உயர்கல்விக்காகத் தேர்வாகியுள்ள மும்பை சிவப்பு விளக்கு ப் பகுதி ப் பெண் சுவேதா

அமெரிக்காவில் உயர்கல்விக்காகத் தேர்வாகியுள்ள மும்பை சிவப்பு விளக்கு ப் பகுதி ப் பெண் சுவேதா

நியூயார்க்:மும்பையைச் சேர்ந்த செக்ஸ் தொழிலாளியின் மகள், அமெரிக்காவில் உயர் கல்விக்காக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.மும்பையின் சிவப்பு விளக்கு பகுதியான, காமாட்டிபுராவைச் சேர்ந்தவர், ஸ்வேதா, 18. இவரின் தாத்தா, பெண்களை வைத்து செக்ஸ் தொழில் நடத்தி வந்தார். இதில் விரும்பமின்றி, ஸ்வேதாவின் தாய் அங்கிருந்து தப்பித்து சென்று, தலைமறைவாக வாழ்ந்து வந்தார். எனினும், சூழ்நிலையின் காரணமாக, அவரும் பாலியல் தொழிலுக்கு தள்ளப்பட்டார்.

ஸ்வேதாவின் தாய், குழந்தையை பெற்றெடுத்து, நல்ல முறையில் வளர்த்து வந்தார். அதன் பின், பாலியல் தொழிலையும் கைவிட்டார். இருப்பினும், பாலியல் தொழிலாளர்கள் வசிக்கும் காமாட்டிபுராவிலேயே வசித்ததால், விவரம் தெரியாத வயதில், ஸ்வேதாவும் பல ஆண்களால், பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளார்.இதனிடையே, அப்பகுதி அரசுப் பள்ளியில் படித்த ஸ்வேதா, கடந்த ஆண்டு, பிளஸ் 2 தேர்வில் வெற்றி பெற்று, ஓராண்டு காலம் படிப்பை தொடராமல், ஜார்கண்ட், சத்தீஸ்கர் உள்ளிட்ட பழங்குடியினர் வசிக்கும் பகுதிக்கும், நேபாள நாட்டின் மலை வாழ் மக்களிடமும் சென்று, அங்குள்ள சிறுமிகளிடம், பாலியல் துன்புறுத்தல் குறித்த, விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் பணியில் ஈடுபட்டார். இவரது சிறந்த பணிகளை பாராட்டி, அமெரிக்காவில் உள்ள, போர்டு கல்லூரி, கல்வி உதவித் தொகையுடன், இலவசமாக மேற்படிப்பை தொடரவும், ஸ்வேதாவுக்கு அழைப்பு விடுத்துள்ளது. இதன் படி, ஆண்டுக்கு, 28 லட்சம் ரூபாய் கல்வி உதவித் தொகை கிடைப்பதுடன், 10 லட்சம் ரூபாய் வரையிலான, மருத்துவக் காப்பீட்டையும் இலவசமாக வழங்கியுள்ளது.

இது தவிர, அமெரிக்காவிலிருந்து வெளியாகும், "நியூஸ் வீக்' பத்திரிகையில், "25 உமன்ஸ் அன்டர் 25 டு வாட்ச்' என்ற தலைப்பில், உலகில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய, 25 வயதிற்கு உள்பட்ட, 25 பெண்கள் என்ற பட்டியலிலும், ஸ்வேதா இடம் பெற்றுள்ளார். இதில், தீவிரவாத தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி உயிர் பிழைத்த, பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த, பள்ளி சிறுமி, மலாலாவின் பெயரும் இடம் பெற்றுள்ளது, குறிப்பிடத்தக்கது.சிவப்பு விளக்கு பகுதியான, மும்பையின் காமாட்டிபுராவிலிருந்து, மேற்படிப்பிற்காக அமெரிக்கா செல்லும் முதல் பெண், என்ற பெருமையையும் ஸ்வேதா பெற்றுள்ளார்.

தற்போது அமெரிக்கா செல்லும் ஸ்வேதாவுக்கு, ஓராண்டுக்கு முன்பே, சிறுமிகள் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உட்படுத்தப்படுதல், குறித்த உலகளாவிய கருத்தரங்கில் பங்கேற்க அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. பாஸ்போர்ட் இல்லாததால், அப்போது அமெரிக்க செல்ல முடியாத ஸ்வேதா, சைகாலஜியில் பட்டம் பெற்று, பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்கு பாடுபடப் போவதாக கூறியுள்ளார்.

 

மனத்தில் உறுதி வேண்டும்!

மனத்தில் உறுதி வேண்டும்!
மின்சார விபத்தில் பலத்த காயமடைந்து, மறுநாளே பிளஸ் 2 தேர்வையும் எழுதி, 1,056 மதிப்பெண் பெற்ற, தனசேகரன்: நான், தேனி மாவட்டத்தின், முத்துதேவன்பட்டியைச் சேர்ந்தவன். மேலப்பேட்டை இந்து நாடார் மெட்ரிக்குலேஷன் பள்ளியில், பிளஸ் 2 படித்து வந்தேன். தேர்வுக்கு முந்தைய நாளான, பிப்., 28ம் தேதி, வழக்கம் போல் நண்பர்களுடன் வயக்காட்டிற்கு சென்ற போது, வயலில் அறுந்து கிடந்த மின் கம்பியை எதிர்பாராமல் மிதித்து விட்டேன். மின்சாரம் பாய்ந்து தூக்கி வீசப்பட்டதால், பலத்த காயங்களுடன் தீவிர சிகிச்சைக்கு பின், கண் விழித்தேன். கை, கால்களில் தீக்காயம் அதிகம் இருந்ததால், தேர்வெழுத வேண்டாம் என, மருத்துவர்கள் கூறினர். விடிந்தால் தேர்வு, என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. இதுவரை படித்த பாடங்கள் எல்லாம் பாழாகி விட்டதே என, நான் மனமுடையவில்லை. கை, கால்களை அசைக்க முடியாமல், உடல் நிலை ஒத்துழைக்காத நேரத்திலும், எப்படியாவது தேர்வு எழுதியே ஆக வேண்டும் என்ற மன உறுதி மட்டும் இருந்தது. படுக்கையில் இருந்தபடியே பாடங்களை படித்தேன்.
மாவட்ட கல்வித் துறை அதிகாரிகளிடம், என் நிலையை விளக்கி சிறப்பு அனுமதி பெற்றேன். எனக்காக தனி அறை ஒதுக்கி, நான் சொல்வதை எழுத, ஒரு ஆசிரியரை நியமித்தனர். அவர் உதவியால் தேர்வு எழுதினேன். அதிக மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தால், உடல் நலக்குறைவையும் பொருட்படுத்தாமல் கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல், உயிரியல் பாடங்களை, நானே எழுதி, 1,056 மதிப்பெண்கள் எடுத்து, வெற்றி பெற்றேன்.
அப்பா மற்றும் தாத்தாவுக்கு உள்ள, இதய நோயை குணமாக்க, மருத்துவர் ஆவதே என் நீண்ட நாள் கனவு. இதற்காக, அதிக மதிப்பெண்களை எதிர்பார்த்தேன். எய்ம்ஸ் மற்றும் புனே ராணுவ மருத்துவக் கல்லூரியில் சேருவதற்கான நுழைவுத் தேர்வையும் எழுதி, அதன் முடிவுகளுக்காக காத்திருக்கிறேன். விடாமுயற்சியும், தன்னம்பிக்கையும், என் வெற்றிக்கு வழிகாட்டும் என, மன உறுதியுடன் இருக்கிறேன்.

