திருநங்கை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
திருநங்கை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வெள்ளி, 10 மார்ச், 2017

அறிந்த சொல், அறியாத செய்தி : திருநங்கை – இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்




அறிந்த சொல், அறியாத செய்தி : திருநங்கை

   மூன்றாம் பாலின அல்லது இருபாலினத் தோழர்களைக் குறிக்கும் ‘அலி’ என்னும் பழைய சொல் இக்காலத்தில் தவறாக ஆளப்படுகிறது. ‘அல்’ என்றால் இல்லை எனப் பொருள். எனவே ஆண், பெண் ஆகிய இரு பால் தன்மைகளும் ‘அல்லாதவர்’ எனும் பொருளிலேயே ‘அலி’ எனும் சொல் பண்டைக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. எனினும் இதுவே பிற்காலத்தில் மூன்றாம் பாலினத்தவரைக் கிண்டலுக்கும் பகடிக்கும் ஆளாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டதால் ‘திருநங்கை’ எனும் அழகுத் தமிழ்ப் புதுச் சொல்லால் இன்று அழைக்கிறோம்.
  எழுத்தாளர்கள், இதழாளர்கள், அறிஞர்கள், கலைஞர்கள், மருத்துவர்கள், ஊடகர்கள் என எல்லாத் தரப்பினருமே இருபாலினத்தாரைக் குறிக்க இன்று இந்தச் சொல்லைத்தான் ஆள்கிறார்கள். அரசு அறிக்கைகளிலும் இந்தச் சொல்லே! ஆனால், எந்த அகராதியிலும் திருநங்கை என்னும் சொல் காணவில்லை. எனவே, இதன் வேரை அறியும் ஆவலால், செய்தியாளர்களிடம் இது குறித்து வினவினேன். நண்பர் ஒருவர், “ முதன் முதலில் இவ்வாறு இவர்களைத் ‘திருநங்கை’ என மதிப்பாக அழைத்தவர், இந்தச் சொல்லைத் தமிழ் கூறும் நல்லுலகுக்குத் தந்தவர் யார் தெரியுமா? அவர்தாம் ஆட்சித்தமிழறிஞர் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் அவர்கள்!” என்றார்.
  மேலும், அவர் பின்வருமாறு தெரிவித்தார்:
  “திருவள்ளுவனார் மதுரையில் தமிழ் வளர்ச்சி உதவி இயக்குநராகவும் மாவட்டக் கலைமன்றச் செயலராகவும் இருந்தபொழுது தமிழ் வளர்ச்சியிலும் கலை வளர்ச்சியிலும் பெரிதும் கவனம் செலுத்திப் பாடுபட்டார். அப்பொழுது மதுரையில் தென்னகப் பண்பாட்டு மையத்துடன் இணைந்து ஒரு வாரத்திற்கு ’முத்தமிழ்க் கலைவிழா’ ஒன்றைச் சிறப்பாக நடத்தினார். தமிழ்க்கலைகள் பற்றிய – குறிப்பாக, நாட்டுப்புறக் கலைகள்பற்றிய – விழிப்புணர்வை மக்களிடையே ஏற்படுத்திக் கலைஞர்களுக்கு ஊக்கமும் அளித்த இவ்விழா நடைபெறுவதற்கு முன்னர் தான் பெண் வேடமிட்டுப் பரதம் ஆடும் ஆண் என்றும் நர்த்தகிப் பட்டம் பெற்றவர் என்றும் கூறி ஒருவர் வாய்ப்புக் கேட்டு வந்தார். அவர் தன்னை ஆண் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டாலும் மூன்றாம் பாலினத்தவரே என்பதைத் திருவள்ளுவனார் அறிந்தார். வேறு வகையில் கவனம் செலுத்தாமல் நாட்டியத் துறையில் ஈடுபட்டுள்ளவராயிற்றே என்று எண்ணி வாய்ப்புத் தந்து ஊக்கப்படுத்த விரும்பினார். ஆனால் பிற கலைஞர்கள், அவர் முகத்தில் முதுமை வந்து விட்டதால் அவருக்கு யாரும் வாய்ப்புத் தருவதில்லை என்றும் இளம் பெண்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கலாம் என்றும் கூறி வாய்ப்புத் தர வேண்டா என்று தடுத்தனர். பால் ஊனம் உற்றவருக்கு வாய்ப்புத் தந்து உயர்த்த வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்த இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் அவர்கள் பாரதியார், பாரதிதாசன், காசி ஆனந்தன் முதலான பலரின் தமிழ்ப்பாடல்களைத் தொகுத்துத் ‘தமிழமுதம்’ எனத் தலைப்பும் தந்து அத்தமிழ்ப்பாடல்களுக்கு நாட்டியம் ஆடினால் வாய்ப்பு தருவதாகவும்  பெயரின் முன்னால் ‘திருநங்கை’ எனக் குறிப்பதாகவும் சொல்லி வாய்ப்புத் தந்தார். வேண்டா விருப்பாகத் ‘திருநங்கை’ என்று குறிக்க அவர் ஒப்புக் கொண்டாலும் தமிழுணர்வுப் பாடல்களுக்குச் சிறப்பான முறையில் அவர் ஆடிய நாட்டியம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது.
