புதன், 12 ஜூன், 2013

British archaeologist makes no difference from PM of his country

British archaeologist makes no difference from PM of his country

[TamilNet, Tuesday, 11 June 2013, 22:55 GMT]
If the conscience of academics and intellectuals especially in the field of culture is not prepared to boycott the genocidal State of Sri Lanka, at least in subject matters and institutions that have a bearing on genocide, how to expect politicians to boycott events such as CHOGM hosted by Sri Lanka, commented an academic in Jaffna responding to British archaeologist Prof Robin Coningham choosing to address Colombo’s Postgraduate Institute of Archaeology on a topic related to Buddhism on Saturday. Just like there were mass killings every day during the genocidal war, mass-scale structural genocide now takes place every day in the Sinhala military-occupied country of Eezham Tamils. Buddhism and archaeology are pivotal to the process. In 2010, British journalist Jeremy Page alerted the world on “the army and the archaeology department” of Sri Lanka.
PGIA announcement
Prof Coningham of the University of Durham, UK, will be speaking at Sri Lanka’s Postgraduate Institute of Archaeology (PGIAR) on “The Archaeology of the Earliest Buddhist Shrine in South Asia,” which is about the excavations at Lumbini, Buddha’s birthplace in Nepal.

A person who visited the one and only and ‘national’ level PGIAR of Sri Lanka a couple of years back noticed that a genitor at the entrance was the one and only Tamil-speaking person in the entire institute.

But, institutions in the West and their academics caring for only ‘access’ into the island have no qualms about giving recognition and endorsement to genocidal Colombo’s institutions.

Last year a Norwegian university provided platform to the PGIAR director.

In January 2013, The Archaeological Institute of America thought of awarding a Sri Lankan archaeologist, who was long serving as ‘cultural advisor’ to Rajapaksa regime, for ‘best practice in conservation and heritage management’.

“It also gratified me to note that heritage initiatives carried out in Sri Lanka during the past few decades have been recognized by one of the oldest standing professional bodies of heritage in the world and by the community of global heritage professionals at large,” the academic who received the award said, adding that Sri Lanka had achieved it despite “reeling under the bloody carnage of a 30 year old civil war.”

“Sri Lanka is now reaping the benefits of such heritage initiatives during the post war period,” he said citing the international assistance of UNESCO, ICCROM, ICOMOS, and foreign missions especially that of Netherlands and Japan.

Quite typical of the academic ambassadors of the Sinhala State deceiving the world by their defensive projection of ‘high ideals’ to shield what is actually in the agenda, he was putting on a sane humane face in telling “protecting tangible, intangible and mixed heritage of humanity.”

But the question remains, whether their decades-long ‘advices,’ deception of ‘cultural pluralism’ denying nationhood to Eezham Tamils, buttressing of a genocidal State and regime, and the international assistances cited above have ultimately led to the practical picture of today – ‘army and archaeology,’ colonisation, Buddhicisation and Sinhalicisation committing the structural genocide and annihilation of the Tamil nation and its territoriality in the island.

Coningham is just one in the bandwagon of ‘cultural’ academics for whom the paradigm-setting genocide committed and being committed by the Sinhala State doesn’t need any boycott. New Delhi’s Romila Thapar was the first to run to Colombo immediately after the genocidal war to preach Buddhism.

Chronology:


External Links:
The Island: Protecting tangible, intangible and mixed heritage of humanity

வழக்கொழிந்துவிடுமோ நம் நற்றாய்மொழி?

வழக்கொழிந்துவிடுமோ நம் நற்றாய்மொழி?