ஓலைச்சுவடிகள் குறித்த தேசியப் பயிலரங்கு

By dn, சென்னை

First Published : 10 June 2013 03:44 AM IST

ஓலைச்சுவடிகள் மற்றும் தொல் பழங்கால எழுத்துகள் தொடர்பான இலவச தேசியப் பயிலரங்கு, ஆசியவியல் நிறுவனம் மற்றும் மத்திய அரசின் சுவடிப் பாதுகாப்பு மையம் ஆகியவை சார்பில் வரும் 24-ஆம் தேதி தொடங்குகிறது.

இது தொடர்பாக ஆசியவியல் நிறுவன இயக்குநர் ஜி.ஜான் சாமுவேல் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கை:

செம்மஞ்சேரியில் உள்ள ஆசியவியல் நிறுவனத்தில் தேசியப் பயிலரங்கு வரும் 24-ஆம் தேதி தொடங்கி ஜூலை 14-ஆம் தேதி வரை 21 நாள்கள் நடக்கின்றது. பயிலரங்கை பள்ளிக்கல்வித் துறை அமைச்சர் வைகைச்செல்வன் தொடங்கி வைக்கிறார்.

இப்பயிலரங்கில் இளம் தமிழறிஞர்கள், தமிழாய்வில் ஆர்வமுள்ள ஜப்பானியர்கள், அமெரிக்கர்கள், மலேசியர்கள், சீனர்கள், மோரீசியஸ் நாட்டினர் என பல்வேறு வெளிநாட்டவர்களும் பயிற்சி பெறுகின்றனர்.

பண்டைய எழுத்துகளின் வளர்ச்சி, பிராமி, கிரந்த எழுத்துகள், வட்டெழுத்து, சாரதா எழுத்து, சுவடிப் படிப்பு, சுவடிப் பாதுகாப்பு, கல்வெட்டு, சுவடிகளை கணினியில் பதிவு செய்தல் உள்ளிட்டவை தொடர்பாக பயிற்சி அளிக்கப்படவுள்ளது.

மேலும், 40-க்கும் மேற்பட்ட வல்லுநர்கள் பல்வேறு தலைப்புகளில் உரையாற்றுகின்றனர். பயில்வோருக்கு எந்தக் கட்டணமும் கிடையாது. பயிலரங்கில் பங்கேற்க, ஆசியவியல் நிறுவனத்தை 9840526834 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

US Tamils join "One Million Bones" genocide protest

[TamilNet, Saturday, 08 June 2013, 21:18 GMT]

Several Tamil activists attended the "One Million Bones," protest, a project conceived by a U.S. visual artist, Naomi Natale, to raise awareness of ongoing genocides and mass atrocities in places Sri Lanka, Sudan, South Sudan, Congo and other countries, held in the Mall in Washington D.C. Saturday. The event was attended by more than four thousand volunteers who laid several hundred thousand man-made bones in the rectangle covered by the 3rd, 4th Streets and Madison and Jefferson streets, and several thousand spectators including tourists. Tamil volunteers displayed prominent posters describing Sri Lanka's troubled history, and the genocide of Tamils, and distributed leaflets describing the mass atrocities committed by Sri Lanka military during Mu'l'livaaykkaal killings.

Avenue of world leadership in 21st century

"Three years we have been collecting 1,000,000 handcrafted bones for a three-day installation event on the National Mall in Washington, D.C., June 8-10, 2013. The installation will exist as a collaborative site of conscience to honor victims and survivors, and will also serve as a visual petition against ongoing conflicts and a resounding call for much need and long overdue action," the organizers said in their website.

Spokesperson for the collective Tamil organizations that attended the protest told TamilNet, "This is a key event that will help us to raise the level of awareness of Sri Lanka's war crimes, crimes against humanity, and genocide. The event was a great success today, and the banner with the Auchwitz - Manik Farm comparison was a great hit with many Americans posing for photos with it. The organizers were absolutely terrific and will keep our materials available at a table on the mall.

"We made every effort to network with key organizing personnel of this grass-root movement who are well aware of the Sri Lanka genocide, and as we go forward there will be followup collaboration with the key personnel at the top," the Tamil activist said.

The Laying of the Bones was opened by Rabbi Bruce Lustig, who told the volunteers that he is heartened to see the number of volunteers, and that the event showed that Americans will remember the voiceless who were killed for their ethnicity and race by their own governments, and this awareness will implore them to agitate for international action to prevent future mass killings.

The event continues on Sunday with educational workshops, a candle light vigil, followed by a lobby day "Take a Bone to Congress" with advocacy meetings on Capitol Hill.

Related Articles:
18.05.13   Mu’l’li-vaaykkaal survivor speaks out
14.05.13   Genocide of Tamils one of the worst mass killings in history..
11.05.13   Genocide could be mandated by democracy of West: Malathy
20.04.13   Tehelka report brings out genocide at sea: Eezham Tamil acti..
14.05.10   Lest We Forget: Children affected by Genocidal War Crimes of..