  அப்பொழுது நிகழ்ச்சியைப் பார்க்க வந்திருந்த அன்றைய தமிழ் வளர்ச்சிச் செயலர் திரு.வை.பழனிச்சாமி இ.ஆ.ப., அவர்களிடம் மேற்படி நாட்டியக் கலைஞரைத் திருவள்ளுவனார் பரிந்துரைக்க, அவர் மூலம் தமிழ்நாடு முழுவதும் எல்லா மாவட்ட விழாக்களிலும் ‘திருநங்கை’ எனக் குறிக்கப் பெற்றே ஆடும் வாய்ப்புப் பெற்றார் அந்தக் கலைஞர். இதனால் ‘திருநங்கை’ எனும் சொல் தமிழ்நாடு முழுதும் பரவியது. மேலும், அந்தக் கலைஞருக்குக் கடவுச் சீட்டு (Passport) வழங்க மறுக்கப்பட்டபொழுது மதுரை மண்டல உதவி இயக்குர் திரு.சுலைமான் அவர்களிடம் சான்றிதழ் கொடுக்கச் சொல்லி, திருச்சி மண்டலக் கடவுச் சீட்டு அலுவலர் திரு.அசோகனிடம் வலியுறுத்திப் பரிந்துரைத்து, அவரும் முதலில் தயங்க, பின்னர் முழு மூச்சாக முயன்று கடவுச் சீட்டு கிடைக்கச் செய்தார் திருவள்ளுவனார்.
  அடுத்து, பால்நிலையைக் காரணம் காட்டி இப்படிப்பட்ட நல்ல கலைஞர்களைப் புறக்கணிக்கக்கூடாது, மாறாக விருது அளித்துச் சிறப்பிக்க வேண்டும் என்று இயல்-இசை-நாடக மன்றச் செயலர் திரு.இளையபாரதியிடம் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் அவர்கள் எடுத்துரைக்க, கலைஞருக்கு உயரிய விருதும் கிடைத்தது.
 இவற்றை எல்லாம் அறிந்திருந்த செய்தியாள நண்பர் ஒருவர், சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், மேற்கண்ட நாட்டியக் கலைஞரிடம் செவ்வி காணச் சென்றார். நண்பரிடம் மூத்த  இதழாளர் மணா, ‘திருநங்கை’ எனும் பெயரடைச் சொல்லை இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் அவர்கள்தாம் அந்தக் கலைஞருக்குச் சூட்டினார் என்பதைக் குறிப்பிட்டே செவ்வி காண அனுப்பியிருந்தார். நண்பர் அவரிடம் “திருநங்கை என்று உங்களை முதலில் அழைத்தவர் யார்?” என்று கேட்டுள்ளார். அதற்கு அந்தக் கலைஞர், “நானே சிந்தித்து இந்தப் பெயரை உருவாக்கி எனக்குச் சூட்டிக் கொண்டேன்” என்றாராம். உடனே அவர்  திருவள்ளுவனாரைச் சந்தித்து மறுப்பு தருமாறு கேட்க, அதற்கு அவர் “தன்னைத் ‘திருநங்கை’ என அழைப்பதையே விரும்பாதிருந்த ஒருவர், இன்றைக்குத் தான்தான் அந்தச் சொல்லை முதலில் உருவாக்கிப் பயன்படுத்தியதாகக் கூறுகிறாரே, அதுவே வெற்றிதான்! யார் முதலில் சொன்னார் என்கிற வரலாறு எதற்கு? ‘அரவானி’ என்று சொல்லாமல் மதிப்பாகத் ‘திருநங்கை’ எனச் சொல்லும் பழக்கம் பெருகியுள்ளதே! அது போதும்” என்றாராம்.
  இவ்வாறுவிரிவாக அவர் விளக்கினார். வெண்ணெய்க்கிண்ணத்தை அருகில் வைத்துக்கொண்டே நெய்க்காக அலைந்து இருக்கின்றேனே என வருத்தப்பட்டேன்.
  இதைக் கேள்விப்பட்ட நான், இது குறித்து எழுதவிரும்பி, இப்பொழுது ‘அகரமுதல’ மின்னிதழின் ஆசிரியராக இருக்கும் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் அவர்களிடம்  “அலி என்ற சொல்லாட்சி தவறா” எனக் கேட்டேன்.  அவர், பின்வருமாறு விளக்கம் அளித்தார்.
  “அலி என்பது நல்ல தமிழ்ச்சொல்லே! ஆணும் அல்லாமல் பெண்ணும் அல்லாமல் உள்ள நிலையை அலி என்றனர். பெண்தன்மை மிகுந்த அலி பேடி என்றும் ஆண்தன்மை மிகுந்த அலி பேடன் என்றும் அழைக்கப்பெற்றனர்.
 ஆணலி,  சண்டன், சிகண்டி, பண்டகன்,  பெட்டையன், பெண்டகன், பெண்ணலி, பெண்ணைவாயன், பேடு, மகண்மா, வண்டரன், வருடவரன்,  பெண்டகை, அல்லி முதலான பல்வேறு பெயர்களாலும் அலி என்போர் அழைக்கப்பெற்றுள்ளனர்.
   இவ்வாறு அவர் விளக்கியதும்,  “நீங்கள்தான் திருநங்கை என்னும் சொல்லை அறிமுகப்படுத்தியதாகக் கூறுகிறார்கள். அலி நல்ல தமிழ்ச்சொல்லாக இருக்கும் பொழுது அதனை ஏன் மாற்ற வேண்டும்” என்று கேட்டேன்.
“அலி என்பது பாலினப்பெயர். திருநங்கை என்பது அவர்களை மதிப்புடன் குறிப்பிடும் அடையாளச் சொல். அலி என்றும் ஒன்பது என்றும் தாழ்த்தும்  தொனியில் குறிப்பதால் திருநங்கை என மதிப்பாகக் குறிப்பிடுவது  தாழ்ச்சியைப்போக்கும்.