தாய்மொழி என்பது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் பெற்று வளர்த்த தாய்க்கு இணையானது. அது ஓர் இனத்தின் அடையாளம்; ஒரு தேசத்தின் நாகரிகக் குறியீடு; மக்களின் அறிவுசார்ந்த ஓர் ஒப்பற்ற போர்க்கருவி; மக்களை ஒருங்கிணைத்துப் பாதுகாக்கும் கவசம்; இதனால்தான் "தாய்மொழி தினம்' உலகம் எங்கும் கொண்டாடப்படுகிறது.
உலகம் முழுவதும் பல்லாயிரம் மொழிகள் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் உயர்தனிச் செம்மொழிகள் மிகச்சிலவே; கால்டுவெல் போன்ற மேல்நாட்டு மொழியியல் அறிஞர்கள் இலக்கண, இலக்கியங்களை ஆய்ந்து பார்த்து தமிழையும் "உயர்தனிச் செம்மொழி' என்று அறிவித்தனர்; பரிதிமாற் கலைஞர் முதலிய தமிழறிஞர்களும், தமிழ்ச்சங்கங்களும் இடைவிடாமல் பரப்புரையும், தீர்மானங்களும் நிறைவேற்றின. இப்போது இந்திய அரசும் தமிழைச் செம்மொழியாக ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டது.
செம்மொழி என ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட மொழிகளில் சீனமும், தமிழும்தான் இப்போதும் மக்களிடம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. "அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாத பல மொழிகள் நாள்தோறும் மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன' என்று ஐ.நா.வின் யுனெஸ்கோ எச்சரிக்கை செய்துள்ளது. "அதில் தமிழ் மொழியும் ஒன்றாகிவிடக் கூடாது' என்பதில் தமிழ் கூறு நல்லுலகம் கவலை கொண்டுள்ளது.
""மெல்லத் தமிழ்இனிச் சாகும் - அந்த
மேற்கு மொழிகள் புவிமிசை ஓங்கும்''
என்றந்த பேதை உரைத்தான் - ஆ!
இந்த வசைஎனக் கெய்திட லாமோ?
என்று பாரதி, "தமிழ்த் தாய்' குரலில் பாடினார்.
அன்று ஒரு பேதை உரைத்தது கேட்டு பாரதி ஆத்திரம் கொண்டார். "இன்று அது உண்மையாகிவிடக் கூடாது' என்று அக்கறையோடு உரைப்பவர்களையும் உழைப்பவர்களையும் பாராட்ட வேண்டும். உலகத் தமிழ் அமைப்புகளை ஒன்று கூட்டி, தமிழ் வளர்க்கும் பெரியோர்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.
தமிழ்நாடு அரசு "தமிழ்' தொடர்பாக இரண்டு அறிவிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளது. அந்த இரண்டு அறிவிப்புகளுமே இப்போது பரபரப்புக்கும், விமர்சனத்துக்கும் ஆளாகியிருக்கின்றன. தமிழ் ஆர்வலர்கள் இடையே இருவித மனநிலையை உருவாக்கியுள்ளன.
தனியார் பள்ளி மாணவர்களைப் போன்று அரசுப்பள்ளி மாணவர்களும் ஆங்கிலத்தில் பயிலும் வகையில் ஊராட்சி ஒன்றிய, தொடக்க, நடுநிலைப்பள்ளிகள், அரசு உயர்நிலைப் பள்ளிகள், மேல்நிலைப் பள்ளிகளில் 1, 6-ஆம் வகுப்புகளில் இரண்டு ஆங்கில வழிப்பிரிவுகள் வீதம் மொத்தம் 640 பிரிவுகள் தொடங்க அரசு அனுமதியளித்தது.
மொத்தம் 320 பள்ளிகளில் இந்தப் பிரிவுகள் தொடங்கப்பட்டு 22 ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான மாணவர்கள் பயன்பெற்று வருகின்றனர். வரும் கல்வியாண்டு முதல் தேவைப்படும் அனைத்து அரசு தொடக்கப்பள்ளிகள், நடுநிலைப் பள்ளிகள், உயர்நிலைப் பள்ளிகள், மேல்நிலைப் பள்ளிகளில் ஆங்கில வழிப் பிரிவுகள் தொடங்கப்படும். இதனால் ஆண்டுக்கு 1.5 லட்சம் மாணவர்கள் பயனடைவர். இவ்வாறு பள்ளிக் கல்வித்துறை அமைச்சர் வைகைச்செல்வன் அறிவித்துள்ளார்.
பள்ளிக் கல்வித்துறை மானியக் கோரிக்கை மீதான விவாதம் சட்டப்பேரவையில் நடைபெற்றபோது, இந்த விவாதத்துக்குப் பதிலளிக்கும்போது அவர் இந்த அறிவிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளார். இது கடந்த மே 10 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
அண்மைக்காலமாகக் கல்வி வணிகமயமாகிவிட்டது. இந்த நிலையில் தனியார் மெட்ரிகுலேஷன் என்னும் ஆங்கில வழிப் பள்ளிகள் புற்றீசல்கள்போல புறப்பட்டுவிட்டன. அப்போதும் அரசுப் பள்ளிகள் மட்டுமே அன்று முதல் இன்றுவரை ஆரவாரமின்றி அமைதியாக தமிழ் வழியில் நடத்தி தமிழை வாழவைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.
இன்று மேல்நிலையில் இருக்கும் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் / அறிவியல் மேதை அப்துல் கலாம் முதல், பல்கலைக்கழக வேந்தர்கள் வரை அரசுப் பள்ளிகளில் தமிழ் வழியில் படித்தவர்கள். இதை அவர்களே வெளிப்படையாக அறிவித்துள்ளனர்.
இந்நிலையில் தமிழை வளர்க்க வேண்டிய தமிழக அரசு, அரசுப் பள்ளிகளில் ஆங்கிலத்தைக் கொண்டு வருவதன் மூலம் தமிழ் புறக்கணிக்கப்படுகிறது என்ற எண்ணமே தமிழ் ஆர்வலர் இடையே ஏற்பட்டுள்ளது. இது தமிழுக்குள்ள கொஞ்சநஞ்ச இடத்தையும் பறித்துக் கொள்வதற்கு ஒப்பாகும். தமிழுக்கு மறுபடியும் ஒரு தடங்கல் ஏற்படுவதை மாநில அரசு அனுமதிக்கவே கூடாது.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் ஆங்கில மொழியைப் புகுத்துவதன் மூலமே இந்தியர்களை அடிமைகளாக்க முடியும் என்று அவர்கள் திட்டமிட்டனர். மெக்காலே அந்தக் கல்வித் திட்டத்தை முன்மொழிந்தார். அதை அக்கால விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். "பள்ளிகளில் தாய்மொழியிலேயே கல்வி கற்றுத்தரல் வேண்டும்' என்ற கருத்தை விடுதலை வீரர் சத்தியமூர்த்தி 1920-ஆம் ஆண்டிலேயே வலியுறுத்திப் பேசியுள்ளார்.
"மெக்காலே' போட்ட திட்டமே இறுதியில் வெற்றிபெற்றது. அக்காலத்தில் ஆங்கிலம் படித்த பலர் உடல் நிறத்தால் கறுப்பராகவும், உள்ளத்தின் நிறத்தால் வெள்ளையராகவும் மாறிப் போனார்கள். விடுதலை பெற்ற பின்னரும் அந்த நிலையில் மாற்றம் ஏற்படவில்லை.