External Links:

OMB:

Press on the One Million Bones project

இலங்கை வீரர்களுக்குப் பயிற்சி: திருப்பி அனுப்பிட முதல்வர் மடல்

இலங்கை வீரர்களுக்கு ப் பயிற்சி: திருப்பி அனுப்பிட  த.அமைச்சருக்கு முதல்வர் செயலலிதா மடல்

By சென்னை

First Published : 09 June 2013 11:15 AM IST

• புகைப்படங்கள்

• 

இலங்கை வீரர்களுக்கு தமிழகத்தில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு வருவதற்கு முதல்வர் ஜெயலலிதா எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளார்.
இது தொடர்பாக பிரதமர் மன்மோகன்சிங்கிற்கு அவர் எழுதியுள்ள கடிததத்தில், கடந்த மே 27-ம் தேதி முதல் இரு இலங்கை அதிகாரிகளுக்கு நீலகிரி மாவட்டம், வெலிங்டன் ராணுவ பயிற்சி மையத்தில் இந்திய ராணுவம் பயிற்சி அளித்து வருவதாகாக தெரிகிறது. இவ்விவகாரம் தொடர்பாக தமிழக அரசு ஏற்கெனவே கடும் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது. ஆனால் அதனையும் மீறி மத்திய அரசு இலங்கை வீரர்களுக்கு தமிழகத்தில் பயிற்சி அளித்து வருகிறது.
எனவே, இது உடனே தடுத்து நிறுத்தப்பட வேண்டும். மேலும் அவர்களை இலங்கைக்கே திருப்பி அனுப்பி வைக்க வேண்டும் என இவ்வாறு அந்த கடிதத்தில் ஜெயலலிதா குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ஒளிப்படம் எடுப்பது ஊட்ட மருந்து உண்பதுபோல் - விவேகானந்தன்

ஒளிப்படம் எடுப்பது ஊட்ட மருந்து உண்பதுபோல் - விவேகானந்தன்

செய்தி : "புகைப்படம் எடுப்பது டானிக் சாப்பிடுவது போல''- சொல்கிறார் விவேகானந்தன்

 

 

அந்த பாலைவனத்தின் நடுவே ஒவியம் வரைந்தது போல ஒட்டகங்களை மனிதர்கள் நடத்திச் செல்கிறார்கள். அதனை புகைப்படமாக பலரும் பலவித கோணங்களில் எடுக்கிறார்கள். அதில் ஒருவர் தலையும், தாடியும் நரைத்த நிலையில் மூன்று கேமிராக்களை தொங்கவிட்டுக்கொண்டு ஒரு இளைஞரின் விறு,விறுப்போடும், விவேகத்தோடும் வித்தியாசமாக படம் எடுக்கிறார்.
அனைவரது படங்களும் அன்று மாலை போட்டுக் காண்பிக்கப்பட்டு விவாதிக்கப்படுகிறது. அந்த படங்களில் வித்தியாசமானதாக இருந்ததாக பலராலும் பராட்டப்பெற்ற படங்கள் அந்த பெரியவர் எடுத்ததுதான்.
புகைப்பட பிரியர்களால் விவி என்று மரியாதையுடன் அழைக்கப்படும், அனைவரையும் "காட் பிளஸ் யு' என்று வாழ்த்தக்கூடிய அந்த பெரியவரின் பெயர் பி.ஏ.விவேகானந்தன்.
‌சென்னை அரும்பாக்கத்தைச் சேர்ந்தவர், கல்லூரியில் பட்டப்படிப்பு முடித்த கையோடு ஸ்டேப் பாங்க் ஆப் இந்தியாவில் வேலைக்கு சேர்ந்தவர், முதல் சம்பளத்தில் வாங்கிய முதல் பொருளே கேமிராதான்.
இப்போது 72 வயதாகும் விவேகானந்தனுக்கு புகைப்படங்கள் எடுப்பது என்றால் உயிர், அதுதான் என்னை "டானிக்' போல செயல்பட்டு உற்சாகமூட்டிக் கொண்டு இருக்கிறது, சந்தோஷம் கொடுக்கிறது. கேமிராவைக் கையில் எடுத்துவிட்டால் எனது எல்லா கவலைகளையும் மறந்துவிட்டு உல்லாச பறவையாகி விடுகிறேன்.
கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டாக எனது தோளில் தொங்கும் கேமிரா எடுக்காத படங்களே இல்லை. நான் போகாத ஊரும் இல்லை. நான் ஒரு பயணக்காதலன். விடுமுறை கிடைத்தால் போதும் கேமிராவோடு ஏதாவது ஒரு வட மாநிலத்திற்கு போய்விடுவேன்.
இதுதான் ஏரியா என்று வைத்துக் கொள்வது இல்லை, எந்த படமாக இருந்தாலும் அதை அழகாக, வித்தியாசமாக உயிரோட்டமாக வெளிக்கொணர முயற்சிப்பேன், இருந்தாலும் "டேபிள் டாப்' படங்கள் எடுப்பது என்பது எனக்கு அத்துபடியான விஷயம் என்கிறார். இவரது படங்களை நிறைய பத்திரிகைகளில் வெளிவந்துள்ளது.
இவரது படங்கள் ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியாவிற்கு சொந்தமான முக்கிய அலுவலகங்களில் இப்போதும் நிரந்தர புகைப்பட கண்காட்சியாக அலங்கரித்துக் கொண்டு உள்ளது.
பாங்க் வேலையில் இருந்து ஒய்வு பெற்றபிறகு இப்போது இன்னும் தனது பயணத்தை விரிவுபடுத்திக் கொண்டுள்ளார், சமீபத்தில் அமெரிக்கா போய் அங்கும் நிறைய புகைப்படங்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்திருக்கிறார்.
இவ்வளவு புகைப்படம் எடுக்கிறாரே ஆனால் இதை எப்போதுமே காசாக்க முயன்றதில்லை, இது எல்லாமே எனது தனிப்பட்ட சந்தோஷத்திற்காக மட்டுமே என்கிறார். இங்கே துவங்கி அமெரிக்கா வரை உள்ள பல புகைப்பட கழகங்களில் உறுப்பினராவார்.
இவர் தனது படங்களை, தனது கலையை, தனக்குள் முடக்கிக் கொள்ளவில்லை, புகைப்படம் கற்றுக்கொள்ள விரும்பும் மாணவர்களுக்கு இலவசமாக பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கிறார். புகைப்படம் தொடர்பான போட்டிகளுக்கு நீதிபதியாக சென்று வருகிறார், புகைப்பட பயிற்சி முகாமில் கலந்து கொண்டு தற்போதைய நவீனம் பற்றி பகிர்ந்து கொள்கிறார்.
பலருக்கு குருவாக இருந்தாலும் இவர் தனது குருவாக பாக்கியதுரை, சாய்நாத், வாசுதேவன் உள்ளிட்டோரை கருதுகிறார். பிர்லா குழுமத்தைச் சேர்ந்த கே.ஜி.மகேஷ்வரி, மற்றும் டி.என்.ஏ.பெருமாள், கே.பொன்னுசாமி ஆகியோர்களுடன் அமர்ந்து புகைப்பட நீதிபதியாக செயல்பட்டதையும், மதுரை புகைப்பட கருத்தரங்கில் பலர் முன்னிலையில் தினமலர் வெளியீட்டாளர் டாக்டர் ஆர்.லட்சுமிபதியால் கவுரவிக்கப்பட்டதையும் பெருமையாக கருதுகிறார்.
யாரும் எனது படத்தை உபயோகிக்ககூடாது "காப்பி ரைட்' இருக்கு என்று சொல்லும் இந்தக் காலத்தில், பிளிக்கர்.காமில், விவி1942 என்று பிரவுஸ் செய்தால் நான் எடுத்த படங்கள் அனைத்தும் வரும், எனது எந்த படங்களை வேண்டுமானாலும் யாரும் எடுத்து இலவசமாக கையாளலாம் என்று சொல்லக்கூடியவர் இவர்.
விவேகானந்தனுடன் தொடர்பு கொள்ள: 9790970221.
முக்கிய குறிப்பு: இவர் எடுத்த சில படங்களை சிவப்பு பட்டையில் உள்ள போட்டோ கேலரி பகுதியில் பார்க்கவும்.