  ஆண்களைத் திருவாளர் எனவும், பெண்களைத் திருவாட்டி (திருமதி) எனவும் குறிப்பிடுவது போல் இருபாலினரைத் ‘திருநங்கை’ எனக் குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக இருக்கும். திரு என்பது சிறப்பைக் குறிக்கிறது; வேறு வகையில், திரு + நங்கை என்பன இரு பால் என்பதை மதிப்பாகக் குறிப்பதாகவும் கொள்ளலாம். தவிர, ‘அரவானி’ என்பது அறிவிற்கும் அறிவியலுக்கும் பொருந்தாப் புராணக் கதை என்பதுடன் ஒரு குறிப்பிட்ட சமயம் சார்ந்ததாக உள்ளதால் பிறர் ஏற்க மாட்டார்கள். திருநங்கைகள் எல்லாச் சமயங்களிலும், உலகின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் இருக்கிறார்கள். எனவே, அவர்களுக்கான பால்பெயரும் அனைவருக்கும் பொதுவானதாகச், சமயம் போன்ற சார்புத்தன்மைகள் ஏதும் இல்லாததாக இருத்தல் வேண்டும். ‘திருநங்கை’ என்பது அப்படி ஒரு பொதுவான, பொருத்தமான சொல். 25 ஆண்டுகளுக்கு முன் ‘திருநங்கை’ என்று குறிக்கத் தொடங்கியது, இன்று அரசே ஏற்று ஆணை பிறப்பிக்கும் அளவுக்குச் செல்வாக்கு பெற்றிருக்கிறது. இத்தகையோரைத் தாழ்வாக எண்ணாமல் மதிப்புடன் நோக்க இச்சொல் உதவுகிறது”
இவ்வாறு விளக்கியதுடன், பின்வருமாறும் அவர் தெரிவித்தார்.
  “மூன்றாம் பாலினருக்கான அலுவல்சார் பால்நிலைச் சொல்லாக (official gender name) ‘திருநங்கை’ எனும் சொல்லை அறிவிக்க  வேண்டும் என்று அரசிற்கு மடல் அனுப்பியிருந்தேன். கலைஞர் கருணாநிதி முதல்வராக இருந்தபொழுது  இது குறித்து அரசாணையும் வெளிவந்துள்ளது. அதுமட்டுமல்லாமல், ஏப்பிரல் 15, 2008 ஆம் ஆண்டு திருநங்கையருக்கெனத் தனி நல வாரியம் அமைத்து அவ்வாறு அறிவித்த ஏப்பிரல் 15 ஆம்  நாளைத் திருநங்கையர் நாள்எனவும் மார்ச்சு11,2011 இல் அறிவித்தார் அவர்.
 “நாட்டியக் கலைஞர் ஒருவர் தான்தான் திருநங்கை என்ற சொல்லைச் சிந்தித்துக் கையாண்டதாகக் கூறுகிறாரே” என்று செய்திக்கு வந்தேன். (எடுத்தவுடன் கேட்டிருந்தால் சொல்விளக்கங்கள் கிடைத்திராதே)
 “நல்ல குழந்தைக்குச் சொந்தம் கொண்டாடப் பலர் வருவார்கள்.  கலைத்துறையினருக்கு உண்மை தெரியும்.எனவே,  நன்றி மறந்தவர் செய்தியை வாதப்பொருளாக்க வேண்டா.”
  “குறிப்பிட்ட அந்த நாட்டியக் கலைஞர் என்னை மட்டுமில்லாமல் அவருக்கு மறுவாழ்வு வாய்ப்புகள் அளித்த  திரு.வை.பழனிச்சாமி இ.ஆ.ப., மண்டல உதவி இயக்குநர்கள் நா.சுலைமான், இரா.குணசேகரன் எனப் பலரையும் மறந்தவர்தாம். இருப்பினும் நான், பன்னாட்டு அறிஞர்கள் பங்கேற்ற நிகழ்ச்சியில் அவர் கலந்து கொண்டபொழுது அயலக நண்பர்கள் கேட்டதற்கு இவருக்கு வாய்ப்பளிக்குமாறு கூற, அவர்களும் அயல்நாடுகளுக்கு அவரை அழைத்துள்ளனர். அவர் திறமையான கலைஞர்! எனவே, இது பற்றி ஒன்றும் பெரிதுபடுத்த வேண்டா” என்றார் பெருந்தன்மையுடன். மேலும் அவர், “ஆட்சித்துறையில் இருக்கும் பொழுதும் இப்பொழுதும் பல சொல்லாக்கங்களை உருவாக்கி அறிமுகப்படுத்தி வரும் என்னைப் போன்றவர்கள் இது குறித்தெல்லாம் பொருட்படுத்துவதில்லை. எனினும்  புதுப்புனைவாய் அமையும் சில சொற்கள் பயன்பாட்டிற்கு வரும்பொழுது மகிழ்ச்சியாகத்தான் இருக்கின்றது” என்றார்.
“திருநங்கை எனும் புதுச் சொல்லைத் தமிழுக்குத் தந்தவர் யார் தெரியுமா?” என்னும் தலைப்பில் சிறு கட்டுரை எழுதட்டுமா?” என்றேன்.
  “திருநங்கை என்னும் சொல்லறிமுகம் குறித்து எழுதுமாறு தம்பி அம்பலவாணனும் நண்பர்கள் பலரும் பல முறை என்னிடம் வேண்டியுள்ளனர். நான்தான் தவிர்த்து வந்தேன். நீங்களே எழுதுங்கள்! ஆனால், ‘அறிந்த சொல், அறியாத செய்தி’  என்னும் தலைப்பில் எழுதுங்கள். நான் அகரமுதல மின்னிதழில் வெளியிடுகின்றேன்” என்று அகரமுதல இதழில் வெளியிடுவதாகத் தெரிவித்தார்.
  ஆயிரக்கணக்கான சொற்களை உருவாக்கும் நம் கலைச்சொல்லாக்க அறிஞருக்கு இஃது எளிய செயலாக இருக்கலாம். நமக்கு அறிய வேண்டிய  அரிய செய்தி அன்றோ?
– இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்
இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்+இ.பு.ஞானப்பிரகாசன் 
(இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் +இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்)