1957-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் ஆட்சிமொழிச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. ஆனால், இன்றுவரை அரசுப் பொறுப்புகளில் தமிழ்மொழி அமரவும் இல்லை; ஆட்சி செய்யவும் இல்லை. "ஓரடி முன்னால் ஈரடி பின்னால்' என்பதுதான் இதுவரை இருந்துவரும் நிலை; மற்ற இடங்களைப் பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம்.
""தமிழன் காது தோல் காது இல்லை; இரும்புக் காது. எனவேதான் பிறமொழி இசையை இன்னும் இங்கே கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்...'' என்று பாரதி மனம் வெதும்பிக் குமுறிய அவல நிலை இன்னும் இங்கே மாறவில்லை.
""மணக்கவரும் தென்றலிலே குளிரா இல்லை?
தமிழ்நாட்டின் தமிழ்த் தெருவில் தமிழ்தான் இல்லை'' என்று பாரதிதாசன் புலம்பிய நிலை இன்னும் போகவில்லை.
ஆலயங்களில், "இங்கு தமிழிலும் அருச்சனை செய்யப்படும்' என்ற பெயர்ப்பலகைகள் மட்டுமே ஒட்டடை படிந்து, தூசியோடு காணப்படுகின்றன. செயல்பாடுகள் பற்றி யாரும் கவலைப்படுவதே இல்லை. இவற்றை மாற்றியமைக்க ஆன்மிக தமிழ் இயக்கங்கள் எடுத்த நடவடிக்கைகளும் தீவிரமாக இல்லை.
இவ்வாறு தமிழ்நாட்டில் தமிழ் இருக்கும் நிலையில் தமிழக அரசின் மற்றுமொரு அறிவிப்புதான், மதுரையில் ரூ. 100 கோடி செலவில் தமிழ்த்தாய் சிலை வைக்கப்படும் என்பதாகும். ஒரு பக்கம் தமிழ் இருந்த இடத்தில் ஆங்கிலத்தை அமர்த்திவிட்டு, மறுபக்கம் தமிழ்த் தாய்க்கு சிலை வைப்பது என்பது தமிழ் ஆர்வலர்களுக்கு நெருடலாகவே இருக்கிறது.
அமெரிக்க நாட்டின் பெருமையையும், புகழையும் உலக அளவில் பரப்பும் வகையில், சுதந்திர தேவி சிலை அமைந்துள்ளது. அதேபோன்று தமிழர்களின் நாகரிகம், பண்பாடு, இலக்கியச் செல்வங்கள், கட்டடக் கலைத்திறன் ஆகியவற்றை உலகுக்குக் காட்டும் வகையில் சங்கம் வைத்து தமிழ் வளர்த்த மதுரையில் ரூ. 100 கோடியில் தமிழ்த்தாய் சிலை அமைக்கப்படும்.
மேலும் ஐவகை நிலங்களான குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகியவற்றின் மாதிரிகளை உருவாக்கி தமிழர்களின் தொன்மைச் சான்றுகளாய் விளங்கும் இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மரம், செடி, கொடிகளுடன் தமிழ்த்தாய் பூங்கா உருவாக்கப்படும்.
இத்துடன் அயல்நாட்டுத் தமிழறிஞரான ஜி.யு. போப், இஸ்லாமியப் பெரும்புலவர் உமறுப்புலவர் மற்றும் கணினித் தமிழ் விருது எனப் புதிய விருதுகள் வழங்கப்படும். இவ்வாறு தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா அறிவித்துள்ளார்.
அத்துடன் திருப்பதி திருவேங்கடன் பல்கலைக்கழகத்தில் தொடங்கப்பட்ட தமிழ்த்துறை பொன்விழா காண்பதை முன்னிட்டு மூன்று உதவிப் பேராசிரியர்கள் பணியிடங்கள் உருவாக்கப்படுவதையும், தில்லி தமிழ்ச்சங்க கோரிக்கையை ஏற்று தோரணவாயில் கட்டுவதற்கு ரூ. 25 லட்சம் வழங்கப்படுவதையும், உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் தொல்காப்பியத்தின் பெயரால் ஆய்விருக்கை ஏற்படுத்திட ரூ. 50 லட்சம் வைப்புத் தொகையாக வைக்கப்படும் என்ற அறிவிப்புகளை தமிழ் அமைப்புகள் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்க வேண்டும்.
இந்த மகிழ்ச்சி நிரந்தரமாக நிலைக்க வேண்டுமானால் அரசுப் பள்ளிகளில் ஏற்படுத்தத் திட்டமிட்டுள்ள ஆங்கில வழி அறிவிப்பினை அகற்றி, எப்போதும்போல தமிழ் வழியில் செயல்பட அனுமதிக்க வேண்டும்.
உயர்நிலைக் கல்வி என்பது இன்று ஏழை நடுத்தர மக்களுக்கு எட்டாக்கனியாக இருக்கிறது. யாரோ சிலருக்காக எல்லோரும் இந்த ஆங்கிலத்தைத் தூக்கிச் சுமக்க வேண்டுமா? அதை ஒரு பாடமாகப் படிக்கட்டும்.
தமிழ்நாட்டில் சமத்துவ சமுதாயம் அமைவதற்கு உண்மையான சமச்சீர் கல்வியே தேவை என்றும், அந்த உண்மையான சமச்சீர் கல்வியைக் கொண்டு வருவதே இந்த அரசின் நோக்கம் என்றும் தமிழக முதல்வர் பலமுறை அறிவித்துள்ளார். சிறந்த தனியார் பள்ளிகளைப்போல அரசுப் பள்ளிகளிலும் கட்டமைப்புகளை மாற்றியமைக்க வேண்டும். தமிழ் வழியில் படித்தவர்களுக்கு தமிழக அரசுப் பணிகளில் முன்னுரிமை வழங்க வேண்டும்.
எங்கெங்கு தமிழ் வளர்ச்சிக்குத் தடைகள் இருக்கின்றனவோ அவற்றைக் கண்டு களைய வேண்டும். உலகம் எங்கும் பரவியுள்ள தமிழர்களுக்குத் தமிழை எடுத்துச்செல்ல வழிவகை காண வேண்டும். அதற்குமுன் நமது நீதிமன்றங்களில் வழக்கு மொழியாகச் செயல்படுவதற்கு மத்திய அரசு தடையாக இருந்தால் இதுபற்றிக் கடிதம் எழுதி விரைவாக அனுமதி பெற வேண்டும்.
தமிழக அரசின் அனைத்துத் துறைகளிலும் தமிழ் ஆட்சி செலுத்தும்படி சட்டம் இருந்தும் செயல்படவில்லை. அரசுத்துறையில் பணிபுரியும் அனைவரும் தமிழில் கையொப்பம் இட வேண்டும் என்று அண்ணா முதல்வராக இருந்தபோதே ஆணையிடப்பட்டது; இன்றுவரை இது செயல்படுத்தப்படாததற்குக் காரணம் கேட்க வேண்டாமா?
எச்.ஜி. வெல்ஸ், "நான் எதிர்நோக்குவன' என்ற நூல் எழுதியபோது, பிரெஞ்சு மொழியே உலக மொழியாக விளங்கும் என்று எழுதினார். அவர் காலத்திலேயே அது பொய்யாகி விட்டது. ஐரோப்பிய அரசியலில் பிரெஞ்சுக்காரர் செல்வாக்கு பெறக் கூடும் என்றும், அதன் வாயிலாக உலக அரசியலிலும் செல்வாக்கு பெறக் கூடும் என்றும் அவர் எதிர்பார்த்தார். அதற்கு மாறாக உலகில் பல நாடுகளைக் கட்டியாண்ட ஆங்கிலேயரின் ஆங்கில மொழியே உலக மொழியாக விளங்குகிறது.
எனவே அரசாங்கத்தின் துணையில்லாமல் ஒரு மொழி வாழவும் முடியாது, வளர்ச்சியடையவும் முடியாது; தமிழ்நாடு அரசு தமிழ்த்தாய்க்குச் சிலை வைக்கட்டும்; விருதுகள் வழங்கட்டும்; உதவித் தொகைகள் அளிக்கட்டும்; அத்துடன் அரசுப் பள்ளிகளில் தாய்த் தமிழே கல்வி மொழியாகத் தொடரட்டும்.