- எல்.முருகராசு,

போளி விற்கும் முதுமனிதர்

போளி விற்கும் முதுமனிதர்

சுட்டெரிக்கும் பகல் 12 மணியின் போது தஞ்சாவூர் கடைத்தெரு வழியாக, ஒரு பெரியவர் வெயிலில் இருந்து தன்னை பாதுகாத்துக் கொள்ள தலையில் ஒரு துண்டோ அல்லது தொப்பியோ கூட அணியாமல் சைக்கிளில் போளி வியாபாரம் செய்தபடி சென்று கொண்டிருந்தார்.
அவரைப்பார்த்த மாத்திரத்திலேயே, அவருக்கு பின்னால் ஒரு சுவராசியமான தகவல் இருக்கும் என்று தஞ்சாவூர் தினமலர் புகைப்படக்காரர் மணிகண்டனின் மனதில் பட, அதற்கான தேடலை தொடங்கினார்.
57 வருடங்களாக தெருவில் போளி வியாபாரம் செய்தே பத்து வீடு வாங்கி, தனது ஏழு பிள்ளைகளையும் திருமணம் செய்து கொடுத்த அந்த பெரியவரைப் பற்றி சுருக்கமான கதை இது.
விருதுநகரைச் சேர்ந்த பாண்டிக்கு இப்போது 76 வயதாகிறது. மூன்றாம் வகுப்பிற்கு மேல் படிப்பு ஏறவில்லை, பதிலுக்கு இவரது அப்பாவிடம் இருந்து போளி போடும் வித்தையை தனது 12 வயதிலேயே கற்றுக்கொண்டவர், தனியாகவே பிழைத்துக் கொள்ளும் நோக்குடன் விருதுநகரில் இருந்து தஞ்சாவூருக்கு குடிபெயர்ந்தார்.
சுவையாக இவர் தயார் செய்யும் போளிக்கு தஞ்சாவூர் மக்கள் நல்ல வரவேற்பு தரவே இங்கேயே தங்கிவிட்டார். 25 வயதில் செல்லபாக்கியம் என்பவருடன் திருமணம் நடைபெற்றது. இவர்களுக்கு மூன்று பையன்கள், நான்கு பெண்கள்.
அதிகாலையில் தயார் செய்யும் போளியை கண்ணாடி பெட்டியில் அடுக்கிக்கொண்டு தலைச் சுமையாக (சமீப நாட்களாகத்தான் சைக்கிள்) விற்பனைக்கு கிளம்பிவிடுவார். கடுமையான உழைப்பாளி ஆனால் அதே நேரம் அதிகம் ஆசைப்படாதவர். ஒரு நாளைக்கு இரண்டு தெருக்களில் இரண்டு மணி நேரம் மட்டுமே தலைச்சுமையாக விற்கும் அளவிற்குதான் போளிகள் தயார் செய்வார், அது விற்று முடித்ததும் வீட்டிற்கு திரும்பிவிடுவார். பெரிதாக ஆர்டர் கிடைத்தாலும் வேண்டாம். இதில் கிடைக்கும் வருமானமே போதும் என்று இருந்தவர், இருப்பவர்.

கிடைத்த வருமானத்தை சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து தான் குடியிருந்த தெருவில் இருந்த லயன் வீடுகள் என்று சொல்லப்படும் வரிசையாக அமைந்த பத்து சின்ன, சின்ன வீடுகளை ஒன்று, ஒன்றாக விலைக்கு வாங்கினார்.
தன்னுடைய பிள்ளைகளை படிக்க விரும்பினால் படிக்க வைத்தார், படிக்காத பிள்ளைகளை வியாபாரம் செய்ய வைத்தார், பெண் குழந்தைகளை திருமணம் செய்துவைத்தார். அந்த வகையில் பிள்ளைகள் அனைவரையும் நல்லபடியாக கரைசேர்ப்பதற்காக, அனைத்து வீடுகளையும் விற்றவர், தற்போது குடியிருப்பது பஞ்சசவர்ணம் காலனி,அல்லாகோயில் சந்தில் உள்ள ஐநூறு சதுரஅடியில் அமைந்த வாடகை வீட்டில்தான்.

ஒரு பிள்ளை என்ஜினியர் மற்ற பிள்ளைகள் மளிகை கடை வியாபாரம், பெண் பிள்ளைகள் நல்லபடியாக அவரவர் குடும்பத்துடன் பல்வேறு ஊர்களில் வாழ்கின்றனர், 22 பேரக்குழந்தைகள் இருக்கின்றனர். இவ்வளவு பேர் இருந்தாலும் யாரையும் சிரமப்படுத்த விரும்பாமல், எவருடைய உதவியையும் எதிர்பாராமல், திருமணமான புதிதில் எப்படி வாழ்க்கையை துவங்கினாரோ, அதே போல தற்போது இவரும் இவரது மனைவியும் மட்டும் போளி வியாபாரம் செய்து வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியோடு நடத்திக் கொண்டுள்ளனர். இவரது குடும்பத்தில் இவரைத் தவிர யாரும் இந்த போளி வியாபாரம் பக்கம் திரும்பவில்லை, அதைப்பற்றி இவருக்கு கவலையும் இல்லை, அவரவர் வாழ்க்கை அவரவர் கையில் என்பது இவரது கொள்கை.
மழை, வெயில், காற்று என்று எதுவும் இவரது போளி வியாபாரத்தை பாதித்தது இல்லை. வாரத்தில் ஏழு நாள், வருடத்தில் 365 நாளும் இவரது போளி வியாபாரம் உண்டு. ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக 900 ரூபாய்க்கு போளி வியாபாரம் செய்து வருகிறார். ஆரம்பத்தில் ஒரு போளி காலணாவிற்கு விற்றவர், தற்போது பத்து ரூபாய்க்கு மூன்று என்று விற்கிறார்.
தினமும் பசியோடு எதிர்படும் ஓருவருக்கு இரண்டு போளிகள் இலவசமாக கொடுப்பதையும், கர்ப்பினி பெண்கள், ஏழைக்குழந்தைகள் என்றால் விலையில் சலுகைகாட்டுவதையும் அன்றாட வழக்கமாக கொண்டுள்ளார்.
எதைப்பற்றியும் கவலை இல்லை, யாரையும் சார்ந்து இல்லை, யாருடைய உதவியையும் எதிர்பார்ப்பதும் இல்லை, தன் உழைப்பை மட்டுமே நம்பி மகிழ்வுடனும், திருப்தியுடனும் வாழும் இவரைப் போன்றவர்கள் பலருக்கு உதாரணமானவர்களே.

