அகதிகள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
அகதிகள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

திங்கள், 23 செப்டம்பர், 2013

நாங்களும்ஏதிலிகளாக வருவோம் - இடுக்கித் தமிழர்கள்

நாங்களும் அகதிகளாக வருவோம் - இடுக்கித் தமிழர்களின் கண்ணீர்க் கதை

Comment   ·   print   ·   T+  
  • தேயிலைத் தோட்டத் தமிழர்கள்
    தேயிலைத் தோட்டத் தமிழர்கள்
  • தேயிலைத் தோட்டத் தமிழர்கள்
    தேயிலைத் தோட்டத் தமிழர்கள்
முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் கட்டியது பென்னி க்விக் என்பது தெரியும். ஆனால், அணையின் கட்டுமானப் பணிகளைச் செய்தவர்கள் தமிழர்கள் என்பதும், அணைக்குள் 234 தமிழர்களின் இறுதி மூச்சு அடங்கிக் கிடக்கிறது என்பதும் நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? 1878-ல் கேரளத்தின் பார்வதி மலைச் சாரலில் பிரிட்டிஷ் தேயிலை வியாபாரியான ஜான் டேவிட் மன்ட்ரோவுக்காக முதல் தேயிலைச் செடியை நட்டுவைத்தவள் ஒரு தமிழச்சி என்கிறது கேரளத்தின் தேயிலைச் சரித்திரம். இன்றைக்கு, மலையாள தேசத்தில் சுமார் ஒரு லட்சத்து 37 ஆயிரம் ஏக்கரில் வளர்ந்து கிடக்கும் தேயிலைக்கு அதுதான் முதல் வித்து. தமிழகத்தை ஒட்டியிருக்கும் இடுக்கி மாவட்டத்துக்குள் வரும் தேவிகுளம், பீர்மேடு தாலுக்காக்களில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக தமிழர்கள்தான் வசிக்கிறார்கள்.
இவர்கள் அனைவருமே நெல்லை, ஒன்றுபட்ட மதுரை, புதுக்கோட்டை, செங்கல்பட்டு மாவட்டங்களிலிருந்து குரங்கனி வழியாகக் கேரளத் தேயிலைத் தோட்டங்களுக்கு அழைத்துவரப்பட்டவர்களின் வாரிசுகள். கேரளத்தின் மொத்த வரி வருவாயில் சராசரியாக 10 % இடுக்கி மாவட்டத்திலிருந்து வசூலாகிறது. 8 மாதங்கள் மழை, 12 மாதங்களும் குளிர், ஆளை மிதித்துக் கொல்லும் யானைகள், ரத்தம் உறிஞ்சும் அட்டைகள் ... இத்தனைக்கும் நடுவில்தான் இவர்கள் தேயிலை நிறுவனங்களுக்காகத் தேய்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் . அதுவும் சொற்பக் கூலிக்கு!
“சுமார் 5,000 ஏக்கர் நிலத்தில் தேயிலை பயிரிட்டுக்கொள்வதற்கு பூஞ்ஞார் மகாராஜாவிடம் அன்றைக்கு ஒப்பந்தம் போட்ட தேயிலை நிறுவனங்கள் இன்றைக்கு 55 ஆயிரம் ஏக்கருக்கு விரிந்திருக்கின்றன. ஆனால், அவர்களை உயர்த்திய தொழிலாளர்களுக்கு இங்கே கால் காணி நிலம் இல்லை. காரணம்... தமிழர்களாகப் பிறந்தது” என்று தொடங்கினார் கேரளத் தமிழர்கள் கூட்டமைப்பின் அமைப்பாளர் அன்வர் பாலசிங்கம்.