சனி, 29 ஜூன், 2013

திருநங்கைகளுக்கு 9 என்ற குறியீட்டை நீக்க வேண்டும்: கருணாநிதி

கணக்கெடுப்பு படிவத்தில் திருநங்கைகளுக்கு 9 என்ற குறியீட்டை நீக்க வேண்டும்: கருணாநிதி

பொருளாதாரக் கணக்கெடுப்பு படிவத்தில் திருநங்கைகளுக்கு 9 என்ற குறியீட்டை நீக்க வேண்டும் என்று திமுக தலைவர் கருணாநிதி கோரியுள்ளார்.
இது குறித்து அவர் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் கூறியிருப்பதாவது:-
இந்தியா முழுவதும் ஆறாவது பொருளாதார கணக்கெடுப்பு பணிகள்நடந்து வருகின்றன.கணக்கெடுப்பில் ஈடுபடும் ஊழியர்கள், சம்பந்தப்பட்டகுடும்பத் தலைவரின்பெயர்,தொழில்,இருப்பிடம்போன்றஎல்லா விவரங்களையும், அதற்கான விண்ணப்பத்தில் பதிவு செய்வது வழக்கம்.இந்நிலையில் அந்தப் படிவத்தில் திருநங்கையர்களுக்கு 9 என்ற குறியீட்டு எண்தற்போது வழங்கப்பட்டுள்ளதாக புகார்கள் கூறப்படுகின்றன.இந்தப் பிரச்சினை கடந்த சில ஆண்டு காலமாக திருநங்கையர்களுக்கு இருந்து வருகிறது.தி.மு. கழக ஆட்சியிலே இதே பிரச்சினை எழுப்பப்பட்டபோது, திருநங்கையர்கள் மூன்றாவது பாலினம் என்பதைக் குறிப்பிடும் வகையில் அந்தப் படிவத்தில் ஆண்/பெண் என்பதற்கு எவ்வாறு M/F (Male/Female)என்றுஅச்சிடப்பட்டிருப்பதைப் போல, திருநங்கையர்களைக் (Transgender) குறிக்கும்வகையில் T என்ற எழுத்து குறிப்பிடப்பட்டது. முதன் முதலில் தமிழ்நாடு நுகர்பொருள் வாணிபக் கழகத்தின் சார்பில் தான் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.
ஆனால் தற்போது பொருளாதார கணக்கெடுப்பு படிவத்தில் ஆண்என்பதற்கு 1 என்றும், பெண் என்பதற்கு 2 என்றும் குறிப்பிட்டு விட்டு ஆண் பெண் அல்லாத பாலின பிரிவுக்கு 9 என்ற குறியீட்டு எண் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதைப்பற்றி அவர்கள் கூறும்போது, “ஏற்கனவே எங்களை அந்த 9 என்ற எண்ணைக் குறிப்பிட்டுத் தான் கிண்டல் செய்கிறார்கள், இப்போது அரசே அந்த எண்ணைக் குறிப்பிட்டிருப்பது எங்களை அவமானப்படுத்துவதாக உள்ளது” என்று கூறியிருக்கிறார்கள். பொருளாதார கணக்கெடுப்பு பிரிவு அதிகாரிகளிடம் இதுபற்றி கேட்டபோது, இந்தப் படிவம் பற்றி மத்திய அரசில் தான் கேட்க வேண்டுமென்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். இந்தத் தவறை யார் செய்திருந்தாலும், மத்திய அரசு செய்திருந்தாலும்,மாநில அரசு அதைப்பற்றி கேட்காமல் இருந்தாலும், உடனடியாக இதற்கு உரியவர்கள் இதனைக் கவனித்து இந்தத் தவறினைக் களைய ஆவன செய்ய வேண்டுமென்று கேட்டுகொள்வதாக தனது அறிக்கையில் கூறியுள்ளார்.