- எல்.முருகராசு

கடத்தப்படும் மாடுகளை மீட்க ப் போராடும் அமைப்பு

கடத்தப்படும் மாடுகளை மீட்க ப் போராடும் அமைப்பு

மனிதர்களை ப் போலவே, விலங்குகளையும் துன்புறுத்தினால், தண்டிக்க சட்டம் உள்ளது. ஆனால், அதை பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாததால், தினசரி ஆயிரக்கணக்கான மாடுகள், நாய்கள் இறைச்சிக்காக சட்டவிரோதமாக கடத்தப்பட்டு கொல்லப்படுகின்றன. இதை, தடுக்க பிராணிகள் ஆர்வலரும், இளம் தொழில் அதிபருமான அருண், "பீப்புள் பார் கேட்டில் இன் இந்தியா' (பி.சி.ஐ.,) என்ற அமைப்பை துவக்கி போராடி வருகிறார்.

அவரிடம் பேசியதில் இருந்து....

உங்கள் அமைப்பை பற்றி சொல்லுங்களேன்...?

இறைச்சிக்காக, விலங்குகள் கடத்தப்படுவது சமீபகாலமாக அதிகரித்துள்ளது. அவற்றில், மாடு, ஆடு, பூனைகளே அதிகளவில் கடத்தப்படுகின்றன. இது, சட்டப்படி குற்றம். கடந்த 10 ஆண்டுக்கு முன்பை விட, தற்போது ஆடு மற்றும் மாடுகளின் எண்ணிக்கை சரிபாதியாக குறைந்துள்ளது. தமிழகத்தில், மொத்தம், 10 சதவீத ஆடுகளே உள்ளன. இப்படியே விலங்குகள் குறைந்து கொண்டே போனால், உணவு சங்கிலி சுழற்சி முறை மாறுபடும். விலங்குகள் இல்லாமல், மனிதர்களால் வாழ முடியாது. மனிதர்களுக்கு, உரிமை மீறல் வரும்போது, போராடி நியாயம் கேட்க முடியும். ஆனால், ஐந்து அறிவு ஜீவராசிகள், தங்களை துன்புறுத்தினால், அழுவதை தவிர வேறு ஒன்றும் செய்ய முடியாது. இதையே, பலமாக வைத்து கொண்டு, பலர் கோபம் வரும்போது, பிராணிகளை அடிப்பதை வழக்கமாக்கி கொண்டுள்ளனர். மாடுகள் கடத்தப்படுவதை தடுக்க, தான் பி.சி.ஐ., அமைப்பை துவக்கினோம்.

பிராணிகள் கொல்லப்படுவதில் சட்டவிரோத நடைமுறைகள் உள்ளனவா?

நிறைய...கடவுளுக்கு நேர்த்தி கடனாக வெட்டப்படும், ஆடு மற்றும் மாடுகளுக்கு, மருத்துவரின் அனுமதி சான்றிதழ் இருக்க வேண்டும். ஆனால், கிராமப்புறங்களில் நேர்த்திக்கடன் என்ற பெயரில், ஆடு மற்றும் மாடுகள் சட்ட விரோதமாக கொல்லப்படுகின்றன. அதேபோல், சட்டவிரோதமாக, ஆந்திரா, தமிழகத்தில் இருந்து கேரளாவுக்கு ஆயிரக்கணக்கான மாடுகள், லாரிகளில் கடத்தப்படுகின்றன. அவற்றில் கருவுற்ற மாடுகளும் ஈவிரக்கமின்றி கடத்தப்படுகின்றன. இவற்றின் இறைச்சி, வெளிநாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதியாவதாக கூறப்படுகிறது.

இது தொடர்பாக பி.சி.ஐ., யின் பணிகள் என்னென்ன?

இந்த அமைப்பில், சென்னையில் மட்டும் 200 பேர் ஆர்வலர்களாக இணைந்துள்ளனர். இவர்களின் உதவியோடு, இதுவரை, கடத்தப்பட்ட 650 மாடுகளை மீட்டுள்ளோம். தமிழகம் முழுவதும், விலங்குகள் கடத்தப்படுவதற்கு எதிராக, 20 வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. மேலும், பிராணிகள் வளர்ப்பு பற்றி விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துகிறோம். குறிப்பாக, வீட்டில் வளர்க்கப்படும் நாய்கள் தொலைந்து போவதை தடுக்க, புதிய நடைமுறையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளோம். தீபாவளி போன்ற பண்டிகை நாட்களில், பட்டாசு சத்தத்தை கேட்டு நாய்கள் தொலைந்து போகும். உரிமையாளர்கள் நாயின் அடையாளத்தை விளம்பரப்படுத்தி, தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபடுவர். இதை தடுக்க, நாயின் கழுத்தில், பெல்ட் அணிவித்து, அடையாள அட்டை தொங்கவிடப்படும். இதில், உரிமையாளர் பெயர், தொடர்பு எண், நாயின் பெயர் உள்ளிட்ட விவரங்கள் அச்சிடப்பட்டிருக்கும். இதன் மூலம், தொலைந்து போனாலும், நாய்களை கண்டுபிடித்து விடலாம். இந்த அடையாள அட்டை பெற, 300க்கும் மேற்பட்டோர், பி.சி.ஐ.,யில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

செல்ல பிராணிகள் வளர்ப்பு பற்றி?

செல்ல பிராணிகள் வளர்ப்பு குறித்து, போதிய விழிப்புணர்வு இல்லை. நாய், பூனை, குருவி போன்றவற்றையே, அதிகளவில் செல்ல பிராணிகளாக வளர்க்க விரும்புகின்றனர். ஆனால், அவற்றுக்கான தடுப்பூசி, உணவு முறை தெரியாமல் வளர்ப்பதால், தொற்று வியாதிகள் வருகின்றன. நாய்களுக்கு, 3 மாதத்தில் தடுப்பூசியும், ஒரு ஆண்டில், கருத்தடை சிகிச்சையும் செய்வது அவசியம். சர்க்கரை, உப்பு, மிளகாய் போன்றவை அதிகமுள்ள உணவு பொருட்களை தரக்கூடாது. குறிப்பாக, "சாக்லெட்' கொடுக்கவே கூடாது. ஆனால், இது தெரியாமல், பெரும்பாலோர் நாய்களுக்கு சாக்லெட்டுகளையே அதிகம் கொடுக்கிறார்கள். இதனால், நாய்களுக்கு கல்லீரல் பிரச்னை வரும். நாய் வளர்ப்பில் முக்கியமானது, வயதான நாய்களை தெருவில் விடுவதை தவிர்க்க வேண்டும். காரணம்... பாசத்தோடு வளர்க்கப்படும் நாய்கள், தெரியாத இடங்களில் கைவிடப்பட்டால், அன்புக்காக ஏங்கி ஏங்கியே செத்து போகும்.