கட்டுரையாளர்:
பணி நிறைவுபெற்ற தமிழாசிரியர்.

மக்களுக்கெல்லாம் உதவ வேண்டும்!

மக்களுக்கெல்லாம் உதவ வேண்டும்!
 
கண் பார்வையற்றவராக இருந்தாலும், எம்.ஜி.ஆரின் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டு, மக்களுக்கு உதவும், கொளஞ்சி: நான், பெரம்பலூர் மாவட்டத்தின், கிளியூர் குக்கிராமத்தில் பிறந்தவன். மஞ்சள் காமாலையால், ஏழு வயதிலேயே, இரு கண்களிலும், பார்வை இழந்தேன். எனினும், ஊரார் ஏளனமாக நடத்தாமல் ஊக்கமளித்ததால், பார்வை இல்லாததை ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை. திருச்சி, புத்தூர் பார்வையற்றோர் பள்ளியில் படிக்கும் போது, பிரெய்லி முறையில் வாசிக்க கற்றுக் கொண்டேன். பார்வையற்ற நிலையிலும், சரியாக வாசிப்பதை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த, முன்னாள் முதல்வர், எம்.ஜி.ஆர்., என்னை தொட்டு பாராட்டினார். ஓட்டப் பந்தயத்திலும் பங்கேற்று, அவர் கையால் முதல் பரிசு வாங்கிய போது, "நீ நல்லா படிச்சு பெரிய ஆளா வரணும்; மக்களுக்கெல்லாம் உதவணும்' என, என்னை ஊக்கப்படுத்தினார். லயோலா கல்லூரியில், பி.ஏ., தமிழ் படிக்கும் போது, என் தந்தை இறந்ததால், படிப்பை தொடர முடியாமல், பேசின் பிரிஜ்ஜில், "டெலிபோன் பூத்' நடத்தி, குடும்பத்தை காப்பாற்றினேன். படிப்பு முடிந்ததும், சேர்ந்த மாவட்டமான பெரம்பலூர் பேருந்து நிறுத்தத்தில், ஒரு பங்க் கடை போட்டு, தொழில் செய்தேன். நான் தினமும் பெரம்பலூர் செல்வதால், தாலுகா மற்றும் கலெக்டர் அலுவலகத்துக்கு கொடுக்க வேண்டிய மனுக்களை, கிராமத்தினர், என் மூலம் கொடுத்தனுப்புவர். நானும் இதில் தன்னார்வத்தோடு ஈடுபட்டு, பல பேருக்கு முதியோர் பென்ஷன் வாங்கி தந்திருக்கிறேன். அரசின் திட்டங்களை ஆர்வத்தோடு அறிந்து, என் கிராம மக்களுக்கு பெற்று தருகிறேன். உள்ளாட்சி பிரதிநிதியாக, கட்சி வேறுபாடின்றி, கிராம மக்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளை, அரசு அதிகாரிகளிடம், முறையாக விண்ணப்பித்து நிறைவேற்றுகிறேன். பதவி என்பது, சம்பாதிப்பதற்கான வழி கிடையாது. அது ஊருக்கு உழைக்க கிடைத்த வாய்ப்பாக கருதினேன். 43 வயது மாற்றுத் திறனாளியாக இருந்தாலும், மக்களுக்கெல்லாம் உதவணும் என்ற வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டு, இன்றும் உதவி செய்கிறேன்.

97 அகவையில் பட்டம் பெற்ற முன்னாள் படைஞர்

97 அகவையில் பட்டம் பெற்ற முன்னாள் படைஞர்


நியூயார்க்கு: அமெரிக்காவில் இரண்டாம் உலகப்போர் முன்னாள் வீரர் 80 ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் டிப்ளமோ பட்டம் பெற்றது பலரையும் ஆச்சர்யப்படுத்தியுள்ளது. அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரின் வடக்கே வாட்டர்டவுண் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் பிரரெடரிக் கிரே (97), இவர் கடந்த 1934-ம் ஆண்டு ,வாட்டர் டவுண்பள்ளியில் சேர்ந்தார். ஒரு வருடம் படித்தார்.
எனினும் குடும்ப பிரச்னையால் பள்ளி படிப்பை பாதியில் கைவிட்டார். 1942-ம் ஆண்டு, அமெரிக்க ராணுவத்தின் 24-வது இன்ஃபான்ட்ரி படைப்பிரிவில் ‌பணியில் சேர்ந்தார். இரண்டாம் உலகப்போரில் , முக்கிய பங்காற்றிய கிரே, ஓய்வுபெற்றார்.எனினும் தன்னுடைய ஆசை எப்படியாவது படித்து பட்டம் வாங்கிடவேண்டும் என்பது தான்.
ஓய்வு பெற்ற பின்னர் தனியார் தொழிற்சாலையில் பணியாற்றி வந்தாலும், பாதியில் விட்ட படிப்பை மீண்டும் தொடர்ந்து ஒருவழியாக பட்டம் (டிப்ளமோ) பெற்றார்.நேற்று அப்பள்ளியில் நடந்த பட்டமளிப்பு விழாவில் அவருக்கு பள்ளி நிர்வாகம் வழங்கி கெளரவித்தது. இது குறித்து பிரரெடரிக் கிரேகூறுகையில், 80 ஆண்டுகளுக்குபின்னர் தனது ஆசை நிறைவேறிவிட்டது என்றார். 97 வயதிலும் இடைவிடாத முயற்சியால் பட்டம் (டிப்ளமோ) பெற்றது பலரையும் அதிசயிக்க வைத்தது

குழந்தைத் தொழிலாளர் முறை ஒழிப்பு நாள்

குழந்தைத் தொழிலாளர்களுக்குக் கல்வி வாய்ப்பு அளித்து நன்கு வாழ வைக்க வேண்டும். அதற்குக் குழந்தைத் தொழிலாளர் முறையைத்தான் ஒழிக்க வேண்டும். குழநதைகளை அல்ல.  எனவே, குழந்தைத் தொழிலாளர்  முறை ஒழிப்பு நாள் எனக் குறிப்பிடுக. அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் /தமிழே விழி! தமிழா விழி! எழுத்தைக் காப்போம்! மொழியைக் காப்போம்! இனத்தைக் காப்போம்! 