வியாழன், 16 மே, 2013

முதன்முறையாக திருநங்கைக்கு அரசுப் பணி

முதன்முறையாக திருநங்கைக்கு அரசு மருத்துவமனையில் பணி 
திண்டுக்கல்: தமிழகத்தில், முதல் முறையாக திருநங்கை ஒருவருக்கு, திண்டுக்கல் அரசு மருத்துவமனையில், குழந்தைகள் பாதுகாப்பு பணி வழங்கப்பட்டுள்ளது. திண்டுக்கல் மாவட்டம், ஒட்டன்சத்திரத்தை சேர்ந்தவர் குணவதி, 23; திருநங்கை. இவர், கலெக்டர் வெங்கடாசலத்திடம், எம்.ஏ ., ஆங்கிலமும், கம்ப்யூட்டர் பயிற்சியும் படித்துள்ள தனக்கு, வேலை தர வேண்டும் என, மனு கொடுத்தார். திண்டுக்கல் அரசு மருத்துவமனையில் பணி வழங்கும் படி, நலப்பணிகள் இணை இயக்குனருக்கு, கலெக்டர் உத்தரவிட்டார். இதையடுத்து, தேசிய ஊரக சுகாதார திட்டத்தில், குணவதிக்கு, திண்டுக்கல் அரசு மருத்துவமனையில், பச்சிளம் குழந்தைகள் பிரிவில், பணி வழங்கப்பட்டுள்ளது. குழந்தைகள் திருடப்படுவதை தடுப்பதும், வெளிநபர்கள் குழந்தைகள் வார்டுக்குள் வராமல் தடுப்பதும், இவரது பணியாகும். இவருக்கு, மாதம், 4,000 ரூபாய் சம்பளமாக வழங்க, முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.இதுகுறித்து, குணவதி கூறுகையில், ""பஸ், ரயில், கடைகளில் பொதுமக்களிடம் காசு கேட்டு தொந்தரவு செய்யாமல், உழைத்து வாழ வேண்டும் என, உணர்ந்து, வேலை கேட்டேன். எனக்கு மனமுவந்து கலெக்டர் வேலை வழங்கியுள்ளார். வேலை வாய்ப்பு அலுவலகத்திலும் பதிவு செய்துள்ளேன். தற்போது, எனக்கு வழங்கிய பணியை, செம்மையாக செய்வேன்,'' என்றார்.மருத்துவ இணை இயக்குனர் சுப்ரமணி கூறுகையில், ""மாநிலத்தில், முதல் முறையாக திருநங்கைக்கு பணி வழங்கி உள்ளோம். இது, தற்காலிக பணியிடம் தான். விரைவில் சம்பளம் உயர்வதற்கும், பணியை நிரந்தரமாக்குவதற்கும் வாய்ப்புகள் உள்ளன,'' என்றார்.

ஞாயிறு, 21 ஏப்ரல், 2013

திருநங்கையர் கதை - முருகராசு




இது அரவாணிகளின் கதை...

வருகின்ற 23 மற்றும் 24-4-14 ஆகிய தேதிகளில் விழுப்புரம் மாவட்டம் கூவாகத்தில் நடைபெறும் கூத்தாண்டவர் திருவிழா,அரவாணிகள் அணைவரும் சங்கமிக்கும் விழா...இந்த விழாவில் அரவாணிகள் படும்பாடே இங்கே அரவாணிகளின் கதையாகியிருக்கிறது.
இவர்கள் தேவதைகளும் இல்லை,பிசாசுகளும் இல்லை,உங்கள் எல்லோரையும் போல இதயமும்,இரைப்பையும் உள்ள மனிதர்கள்தான். பசி, தூக்கம், கருணை, காதல், காமம், தேடல், உழைப்பு, காயம்,துக்கம்,பெருமிதம் எல்லாம் இவர்களுக்கும் உண்டு,இவர்களும் உங்களைப் போலவே ஒரு தாயின் வயிற்றில் இருந்து உதித்தவர்கள்தான்


சினிமாவால் பாழாய்ப்போனவர்களின் பட்டியலில் முதலில் இருப்பவர்கள்.சினிமா இவர்களை கண்டபடி சித்தரித்து சீரழித்துவிட்டது.பார்ப்பவர்களின் மனதில் விஷத்தை விதைத்ததும் அதுதான்.,விபரீதங்களை உருவாக்கியதும் அதுவேதான்.பஸ்சில் பயணம் செய்யும் போது ஒரு அரவாணியின் பக்கத்து இருக்கை காலியாக இருந்தும் கூட , உட்காரமல் கால் வலியோடு நின்று கொண்டே பயணிக்கும் அளவிற்கு சகமனிதர்களின் மனதை கெடுத்து வைத்திருப்பதும் சாட்சாத் சினிமாதான்.
ஒன்பது என்ற புது வார்த்தையை சூட்டியதன் மூலம் இவர்களை இகழ்ந்து ,அதன்மூலம் மகிழ்ந்து கொண்டதும் இந்த திரைத்துறையே.


இப்படி அரவாணிகள் பற்றி தாங்கமுடியாத அளவிற்கு சினிமா மூலமாக விஷத்தை பரப்பியதன் மூலம் சமூகத்தில் கேலி,கிண்டல்,துரத்தல் என்பது நம்மூர் சிறுவர்களுக்கே கைவந்த கலையாகிவிட்டது.,வேலியில் திரியும் ஒணானை கல்லால் அடிப்பதும் ,இவர்களை சொல்லால் அடிப்பதும் அனிச்சை செயலாகவே மாறிவிட்டது.
அலி,பேடி,ஒன்பது போன்ற வார்த்தைகளால் அன்றாடம் கேலி,கிண்டலால் குதறப்படும் சகோதரிகள், போராடி வாக்காளர் அடையாள அட்டை பெற்ற பிறகு அரவாணி என்றும் திருநங்கை என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்,ஒட்டு இருக்கிறதே.