தொடர்புக்கு : 76670 66666/ 97910 45790

உரத்த சிந்தனை: கரை சேருமா கச்சத்தீவு? க. இராமையா

உரத்த சிந்தனை: கரை சேருமா கச்சத்தீவு?  

க. இராமையா

தமிழக அரசியலில், இன்று கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் பெரிய பிரச்னை, கச்சத்தீவு பற்றியது. ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட தமிழர்களின் உயிர்களை காவு வாங்கியும், பசியடங்கா காலனின் கொடுமைக்கு காரணமான கச்சத்தீவின் பிரச்னைக்கு, அடிப்படை என்ன? தங்கத் தட்டில் வைத்து, கச்சத்தீவை தாரை வார்த்தது எப்படி சாத்தியமாயிற்று?

தமிழகத்திற்கும், இலங்கைக்கும் நடுவே, தமிழகத்தின் தென்பகுதியில், ராமேஸ்வரத்திற்கு அருகில், ஒரு பொட்டு போல, கச்சத்தீவு உள்ளது. இரண்டுக்கும் இடையே உள்ள தூரம், 16 கி.மீ., தீவின் பரப்பளவு, 285 ஏக்கர். 20ம் நூற்றாண்டில், ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தைச் சேர்ந்த சீனிகுப்பன் படையாச்சி என்பவர், அங்கு அந்தோணியர் தேவாலயத்தை அமைத்தார். இன்றும், அத்தீவில் இருக்கும் ஒரே கட்டடம் அதுதான்.இந்தியாவின் தென்கோடி ராமேஸ்வரமும், அதை ஒட்டிய கடல் பகுதிகளும், சிறு தீவுகளும், இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற, 1947ம் ஆண்டு வரை, பிரிட்டிஷாரின் நேரடி நிர்வாகப் பகுதியாக இல்லாமல், சேதுபதி மன்னர்கள் ஆண்டு வந்த, ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்திடமே இருந்தன.சுதந்திரத்துக்குப் பின், இந்தியாவிலிருந்த மற்ற சமஸ்தானங்களைப் போல், ராமநாதபுரம் சமஸ்தானம், சட்ட பூர்வமாக இந்தியாவுடன் இணைந்தது. அதுவரை கச்சத்தீவு, ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தை ஆண்ட, சேதுபதி மன்னர்களின் பரம்பரை சொத்து என்பதை நிரூபிக்க, ஏராளமான சான்றுகள் உள்ளன. அவை இன்றும், மதுரையிலுள்ள ஆவண காப்பகத்தில் பத்திரமாக பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன.

ராமநாதபுரம் மன்னருக்கும், அன்றைய இந்திய (மத்திய) அரசின் உள்துறை செயலருக்கும் இடையே, 1913ல் குத்தகைப் பத்திரம் ஒன்று கையெழுத்தாகியது. அந்தப் பத்திரத்தின் இறுதியில், சமஸ்தானத்தில் சங்கு கிடைக்கும் பட்டியல் ஒன்று தரப்பட்டுள்ளது. அந்தப் பட்டியலில், கச்சத்தீவின் பெயரும் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.இதன் மூலம், ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தின் சொத்தாக, கச்சத்தீவு இருந்தது என்பதும், அதை பிரிட்டிஷ் அரசு அங்கீகரித்துள்ளது என்பதும், தெளிவாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த, 1921 அக்., 21ம் தேதி, இலங்கைத் தலைநகராகிய கொழும்பில், மீன் பிடி எல்லையை வகுக்க மாநாடு ஒன்று நடந்தது. இலங்கையின் சார்பாக கலந்து கொண்ட, ஹார்ஸ்பர்க் என்ற அதிகாரி, கச்சத்தீவுக்கு அப்பால், 3.45 மைல் (3 கடல் மைல்) வரை, மேற்கே உள்ள கடல் பகுதியும் உள்ளடங்கும் வகையில், இலங்கையின் எல்லை வகுக்கப்பட வேண்டுமென்று வற்புறுத்தினார்.
இந்திய அரசுக் குழுவினர், கச்சத்தீவு தனக்கு சொந்தம் என்று, ராமநாதபுரம் மன்னர் கூறுவதை வெளியிட்டு, வரைபடத்தையும் காட்டினர்.நெருக்கடியைத் தவிர்க்க, இலங்கையையும், இந்தியாவையும் பிரிக்கும் எல்லைக் கோட்டை, கச்சத்தீவுக்கு மேற்கே, 3.45 மைல் தொலைவிலேயே தற்காலிகமாக வரையறுத்துக் கொள்ளலாம் என, உடன்பாடு செய்து, இந்திய குழு அறிக்கை ஒன்றை, இந்திய அரசுக்கு அனுப்பியது.பழைய ஆவண விவரங்களையும், பிரிட்டிஷ் அரசின் நடவடிக்கைகளையும் பார்க்கும் போது, பிரிட்டிஷார் ஒரு போதும் கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு விட்டுக் கொடுக்கவில்லை என்பதும், அவர்கள் தொலைநோக்கு பார்வையுடன் செயல்பட்டனர் என்பதும், தெளிவாகத் தெரிகிறது.

கடந்த, 1956க்கு பின், இந்திய அரசு, தன் கடல் ஆதிக்க எல்லைக் கோட்டை, 3 கடல் மைல்களிலிருந்து (ஒரு கடல் மைல் என்பது, 1.15 மைல் அல்லது 1.863 கி.மீ.,) 6 கடல் மைல்களாக விரிவுபடுத்தியது. இதே போன்ற போட்டி அறிவிப்புகளை, இலங்கை அரசும் வெளியிட, பிரச்னை வலுவடைந்தது.கடந்த, 1973ல், அன்றைய பிரதமர் இந்திரா, இலங்கை சென்றார். பின், இரு நாடு அதிகாரிகளும் கூடிப் பேசினர். 1974ல், இலங்கை பிரதமர், சிரிமாவோ பண்டாரநாயகா, இந்தியா வந்தார்.அண்டை நாடுகளுடன் சமாதான சகவாழ்வு என்ற இந்தியாவின் கொள்கை, ஒரு வகையில் நமக்கு சொந்தமான கச்சத்தீவு கைமாறக் காரணமாக இருந்தது. 1974ல், இரு நாடுகளும் செய்து கொண்ட
ஒப்பந்தப்படி, கச்சத்தீவு இலங்கைக்கு சொந்தமாக்கப்பட்டது.