குழந்தைகள்... நம் தெய்வங்கள்: இன்று குழந்தை த் தொழிலாளர்  முறை ஒழிப்பு நாள் 

ஒருபுறம், குழந்தைகள் புத்தக ப் பையுடன் பள்ளி செல்வதை பார்க்கும் போது, மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. மற்றொரு புறம், சில குழந்தைகள் பள்ளிக்கு செல்ல முடியாமல், வேலை பார்ப்பதை பார்க்கும் போது வருத்தம் ஏற்படுகிறது.

இக்குழந்தைகளின் மனதிலும் படித்து சமூகத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கும். வறுமை, பெற்றோர் இல்லாதது உள்ளிட்ட சில காரணங்களால், அந்த குழந்தைகளுக்கு கல்வி எட்டாக்கனியாக மாறி விடுகிறது. இப்படிப்பட்ட குழந்தை தொழிலாளர் இல்லாத உலகத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன், ஜூன் 12ம் தேதி குழந்தை தொழிலாளர் ஒழிப்பு தினம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. "வீட்டு வேலைகளில், குழந்தை தொழிலாளர் இல்லா நிலையை உருவாக்குவது' என்பது இந்தாண்டு இத்தினத்தின் மையக் கருத்து.
குழந்தைக்கான வாய்ப்பே மறுப்பு:

உலகளவில் 21.5 கோடி குழந்தைகள், முழுநேர தொழிலாளர்களாக உள்ளனர். பள்ளிக்கு செல்ல முடியாமலும், மற்ற குழந்தைகளை போல விளையாட முடியாமலும் கஷ்டப்படுகின்றனர். பெரும்பாலானோருக்கு போதிய உணவு கிடைப்பதில்லை. குழந்தைகளாக இருக்க இவர்களுக்கு வாய்ப்பு மறுக்கப்படுகிறது. சிலர் மோசமான சுற்றுச்சூழல் இடங்களிலும், கொத்தடிமைகளாகவும் ஆண்டுக்கணக்கில் வேலை வாங்கப்படுகின்றனர். போதைப்பொருள் கடத்துதல் உள்ளிட்ட சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளிலும் இக்குழந்தைகளை ஈடுபடுத்துகின்றனர்.

வயது என்ன:

சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ஐ.எல்.ஓ.,), எந்த வயதில் வேலைபார்க்க வேண்டும் என்பதை வரையறுத்துள்ளது. அதன்படி, கடினமான வேலைகளில் 18 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களை மட்டுமே ஈடுபடுத்த வேண்டும். 15 வயது வரை கட்டாயமாக கல்வி கற்க வேண்டும். 13 முதல் 15 வயது வரை உள்ள குழந்தைகள், லேசான வேலை பார்க்கலாம் (அவர்களது கல்வி, சுகாதாரம், மனம், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு பாதிப்பு ஏற்படாமல்).

எங்கு அதிகம்:
இந்திய அரசும் 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளை பணியில் அமர்த்துவது சட்டப்படி குற்றம் என தெரிவிக்கிறது. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் ஆய்வின் படி, உலகளவில் குழந்தை தொழிலாளர் அதிகம் உள்ள நாடுகளில், இந்தியா (16 கோடி குழந்தை தொழிலாளர்) முதலிடத்தில் உள்ளது. நிலக்கரி சுரங்கம், விவசாயம், தீப்பெட்டி. செங்கல் சூளை, டெக்ஸ்டைல், கட்டுமானப் பணிகள் ஆகியவற்றில் இவர்கள் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றனர். இவர்கள் குறைந்த ஊதியத்தில், வார விடுமுறையின்றி ஒரு நாளைக்கு 12 மணி நேரத்துக்கு மேல் வேலை பார்க்கின்றனர்.




எது தீர்வு:

பெரும்பாலான குழந்தைகள், குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாகத் தான், கட்டாயமாக வேலைக்கு அனுப்பப்படுகின்றனர். முதலில் இவர்களின் பெற்றோர் வருமானத்துக்கு சிறப்பு திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும். வறுமை ஒழிந்தால், குழந்தைகள் கல்வி கற்பது அதிகரிக்கும். குழந்தை தொழிலாளர்கள் இல்லாத நாடாக இந்தியாவை மாற்றலாம்.

வறுமையின் சிவப்பில் சிவந்த பிஞ்சு கைகள்:
பட்டாம் பூச்சிகளாய் சிறகடித்து பறக்க வேண்டிய வயதில், பள்ளிக்கு சென்று படிக்கும் காலத்தில், சிறைப் பறவைகளாய் வேலைக்கு சென்று கொண்டிருக்கின்றனர், பல குழந்தைகள். காரணம், வறுமை இவர்கள் முகத்தில், சிவப்பு சாயம் பூசி தன் வெற்றியை கொண்டாடுகிறது. பேனா பிடிக்க வேண்டிய பிஞ்சு கைகள், கரித்துணிகளை வைத்து கொண்டு ஓட்டல், ஒர்க்ஷாப், கட்டட வேலை, சாலையோர கடைகளில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கின்றன. மனதில், ஆயிரம் ஆசைகளை சுமந்து கொண்டு, பள்ளிக்கு செல்லும் மற்ற குழந்தைகளை, இவர்கள் ஏக்கத்துடன் பார்ப்பது யாருக்கு தெரியும்...? இதனால், சிலர் மனதளவில் பாதிக்கப்பட்டு, தீய பழக்கங்களுக்கு அடிமையாகிவிடுகின்றனர். பல இடங்களில், குழந்தை தொழிலாளர்களுக்கு குறைந்த சம்பளம் கொடுத்து, கொத்தடிமைகளாகவும் நடத்தப்படுகின்றனர். இதுவும், சமுதாயத்தில் சத்தமில்லாமல் நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு தீண்டாமைதான். தொடர் புள்ளிகளாக தொடரும், குழந்தை தொழிலாளர் முறைக்கு, முற்றுப்புள்ளி வைப்பது யாரோ?