திருநங்கை என்றால் மரியாதைக்குரிய பெண் என்று அர்த்தம்.ஆனால் திருநங்கைகள் தமிழ்நாட்டில் மரியாதைக்குரிய பெண்ணாகவா நடத்தப்படுகிறார்கள்,நிச்சயமாக இல்லை.கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக விழுப்புரம் பக்கத்தில் கூவாக திருவிழா என்ற பெயரில் நடைபெறும் விழா கூட, அவர்களை அரைகுறை ஆடையுடன் அழகியாகத்தான் பார்க்க பயன்படுகிறதே தவிர ,அவர்களில் தொழிலில் வென்றவர்களை,படிப்பில் உயர்ந்து நின்றவர்களை ,சமூகத்தில் சாதித்தவர்களை பாராட்டும் விழாவாக நடத்த தவறிவிட்டது.,இவர்களின் பெயரால் நிறைய பணம் சம்பாதிக்கும் தொண்டு நிறுவனங்கள் கூட இவர்களை உச்சி முகர்ந்து பாரட்டுவதில்லை, உயர்ந்த,செம்மையான பார்வை பார்ப்பது இல்லை.
கூத்தாண்டவர் கோயிலில் அன்றைய இரவு, அரவாணிகளுக்கு எதிராக நடக்கும் அக்கிரமங்களை,அநியாயங்களை தடுக்கவோ,தண்டிக்கவோ யாருக்குமே தைரியமுமில்லை,திராணியுமில்லை.இதை எண்ணும் போது உண்மையில் யார் ‘பேடிகள்’ என்றே எண்ணத்தோன்றுகிறது.


மிருகங்களைவிட கேவலமான,மோசமான ஆண்களை அங்குதான் பார்க்க முடியும். பண்பாடு, கலாச்சாரம் என்று எல்லாவற்றையும் குழிதோண்டி புதைத்துவிட்டு, காட்டுமிராண்டி காலத்தையும் தோற்கடிக்கும் வேகத்தோடும், வெறியோடும், வன்மத்தோடும், காமத்தோடும், போதையோடும், வேட்டையாட வரும் ஆண்களிடம் இருந்து தப்பிக்க அரவாணிகள் ,அந்த இரவில் நடத்தும் போராட்டம் கண்களில் ரத்தத்தை வரவழைக்கும் .
உண்மையைச் சொல்லப்போனால் அன்று ஒரு நாள்தான் வருடமெல்லாம் சுமந்த சோகங்களை இறக்கிவைக்கவும்,அடக்கிவைத்திருந்த ஆற்றாமையை வெளிப்படுத்தவும்,மனம்விட்டு சக அரவாணிகளிடம் பேசி வேதனையை பகிர்ந்து கொள்ளவும், கட்டிப்பிடித்து அழுகையாக வெளிப்படுத்தவும், அரவான் களப்பலியை காரணம்வைத்து கூடுகிறார்கள்,அங்கே இந்த வக்கிரம் பிடித்த, மனித உருவிலான மிருகங்கள் தரும் வேதனையால், முன்கூட்டியே வெளியேறும் கண்ணீரின் அடர்த்தியும்,ஆழமும் அதிகமானதால் , களப்பலியின் போது அழக்கூட சக்தியும்,கண்ணீருமின்றி வற்றி,வறண்டு போன கண்களுடன்தான் இருப்பார்கள்.


உலகத்திலேயே மிகவும் வேதனை நிறைந்த சமூகம் என்பது நிச்சயமாக அரவாணிகளின் சமூகம்தான்.,ஆனால் அதை உணர்ந்து கொள்ளத்தான் ஆளில்லை.
அரவாணிகள் யாரும் தாங்கள் அரவாணியாக பிறக்கவேண்டும் என்று விரும்பி பிறக்கவில்லை,எவரும் விரும்பி பெற்றெடுக்கவும் இல்லை., இது இயற்கையின் குற்றம் .எக்ஸ்,ஒய் குரோமோசோம்களின் குளறுபடி,உலகம் முழுவதும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட மூன்றாவது பாலினம்,நம்மால் மட்டும் ஒதுக்கிவைக்கப்பட்ட பரிதாப இனம்.


குடிகாரனைக்கூட வீட்டில் வைத்து சோறு போட்டு பாசம் காட்டும் பெற்றோர்கள் தங்கள், குழந்தை அரவாணி என்று அறிந்த மாத்திரத்தில் துரத்திவிடுவது ஏன்.,பெற்ற பிள்ளையைவிட அவர்களுக்கு சமூக,கலாச்சார அந்தஸ்து பெரிதாகப்போய்விட்டது.கூடப்பிறந்த சகோதரிக்கு,சகோதரனுக்கு திருமணம் நடக்காது என்று பொய்க்காரணங்களை சொல்லி ஒரு சின்ன மனதில் நெருப்பை முதலில் அள்ளிப்போடுபவர்கள் பெற்றோர்கள்தான்.
அன்பு,அரவனைப்புடன் வளரும் அரவானி ஒருநாளும் சமூகத்திற்கு சுமையாக இருக்கமாட்டார் ,இது சத்தியம் என்கிறார் திருநங்கைகளுக்கான திருமண வெப்சைட் நடத்தும் திருநங்கை கல்கி.ஊனமுற்ற,மனநோயாளியான குழந்தையை போலத்தான் அரவாணியும்.எட்டு வயதில் இருந்து பதிமூன்று வயதிற்குள் தனக்குள் நடக்கும் கொந்தளிப்பான சூழலால் சுருண்டும்,மருண்டும் போய்கிடக்கும் பிஞ்சு மனது அது.கூடுதலான அன்பிர்க்கும்,பாசத்திர்க்கும்,அரவனைப்பிற்கும் ஏங்கி தவிக்கும் நேரமது.அப்போது போய் ‘எங்களுக்கு ஏன்தான் இப்பிடி வந்து பிறந்தியோ’என்று வார்த்தைகளாலும்,நெருப்பாலும் மனதிலும்,உடலிலும் சூடுபோடும் போது அந்த குழந்தை எங்குதான் போகும்.