இந்த ஒப்பந்தத்தின், ஐந்தாவது ஷரத்து, இந்திய தமிழக மீனவர்கள், கச்சத்தீவு பகுதியில் மீன் பிடிக்கவும், கச்சத்தீவில் ஓய்வெடுக்கவும், மீன் பிடி வலைகளை உலர்த்திக் கொள்ளவும் வழி வகுத்திருந்தது.முதல்வர் ஜெயலலிதா, எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்த போது, 2008ல், அ.தி.மு.க., பொதுச் செயலர் என்ற முறையில், கச்சத்தீவை மீட்க வழக்கொன்றை உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடுத்தார். முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதியும், 2013ல், அதேபோல் உச்ச நீதிமன்றத்தை நாடியுள்ளார்.இந்த வழக்கின் சாராம்சம், இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டப்படி கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு கொடுத்தது தவறு என்பது தான். இரு நாடுகளுக்கிடையே ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்வதற்கும், ஏற்கனவே வழங்கப்பட்ட ஒரு நிலப்பகுதியை மீட்டெடுக்கவும், இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு அதிகாரம் உள்ளதா?
உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடந்த வழக்கொன்றில், 1960 மார்ச், 14ம் தேதி வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு விடை சொல்கிறது.

இந்தியா, 1947ல் சுதந்திர அடைந்த போது, மேற்கு வங்க மாநிலம் இந்தியாவுடன் இருக்க, கிழக்கு வங்க மாநிலம், கிழக்கு பாகிஸ்தானாக மாறியது. பின், இந்த கிழக்கு பாகிஸ்தான், வங்க தேசமாக தனி நாடானது."பேர்பாரி' என்ற நிலப்பரப்பு சம்பந்தமாக, இந்தியாவுக்கும் - பாகிஸ்தானுக்கும் இடையே ஆரம்பம் முதல், சர்ச்சை இருந்து வந்தது. பேர்பாரி என்ற நிலப்பகுதி, மேற்கு வங்கத்தின் நிர்வாகத்தில் தான் இருந்தது என்பதற்கு ஏராளமான ஆதாரங்கள் இருந்த போதும், கிழக்கு பாகிஸ்தானாக மாறிய, கிழக்கு வங்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தது என்று, பாகிஸ்தான் பிடிவாதமாக வாதாடியது.அரசமரத்து நாட்டாமை பாணியில், உனக்கு பாதி எனக்கு பாதி என்று முடிவானது.இது குறித்த வழக்கு, உச்ச நீதிமன்றத்தில் வந்தபோது, மத்திய அரசின் சார்பில், இந்திய நிலப்பரப்பு பகுதிகள் ஏதும் பாகிஸ்தானுக்கு வழங்கப்படவில்லை; சர்ச்சைக்குள்ளாயிருந்த எல்லைப்பகுதி தான் வரையறுக்கப்பட்டன என்று, வாதிடப்பட்டது.

ஆனால், இந்த ஒப்பந்தத்தின் ஷரத்துக்களை ஆராய்ந்த நீதிமன்றம், அந்த ஒப்பந்தம், இந்தியாவின் ஒரு பகுதியை விட்டுக் கொடுக்கும் ஒப்பந்தமே என்று முடிவு செய்தது.இப்படி ஒரு பகுதியை விட்டுக் கொடுக்க, அரசுக்கு உரிமை உள்ளதா என்று ஆராய்ந்த போது, இவ்வாறு விட்டுக் கொடுப்பதற்கு தேவையான திருத்தங்களை அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தில் செய்ய வேண்டும் என்றும், அவ்விதம் செய்யாத பட்சத்தில், இந்தியாவின் நிலப்பகுதிகளை வேறு நாட்டோடு ஒப்பந்தம் செய்து, அதை விட்டுக் கொடுக்கும் உரிமை அரசுக்கு இல்லை என்றும், ஒரு அதிமுக்கிய தீர்ப்பை வழங்கியது. அதன்படி, பேர்பாரி நிலப்பரப்பு முழுவதும், இந்தியாவுடன் இணைந்தது.

உச்ச நீதிமன்ற, எட்டு நீதிபதிகள் கூடி வழங்கிய இந்த தீர்ப்பு வந்த, 14 ஆண்டுகள் கழித்து, கச்சத்தீவு ஒப்பந்தம் இலங்கை அரசோடு போடப்பட்டது. உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பில் குறிப்பிடப்பட்டது போலவே, கச்சத்தீவு ஒப்பந்தத்தையும் பின்னேற்பு செய்யப்பட வேண்டும் என்று, கச்சத்தீவு ஒப்பந்தத்திலேயே குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.ஆனால், கச்சத்தீவு ஒப்பந்தம் தொடர்பாக, அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தில் எந்த ஒரு திருத்தமும் இன்று வரை செய்யப்படவில்லை. எந்த திருத்தமும் செய்யப்படாத நிலையில், இந்தியா - இலங்கையோடு, 1974ல் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தமும், அதன்பின் தொடர்ச்சியாக, 1976ல் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தமும் சட்டபூர்வமானதல்ல. கச்சத்தீவு ஒப்பந்தப்படி, தமிழக மீனவர்களுக்கு உண்டான மீன் பிடித்தல், வலை உலர்த்தல் ஆகிய உரிமைகளை வழங்காத இலங்கையுடன், இந்தியா செய்து கொண்ட ஒப்பந்தம் எப்படி செல்லுபடியாகும்?

இப்போது, மத்திய அரசு என்ன நிலை எடுக்கப் போகிறது என்பது தான் சஸ்பென்ஸ். இனப்படுகொலை நடத்தி, லட்சக்கணக்கான தமிழர்களை கொன்று குவித்த ஒரு அரக்கனுக்கு சிவப்புக் கம்பள வரவேற்பளிக்கும் மத்திய அரசு, கச்சத்தீவு பிரச்னை முடிந்து போன விவகாரம் என்று, இலங்கைக்கு ஆதரவாக உச்ச நீதிமன்றத்தில், பதில் சத்தியபிரமாணம் தாக்கல் செய்யுமா, உச்ச நீதிமன்ற எட்டு நீதிபதிகளின் அமைப்பான, அரசியல் அமர்வு வழங்கிய அதிமுக்கிய தீர்ப்பை ஒப்புக்கொள்ளுமா அல்லது உதாசீனம் செய்யுமா?
இ-மெயில்:karuramiah70@yahoo.in

க. இராமையா சமூக ஆர்வலர்

வறட்சியிலும் பயிர் வாடாது!