மதுரையில் பணிபுரியும் 12 வயது சிறுவன் கூறியது:அம்மாவிற்கு சரியான வேலையில்லை; அப்பா, வேலைக்கு போக சொன்னா போகமாட்டேங்கிறாரு. வேலைக்கு போனாலும், வாங்குற காசுல குடிச்சிட்டு வர்றாரு. அம்மா பூ கட்டுறாங்க, அந்த வருமானத்துல குடும்பம் நடத்த முடியல. அதான் வேலைக்கு வந்துட்டேன். இந்த கடையில, 2 வருடமா வேலை பார்க்குறேன்; மாசம், ஆயிரம் ரூபாய் தறாங்க. கடைய சுத்தம் பண்றது, பொருட்கள எடுத்து கொடுக்குறது என் வேலை. காலையில 9 மணிக்கு வந்தா, "நைட்' 10 மணியாகும் வீட்டுக்கு போக! புது பேக் மாட்டிகிட்டு எல்லாரும் பள்ளிகூடம் போகுறத பார்த்தா, எனக்கும் பள்ளிகூடம் போகனும்ணு ஆசை வரும். ஏதோ, என் காச வைச்சு சாப்டுறோம். ஓரளவுக்கு எழுத்து கூட்டி, இங்கிலீஷ் படிப்பேன். இப்படி பேசிக்கொண்டே, தன் வேலையை தொடர்ந்தார். இவரை போல, படிக்காமல், குடும்பத்திற்காக, உழைத்து கொண்டிருக்கும் "ஏகலைவன்கள்' இருக்க தான் செய்கிறார்கள். இந்த குழந்தை தொழிலாளர்கள் உருவாகிறார்களா, உருவாக்கப்படுகிறார்களா? என்பதே சமூகத்தின் முன் நிற்கும் கேள்வி!

பெற்றோர்களை கண்காணிக்க முடியவில்லை:

குழந்தைகள் நலக்குழுத் தலைவர் சி.ஜிம் ஜேசுதாஸ், மதுரை:கடந்தாண்டு அக்., முதல் டிச., வரை, 21 குழந்தைத் தொழிலாளர்களை மீட்டுள்ளோம். அதில், புதூர் பகுதியில் வேலை செய்த ஒரு சிறுமியை மீட்டு, சேலத்தில் உள்ள குழந்தைகள் நலக் குழுமத்திடம் ஒப்படைத்தோம். இவர்களில், பெரும்பாலானவர்கள் 14 வயதுக்கு கீழ் தான் உள்ளனர். தொழிலாளர் நலச் சட்டம், குழந்தைத் தொழிலாளர் ஒழிப்புச் சட்டத்தில், 14 வயது வரையுள்ளவர்களை மட்டுமே, மீட்க முடிகிறது. ஆனால், இளம்சிறார் நீதிச் சட்டம் மூலம்,மத்திய பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த 14 வயதுக்கு மேற்பட்ட, இரண்டு சிறுவர்களை மீட்டு, அவர்களது பெற்றோர்களை வரவழைத்து, ஒப்படைத்தோம். ஒத்துழைப்பு இல்லை:மீட்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு, அனைவருக்கும் கல்வி இயக்கத்தின் மூலம், கல்வி அளிப்பதற்கு, மதுரையில் கருமாத்தூர், காதக்கிணறில் தங்கும் மையங்கள் உள்ளன. ஆனால், பெற்றோர் ஒப்புதலுடன்தான் இங்கு, கல்வி பயில முடியும். மீட்கப்பட்ட குழந்தைகளை, தங்களுடன் வைத்துக் கொள்ளும் பெற்றோர், பள்ளிக்கு அனுப்ப மறுக்கின்றனர். பெற்றோரின் ரேஷன் கார்டு மற்றும் இருப்பிட சான்றிதழை சரிபார்த்த பிறகே, குழந்தைகளை அவர்களிடம் ஒப்படைக்கிறோம். ஆனால், ஒருமாதம் கழித்து முகவரி தேடிச் செல்லும் போது, இடம்பெயர்ந்து விடுகின்றனர். வேறு எங்காவது குடியேறி, குழந்தைகளை மீண்டும் வேலைக்கு அனுப்புகின்றனர். இதுதான், இத்திட்டத்தில் உள்ள மிகப்பெரிய பிரச்னை. இவர்களை கண்காணிப்பதற்கு, குழந்தைகள் நலக் குழுவில் ஆட்களும் இல்லை. குறிப்பிட்ட இடைவெளியில், குழந்தைத் தொழிலாளர்களின் நிலையை கண்காணிக்க வேண்டும். இடம்பெயர்ந்தாலும், அதுகுறித்த தகவல்கள் கிடைக்க வேண்டும். இதற்கென, தனியாக ஆட்களை நியமிக்க வேண்டும். குழந்தைகளின், பெற்றோருக்கு நிரந்தர வேலை வாய்ப்பை உறுதி செய்தால் தான், குழந்தை தொழிலாளர் ஒழிப்பு முழுமை பெறும்.

ஏன் உருவாகிறார்கள் :

குழந்தை தொழிலாளர்கள் குறித்து, ஆய்வு செய்த, மதுரை "எவிடன்ஸ்' அமைப்பின், நிர்வாக இயக்குனர் கதிர்: டீ கடை, ஓட்டல், ஒர்க்ஷாப், பட்டாசு ஆலைகள், மிட்டாய், முறுக்கு கம்பெனிகளில், குழந்தை தொழிலாளர்கள் உள்ளனர். இத்தொழிலுக்காக, அவர்கள் கடத்தப்படவும் செய்கின்றனர். வறுமை, பெற்றோர் சரியில்லாமை, சமூக அந்தஸ்து இன்மை, பாதுகாப்பற்ற தன்மை போன்ற காரணங்களால், குழந்தை தொழிலாளர்கள் உருவாகின்றனர். குழந்தை விரும்புகிற மாதிரியான கல்வித் திட்டம் இல்லாததும், ஒரு காரணம். அதேசமயம், குறைந்த சம்பளம் வழங்குவதற்காக குழந்தை தொழிலாளர்களை, சில நிறுவனங்கள், முதலாளிகள் ஊக்குவிக்கின்றனர். இதற்கு ஒரே தீர்வு, கட்டாய கல்வியை ஊக்குவிப்பது; குழு அமைத்து தொடர்ந்து கண்காணிப்பது; சமூக பாதுகாப்பு அளிப்பது போன்ற காரணங்களால், குழந்தை தொழிலாளர்கள் இல்லாத நிலையை உருவாக்கலாம். இதுகுறித்து, அரசு வெள்ளை அறிக்கை சமர்ப்பித்தால், உண்மை நிலை தெரியும்.