ஆணோட உடம்புக்குள்ளாற சிறைப்பட்டு இருக்கிற பெண்ணோட மனசு அது.அதை மாத்த முடியாது.அது புரியாமல் “ஏண்டா இப்படி நடந்துக்கிற”, என்று பெற்றோர்களும்,பள்ளி ஆசிரியர்களும் கொடுக்கும் டார்ச்சர் தவறானதாகும்.ஏற்கனவே நாம் ஆண்தானே ,நமக்கு ஏன் பொட்டு வச்சுக்கணும்,மை பூசணும்ணு தோணுது என்று ஏற்கனவே மனதிற்குள் போராடிக்கொண்டு இருக்கும் பத்து,பனிரெண்டு வயது குழந்தைக்கு, வீட்டிலும்,பள்ளியிலும் நடக்கும் கொடுமைதான் வீட்டைவிட்டே ஒடவைக்கிறது. நாய்க்கு குளிப்பாட்டி கொஞ்சியபடி சோறு போடும் சமூகம், ரத்தமும்,சதையும்,உணர்வும் கொண்ட பிள்ளையை வீட்டைவிட்டே , ஊரைவிட்டே துரத்துவதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்வது.எல்லாவற்றையும் சமூகம்,அந்தஸ்து என்ற தராசில் வைத்து நிறுப்பதால் ஏற்படும் பிரச்னை இது.
இது ஊனம் கிடையாது,பரம்பரையாகவோ அல்லது பரவும் நோயோ கிடையது.,அப்படி இருந்தும் ஏன் இந்த உலகம் இவர்களை விளிம்பு நிலை வரை துரத்துகிறது என்பதுதான் தெரியவில்லை.


பள்ளி இறுதியாண்டு படிக்கவேண்டிய வயதில் பெற்றோர்களால் துரத்தப்பட்டு,இளைஞர்களால் விரட்டப்பட்டு,வறுமைக்கும்,பசிக்கும் வாழ்க்கைப்பட்டு ,சமூகத்தின் கேலி,கிண்டலுடன் விரட்டப்பட்டு அரவாணியானவள் என்னதான் செய்வாள் பிச்சை எடுப்பாள்,பாலியியல் தொழிலில் ஈடுபடுவாள்,கெட்ட வார்த்தை பேசுவாள்,ரயிலில் பணம் கேட்டு வன்முறையில் இறங்குவாள்
இதற்கெல்லாம் காரணம் இவர்களல்ல நாமும் நாம் சார்ந்த சமூகமும்தான்.


அரவாணிகளுக்கு வாடகைக்கு வீடு கொடுக்கமாட்டோம்,வேலை கொடுக்கமாட்டோம்,படிக்கவிடமாட்டோம்,சமமாய் உட்காரவைத்து பழகமாட்டோம்,சுயதொழில் செய்து பிழைக்க வழி செய்துதரமாட்டோம் அவ்வளவு ஏன் அவசரத்திற்கு ஒதுங்க அவர்களுக்கு பெண்களுக்கான பாத்ரூமைக்கூட ஒதுக்கிதரமாட்டோம்.,நாமெல்லாம் அருட்பெருஞ்ஜோதியின் தனிப்பெரும் கருணையை படித்து வளர்ந்தவர்கள் என்பதை சொல்லிக்கொள்ளவே வெட்கமாக இருக்கிறது.
இந்நாட்டில் குடிப்பது அவமானமில்லை,பல பெண்களுடன் கூத்தடிப்பது அவமானமில்லை,திருடுவது அவமானமில்லை,ஆனால் அரவாணியாக யாராவது மாறினால் அது மட்டும் அவமானமாம்,வெட்கக்கேடு.


இதில் இருந்து மீண்டு வர ஒரு பெரும் பேராட்டம் நடத்தவேண்டி உள்ளது
திருநங்கைளான ஆஷாபாரதியிடம் பேசி பார்த்தால் பாசம்,பண்பு என்றால் என்ன என்பதை உணரலாம். ப்ரியா பாபுவிடம் பழகிப்பார்த்தால் உழைப்பு என்றால் என்ன என்பதையும் உணரலாம். ‘சகோதரி’கல்கியின் கட்டுரைகளை வாசித்து பார்த்தால் நம்பிக்கையின் இலக்கணத்தை உணரலாம்


இப்படி எத்தனை,எத்தனையோ அரவாணி சகோதரிகள் தங்கள் அரவாணி சமூகத்தை புரட்டிப்போட போர்ப்பரணிபாடி கிளம்பியுள்ளார்கள்


வாக்காளர் அடையாள அட்டை,மூன்றாம் பாலினமாக பதிவு செய்யும் உரிமை,கல்வி வேலை வாய்ப்பு,வீடு ,மனை ஒதுக்கீடு இதற்கெல்லாம் இவர்கள் தகுதியானவர்கள்தான் என்று அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களை யோசிக்க வைத்துள்ளனர்.
இன்னும் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் தங்கள் எண்ணிக்கை தனியாக காட்ட வேண்டும்,அந்த எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் இடஒதுக்கீடு,தேர்தலில் போட்டியிடும் உரிமை,திருமணம் செய்யும் உரிமை,குழந்தையை தத்தெடுக்கும் உரிமை என்று தங்களின் உரிமைகளை பட்டியலிடுகிறார்கள்,இவை எல்லாம் சொகுசு வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு அல்ல, இந்த சமூகத்தில் சம அந்தஸ்துடன் வாழும் உரிமைக்குதான்.