வறட்சியிலும் பயிர் வாடாது!

நீரற்ற வறட்சி க் காலத்திலும், பயிரை பசுமையாக வைத்திருக்கும் கரைசலை இலவசமாக தெளிக்கும், பேராசிரியர் சோழன்: நான், நீடாமங்கலம் வேளாண் அறிவியல் மையத்தின், பேராசிரியர் மற்றும் தலைவராக பணியாற்றுகிறேன். வறட்சியால் நீரின்றி பயிர்கள் வாடுவதை தடுத்து, நீரற்ற காலத்திலும் பயிரை பசுமையாக வைத்திருக்க, கோவை தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலை கழகத்தின், நுண்ணியிரியல் துறை விஞ்ஞானிகள் மூலம், "மெத்தைலோ' பாக்டீரியாவை கண்டுபிடித்தோம். இந்த பாக்டீரியாவால், வறட்சி காலத்திலும் பயிரின் வளர்ச்சியை துரிதப்படுத்தி, விவசாயிகள் நல்ல மகசூல் பெற முடியும்.நீர் பற்றாக்குறையான சமயங்களில், லேசான ஈரம் இருக்கும் போதே ஏக்கருக்கு, 200 மில்லி மெத்தைலோ பாக்டீரியாவை, 200 லிட்டர் நீரில் கலந்து தெளித்தால், அடுத்த, 10 முதல், 12 நாட்களுக்கு, இலையில் உள்ள பச்சையம் மாறாமல், பசுமையாக இருக்கும். பச்சையம் தான், ஒளிச்சேர்க்கைக்கு உதவும். இக்கரைசலை, பயிரின் இலைகளில் மட்டுமே தெளிக்க வேண்டும்.நீர் பற்றாக்குறையால், சம்பா பயிர்கள் பாதிப்படையாமல் காப்பாற்ற தஞ்சை, திருவாரூர், நாகப்பட்டினம் உட்பட, ஐந்து டெல்டா மாவட்டங்களிலும், இந்த பாக்டீரியாவை நெல் பயிர்களின் மீது தெளித்தோம். குழுவாக பிரிந்து, கடந்த டிசம்பர் மாதமே இப்பணியில் ஈடுபட்டதால், நீர் பற்றாக்குறையையும், கோடையின் தாக்கத்தையும் பயிர்களால் சமாளிக்க முடிந்தது. நெல் மட்டுமின்றி, காய்கறி, வாழை, தானியம் என, அனைத்திற்கும் இதை தெளிக்கலாம்.முதன் முறையாக, 36 ஆயிரம் ஹெக்டேர் அளவிலான நிலத்தில், மெத்தைலோ பாக்டீரியாவை பயிரின் இலைகளில் தெளித்தபோது, வறட்சியிலும் பயிர் பசுமையாக வளர்ந்து, விவசாயிகளுக்கு நல்ல பயன் தந்தது. தற்போது, 1.25 லட்சம் ஹெக்டேர் வரை, விவசாயிகளிடம் பணம் பெறாமல், அரசு உதவியுடன் இலவசமாக தெளித்துள்ளோம். தொடர்புக்கு: 0422 6611394.

லேசுபட்டசாதனையல்ல!
நீண்ட கோடை விடுமுறைக்கு பின், பள்ளி செல்லும் குழந்தைகளிடம், பெற்றோர் பின்பற்ற வேண்டிய வழிமுறைகளை கூறும், விஜயலட்சுமி: நான், திருவண்ணாமலை, கண்ணமங்கலம் அரசு ஆண்கள் மேல்நிலை பள்ளியில், ஆசிரியராக பணியாற்றியே, பள்ளி குழந்தைகளின், மனநிலை சார்ந்த தொடர் ஆய்வில் ஈடுபட்டு, அது குறித்த மனோதத்துவ வழிமுறைகளை கண்டறிந்து உள்ளேன். விடுமுறையில், குழந்தைகள் நினைத்த நேரத்தில் தூங்கி எழுந்திரிக்க பழகியிருப்பர்.இதனால், விடுமுறை முடிந்து பள்ளி திறந்ததும், குழந்தைகளை அடிக்காமல், திட்டாமல், அழ வைக்காமல் பள்ளிக்கு அனுப்புவது, முடியாத காரியம். அப்படி அனுப்பினால், அது லேசுபட்ட சாதனையல்ல. தாமதமாக எழுந்திரிக்கும் குழந்தையை திட்டாமல், "இனி சீக்கிரம் எந்திரிச்சா, உனக்கு பிடிச்சத வாங்கி தருவேன்' என, குழந்தையை ஊக்கப்படுத்தலாம்."நீ, நேரத்துக்கு ஸ்கூலுக்கு போகணும்னு, அம்மா உனக்கு உதவி பண்றேன்'னு சொல்லிட்டே, குழந்தைகள் பார்க்கும்படி, பள்ளி சீருடை, பென்சில் பாக்ஸ், புத்தக பை, ஷூ, உணவு பொருட்கள் என, தேவையானதை எடுத்து வைக்கலாம். "ஸ்கூலுக்கு போய் உன் நண்பர்களை பார்க்கும் போது, இந்த சாக்லேட்டுகளை அவர்களிடம் கொடு' என, நாலு சாக்லேட்களை பையில் போட்டால், நண்பர்களை பார்க்கும் உற்சாகத்தில், அழாமல், சீக்கிரமே பள்ளிக்கு செல்லும் ஆர்வம் உருவாகும்."ரொம்ப நாள் கழிச்சு, நண்பர்கள் உன்னை பார்க்க ஆர்வமாக இருப்பர். கோடை விடுமுறையில் டூருக்கு போனோம்ல... அந்த போட்டோக்களை அவர்களிடம் காட்டு' என, பள்ளிக்கு செல்வதை மகிழ்ச்சியான நிகழ்வாக காட்டுங்கள். அதை விட்டுவிட்டு, பார்க், பீச், சினிமாவுக்கு கூட்டிட்டு போறேன்னு பொய் சொல்லி, மீண்டும் பள்ளிக்கே கூட்டிட்டு போனா, ஏற்கனவே அழுது கொண்டிருக்கும் குழந்தைக்கு, இனி ஸ்கூல் என்றாலே எரிச்சல் உண்டாகும் நிலை ஏற்படும்."எப்ப லீவு விடுவாங்க?' என, கேட்பதை விட, "எப்போ பள்ளிக்கு போகப் போறோம்' என, ஆசைப்படும் அளவிற்கு, பெற்றோர் குழந்தைகளிடம் நடந்து கொள்ள வேண்டும்.