செவ்வாய், 11 ஜூன், 2013

சிலப்பதிகார விழா, புதுச்சேரி, 2044/2013


Kathirkaamam festival postponed, pilgrims on foot from Jaffna stranded midway

Kathirkaamam festival postponed, pilgrims on foot from Jaffna stranded midway

[TamilNet, Tuesday, 11 June 2013, 12:41 GMT]
Saivaites in the country of Eezham Tamils have expressed deep concern over the sudden change of dates of the annual festival of the Kathirkaamam Murukan Koyil this year without any notice to them. Hundreds of Saiva devotees who are on foot pilgrimage that commenced last month from Jaffna Chella Channithi Murugan Koyil via districts of Killinochchi and Mullaithivu to reach Kathirkaamam on the day of flag hoisting that was to take place on July 8 have been stranded in midway in the districts of Trincomalee and Batticaloa with the announcement of the new dates by the Kathirkaamam Koyil administration that is now exclusively Sinhala-Buddhist.

According to tradition and according to the Hindu Pagnchaangkam (Almanac) issued by the Hindu Cultural Affairs Ministry, this year's Kathirkaamam festival was to begin on July 8 with the flag hoisting ceremony and was to end with the Water-Cutting Ceremony on the Full Moon Day falling on July 22.

But this year, the Kathirkaamam Koyil administration headed by the Basanayake Nilame and Kapuralas has announced that the festival would begin on August 7 with flag hoisting and would end with the water cutting festival on the August 21 Full Moon Day.

The change of time table has been announced without even giving notice and reason to Sri Lanka's own ‘Hindu Cultural Affairs Department’ that comes under the Buddha Sasana Ministry and Religious Affairs. Hindu Cultural Affairs Department sources said that the date of Kathirkaamam Koyil festival had been changed without intimation to them.

Until a few decades ago, majority of the pilgrims who used to gather at Kathirkaamam was Tamils. Since time immemorial, the Jaffna Tamil devotees start their pilgrimage on foot from the Chella-Channathi Murukan temple and walk along the eastern coast to reach Kathirkaamam. They return via walking along the western coast, thus making a complete round of the island in the clockwise direction. They have a particular schedule and traditional halting places. With the changed announcement that has now completely ignored Tamils, the pilgrims stranded in the midway halting places are puzzled whether to abandon the pilgrimage or to stay in the halting places for a month.

Canada youth initiate ‘Thazhumpakam’ for genocide awareness

Canada youth initiate ‘Thazhumpakam’ for genocide awareness

[TamilNet, Monday, 10 June 2013, 23:41 GMT]
”The end of May completes the first stage of a genocide memorial project called ‘Thazhumbakam’ targeted toward civil society in an effort to educate and to raise awareness about the ongoing structural genocide of the Tamil nation,” says Shagana Thangaraj, a coordinator for rights advocacy in the Canadian Tamil Youth Alliance. Thazhumbakam project by the CTYA has started in the form of a traveling mobile art exhibition that has made appearances to remembrance events, University campuses and other high traffic public areas. The collection of artwork by Eezham Tamil artists depicts many of the ground realities faced by the nation of Eezham Tamils subjected to a protracted genocide.
CTYA exhibition in Canada


“By exhibiting paintings Thazhumbakam has created a way of storytelling…to create a mental image for everyone to understand what is happening and what has happened in the genocide,” Keera Ratnam, an Eezham Tamil artist whose work is displayed in the exhibition told TamilNet.



Welcoming the Thazhumbakam initiative, Eezham Tamil activists who witnessed the phenomenal creative expression achieved by a U.S. based visual artist, Naomi Natale, at the recent "One Million Bones," project in Washington DC, opined that every creative effort by Eezham Tamils seeking to reflect on their genocide should not not fail in addressing the International Community of Establishments, who are the architects and ultimate culprits of the Tamil genocide.

So far the Thazhumbakam project has been seen at events like genocide remembrance day on May 18th as well as University campuses including York, Ryerson, McMaster and Carleton.
CTYA exhibition in Canada


“When we displayed the paintings in various locations, many non-Tamils were able to relate the paintings to other genocidal events around the world such as the Rwandan genocide and Cambodian genocide,” said Yalini Rajakulasingam, another activist of the Human Rights Advocacy Council in the CTYA canvassing for the Thazhumbakam project.

Thazhumbakam plans to move into a temporary building location in 2014.

From the temporary location, research materials, fundraising programs, exhibit displays and educational programs will be developed, claim the activists of the CTYA, who envision a permanent genocide memorial museum to be established in the Toronto area.

The primary role of the ‘Thazhumbakam museum’ is to educate and inform the international community about the genocide of Eezham Tamils, the organisers said, adding that his will also be a place for the Tamil diaspora to remember the victims of genocide.
CTYA exhibition in Canada

Sinhala paramilitary steps up land appropriation

Sinhala paramilitary steps up land appropriation in border villages of East

[TamilNet, Monday, 10 June 2013, 22:17 GMT]
A retired Sinhala police officer and his son who is currently employed in the Sinhala paramilitary ‘Civil Defence Force’, operate as key persons in appropriating lands by force from Eezham Tamils from the villages of Kevu’liyaa-madu and Chuvaami-malai in Batticaloa district, say affected Tamils, whose lands have been occupied for Sinhalicisation, Buddhicisation and colonization by the Sinhalese from South. Sinhala officials in the bordering Ampaa’rai district are tasked to carry out the administrative side of the demographic genocide while the extremist Sinhala Buddhist Bodu Bala Sena (Buddhist Power Force) is deployed to bringing in hardcore Sinhala nationalists from the South to occupy the appropriated lands offering an attractive assistance of 100,000 rupees per family.