அந்தஸ்து,கவுரம் எதிலும் குறைவின்றி அரவாணிகள் இந்த சமூகத்தில் மக்களோடு மக்களாக வாழவேண்டும் என்பது அரவாணிகளின் கருத்து மட்டுமல்ல நம் கருத்தும் கூட.
தொட்டுவிடும் துõரத்தில் உள்ள தங்கள் லட்சியங்களை இவர்கள் நிச்சயம் ஒரு நாள் எட்டிவிடுவார்கள் அவர்களது ஒட்டத்திற்கு உதவி செய்யாவிட்டாலும் உபத்திரவம் செய்யாமாலிருந்தாலே உத்தமம்.


ஆணும் பெண்ணுமாய் தோன்றும் அர்த்தநாரீஸ்வரரை கையெடுத்து கும்பிடும் கைகள் அதே குணாதிசயத்துடன் கூடிய அரவாணிகளை கும்பிடவேண்டியதில்லை,ஆனால் வெறுத்து ஒதுக்கவேண்டாம்
ஒரு மழைக்கால ஈசலைப் போல வாரிசுகளின்றி வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்ளும் அரவாணிகளை உங்கள் மகளாக,தங்கையாக,அக்காவாக கருதுங்கள்,கையொலி எழுப்பியபடி உங்களை கடந்து செல்பவர்களுக்கு நம்மால் எப்படி உதவ முடியும் என இனி கருணையோடு பாருங்கள் .

வெள்ளி, 21 டிசம்பர், 2012

மறைவிற்குப் பிறகும் நினைவுபடுத்தும்!'

சொல்கிறார்கள்

"மறைவிற்குப் பிறகும் நினைவுபடுத்தும்!'

தமிழில் நாவல் எழுதி, இலக்கியத்திற்கான விருது பெற்ற, "திருநங்கை' பிரியா பாபு: என் சொந்த ஊர் முசிறி. திருநங்கைகளுக்கு, சிறு வயதில், பெண் தன்மை இருக்கும். ஆனால், ஆணா, பெண்ணா என்ற புரிதல் இருக்காது. 15 வயதிற்கு மேற்பட்டுதான், பாலினம் பற்றிய சுய சிந்தனை ஏற்படும்.

அத்தகைய வயதில், நான் சந்தித்த துன்பங்கள் பல. என்னை, அனைவரும், கேலிப் பொருளாகவே பார்த்தனர். இதனால், மனம் வெதும்பி தற்கொலைக்கு முயன்றேன். காப்பாற்றி, உயிர் பிழைக்க வைத்தனர்.பின், சமூகத்தில், விளிம்பு நிலையில் வாழும், என்னை போன்ற திருநங்கைகள் மத்தியில், விழிப்புணர்ச்சி ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது.

எழுத்தாளர் சு.சமுத்திரம், திருநங்கைகள் பற்றி எழுதிய, "வாடா மல்லி' என்ற நூல் தான், நான் எழுத்தாளராக முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.திருநங்கையாக மாறத் துடிக்கும் மகனுக்கும், அவனது தாய்க்கும் இடையே நடக்கும் மனப் போராட்டத்தை," மூன்றாம் பாலின் முகம்' என்ற நாவலில், எழுதினேன். திருநங்கை எழுதிய முதல் தமிழ் நாவல் இது தான்.

இந்நூலைப் பாராட்டி, சிறந்த இலக்கியத்திற்கான விருதை, பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் வழங்கியது. "திருநங்கையர் வழக்காறுகள்' என்ற குறும்படத்தையும் இயக்கினேன். சென்னையில், "வானவில்' அமைப்புடன் இணைந்து, திருநங்கைகளுக்கு, எழுதுவதற்கு பயிற்சி அளிக்கிறேன். கட்டுரை, சுயசரிதை, ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதுவது தொடர்பாக, பயிற்சி தருவதில், ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் உள்ளேன். இந்தியாவின் பட்டிதொட்டிகளில் பயணம் செய்து, "கண்ணாடி' கலைக் குழு மூலம், விழிப்புணர்ச்சி ஏற்படுத்துகிறேன்.

திருநங்கைகளுக்கு, வாக்காளர் அடையாள அட்டை பெற்று தருவது, மத்திய, மாநில அரசுகள் வழங்கும் இலவச திட்டங்களை பெறுவது தொடர்பான தகவல்கள் தருவது என, பல்வேறு பிரச்னைகளுக்கு குரல் கொடுக்கிறேன்.திருநங்கைகள் குறித்த ஆவணங்கள் திரட்டி, நூலகம் அமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளேன். இந்நூலகத்தை, திருநங்கைகள் தினமான, ஏப்ரல், 15 அன்று, திறக்க இருக்கிறேன். இது, மறைவிற்கு பிறகும் என்னை நினைவுபடுத்த உதவும்.