Already, 140 acres of lands have been forcefully occupied by Colombo deploying the CDF paramilitary in both the villages.

The retried SL police officer named Podisinghe, who served in Moneragala district, and his son, known as Bandula, reside at Vellave’li in the Batticaloa district.

In the meantime, overstepping into the affairs of Batticaloa district, the Sinhala officials of Ampaa’rai district have put up a brand new carpet road to Chuvaami-malai.

The name of the village has also been changed to Booja-boomi.

Tamil villagers complain that they are being threatened and chased by the CDF men occupying their lands.

The paramilitary force CDF was earlier known as Home Guards deployed by SL military to chase Tamil villagers from their houses and lands. It is now organized under the SL Civil Security Department.

The CDF paramilitary, consisting of more than 40,000 Sinhala personnel operates primarily in the border villages from Ampaa’rai to Vavuniyaa. It is deployed as a protection and advancing mechanism of Colombo in the ongoing demographic genocide on the country of Eezham Tamils.

Provided with a 30-day training by the SL military, the CDF personnel are paid by the SL State and are provided with arms and military uniforms.

The SL Civil Security Department, officially defines the terrain of CDFs operations as ‘threatened villages’ in Kathirkaamam, Moneragala, Ampaa’rai, Maha Oya, Horowpathana, Trincomalee, Gomarankadawala, Horowpothana (Anuradhapura), Willachiya, Kebithigollewa, Vavuniyaa, Medawachchiya and Welioya (Ma’na’l-Aa’ru in Mullaith-theevu, Vanni).

The occupying Colombo’s so-called Civil Security Department also officially states the present and future role of the CDF paramilitary as running more than 600 ‘agriculture’ projects, ‘conducting’ primary schools, assisting the SL Department of Archeology in ‘restoring archeological sites’, training of ‘private security personnel’ and carrying out ‘special tasks’ given by the SL Ministry of Defence.

Chronology:

சிறிலங்காவைப் புறக்கணிப்போம் கருத்தமர்வு

நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் SAY NO TO SRI LANKA: சிறிலங்காவைப் புறக்கணிப்போம்  கருத்தமர்வு !

  நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் SAY NO TO SRI LANKA செயல்மையம் சிறீலங்காவைப் புறக்கணிப்பு தொடர்பிலான வேலைத்திட்டத்தை ஒன்றுபட்டு முன்னெடுப்பதற்கான கருத்தமர்வொன்றினை லண்டனில் ஏற்பாடு செய்துள்ளது.
வர்த்கம் பொருளாதாரம் அரசியல் விளையாட்டு என பல்வேறு தளங்களில் சிறிலாங்கா புறக்கணிப்பு தொடர்பிலான வழிப்பினையும் செயற்திட்டங்களையும் ஏற்படுத்தும் பொருட்டு தமிழர்கள் வாழும் புலம்பெயர் தேசங்கள் எங்கும் மையம் பணிகளை முன்னெடுக்கத் தொடங்கியுள்ளது.
இதனொரு அங்கமாக எதிர்வரும் வெள்ளிக்கிழமை(14.06.2013) லண்டனில் அமைந்துள்ள Civic Centre, Station Road, Harrow, Middlesex, HA1 2DT.. எனும் இடத்தில் கருத்தரங்கொன்று இடம்பெறுகின்றது.
மாலை 6:00 மணிமுதல் இரவு 9:00 மணிவரை நடைபெறவுள்ள இந்த நிகழ்வில் சிறீலங்காவைப் புறக்கணிக்கும் பலவகை வேலைத் திட்டங்களை ஏற்கனவே செய்துகொண்டிருக்கும் அமைப்புக்கள், மற்றும் இவ் வேலைத் திட்டத்தை செய்ய ஆர்வம் உள்ள ஏனைய அமைப்புக்கள் என்பவற்றை உள்வாங்கி நடைபெறவுள்ள இந்த முக்கிய கலந்துரைடாடலில் புத்திஜீவிகள் மற்றும் ஊடகவியலாளரையும் வந்து கலந்துகொண்டு ஆக்கபூர்வமான கருத்துக்களை பகிர்ந்து புதிய உத்வேகத்துடன் இவ் வேலைதிட்டத்தினை வெற்றிகரமாக முன்னெடுக்க உங்கள் அனைவரது ஒத்துழைப்பும் வேண்டி நிற்பதாக செயல்மையம் தெரிவித்துள்ளது.
இக்கருத்தமர்வு தொடர்பில் விடுக்கப்பட்டுள்ள ஊடகஅறிக்கையில் தமிழீழத் தாயக நிலப்பரப்புக்களில் சிங்களக் குடியேற்றங்களை நிறுவி துரித கதியில் சிங்கள மயமாக்கலை சிறீலங்கா பௌத்த பேரினவாத அரசு முன்னெடுத்துவரும் இவ்வேளையில் சிறீலங்காவை பொருளாதாரரீதியில் பிந்தள்ளி பலமிழக்கச் செய்வதன் மூலமும் அவற்றை தடுத்துநிறுத்த முடியும் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதேவேளை உலகப்பரப்பெங்கும் வாழும் தமிழ் அமைப்புக்கள் மட்டுமன்றி அனைத்து தமிழர்களும் ஆத்மரீதியாக இவ்வேலைத்திட்டத்தினை கூட்டாகவோ அன்றி தனித்தனியாகவோ முன்னெடுப்பதன் மூலம் குறுகிய காலத்துக்குள் சர்வதேச அரங்கில் சிறீலங்காவுக்கெதிரான பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி அதன் விளைவாக சிறீலங்கா அரசிற்கு பாரிய நெருக்கடிகளை ஏற்படுத்தமுடியும் எனுவும் அவ்வறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
லண்டன் கருத்தமர்வு தொடர்பிலான மேலதிக விபரங்களை
07877204123 / 07869133073 / 07929349302 எனும் தொலைபேசியூடாக பெற்றுக் கொள்ள முடியும் எனத் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் SAY NO TO SRI LANKA செயல்மையம் சிறீலங்காவைப் புறக்கணிப்பு தொடர்பிலான குறும் பரப்புரை படங்களுக்கான போட்டியொன்றினை ஏலவே அறிவித்துள்ளமை இங்கு குறிப்பிடதக்கது.