“மொழிவாரி மாகாணங்கள் பிரிக்கப்பட்டபோதே இடுக்கியைத் தமிழகத்துடன் இணைக்காமல் விட்டதால், நாங்கள் இப்போது கால்நடைக்குச் சமமாகிப்போனோம். இடுக்கித் தமிழர்களுக்குக் கேரளத்தில் சாதிச் சான்றிதழ் கொடுக்க மாட்டார்கள். மொழிவாரிப் பிரிவினைக்கு முன்பு பெரியகுளம் தாலுக்காவில்தான் இடுக்கி மாவட்டத்தின் பீர்மேடு, தேவிகுளம் பகுதிகள் இருந்தன. அதனால், இடுக்கித் தமிழர்கள் சாதிச் சான்றிதழ் கேட்டால், '1950-க்கு முன்பு பெரியகுளம் தாலுக்காவில் இருந்ததற்கான இருப்பிடச் சான்று தந்தால்தான் சாதிச் சான்றிதழ் தருவோம்' என்கிறார்கள்.
இதெல்லாம் சாத்தியமில்லை என்பதால்தான் இங்குள்ள நம் பிள்ளைகள் (தமிழகத்தில் சாதிச் சான்றிதழ் பெற்று) படிப்புக்காகத் தமிழகத்துக்கு ஓடிவருகிறார்கள். காங்கிரஸ் கட்சியின் கேரளத் துணைத் தலைவராக இருக்கிறார் முன்னாள் எம்.எல்.ஏ.வான ஏ.கே.மணி. அவரது மகனுக்கே பெரும் போராட்டத்துக்குப் பிறகுதான் சாதிச் சான்றிதழ் வழங்கினார்கள்.
மறுக்கப்படும் உரிமைகள்
மொழிவாரி சிறுபான்மையினருக்கான எந்தச் சலுகையும் கேரளத் தமிழர்களுக்கு இல்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், சாதாரண உரிமைகள்கூட இல்லை. தமிழர்கள் அதிகம் வசிக்கும் பகுதிகளில் தமிழர்களைத்தான் அதிகாரிகளாக நியமிக்க வேண்டும். ஆனால், வீம்புக்காக மலையாளிகளைப் பணியமர்த்துகிறார்கள். அரசு அலுவலகங்களில் மலையாளத்தில்தான் மனு கொடுக்க வேண்டும் அதில் கட்டாயம் மலையாளத்தில் கையொப்பமிட வேண்டும் என்று உத்தரவே போட்டிருக்கிறார்கள். இப்போது, படிப்புக்காகவும் பிழைப்புக்காகவும் தமிழகம் வந்துபோகும் தமிழ்ப் பெண்கள் ஹெச்.ஐ.வி. தொற்றுடன் வருகிறார்கள் என்ற விஷமப் பிரச்சாரத்தையும் கேரளத்தில் சில பேர் திட்டமிட்டுப் பரப்ப ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்” என்று கொதித்த பாலசிங்கம், தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு தொடர்ந்தார்.
தண்ணீருக்கே உத்தரவாதம் இல்லை
“மூணாறில் 1984-ல் தொடங்கப்பட்ட அரசுக் கல்லூரியில் மூன்று துறைகள்தான் இருக்கின்றன. பள்ளிக்கூடங்களில் போதிய தமிழாசிரியர்கள் நியமனம் இல்லை. ஆயிரக் கணக்கில் தேயிலைத் தொழிலாளிகள் இருக்கும் இடத்தில் இ.எஸ்.ஐ. மருத்துவமனை கிடையாது. இங்குள்ள தொழிலாளிக்கு அவசரச் சிகிச்சை என்றால் தேனி மருத்துவக் கல்லூரி ஆஸ்பத்திரிக்குத்தான் ஓட வேண்டும். இவ்வளவு ஏன்? தமிழர்கள் வசிக்கும் பகுதிகளில் பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீரில்லை. மலைக் குட்டைகள் நிரம்பி அவற்றிலிருந்து வரும் தண்ணீரைத்தான் குடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்தக் குட்டைகளில் ஏதாவது விலங்குகள் விழுந்து செத்துக் கிடந்தாலும் நாற்றம் எடுக்கும்வரை யாருக்கும் தெரியாது.
மொழிவாரிப் பிரிவினைக்குப் பிறகு இடுக்கி மாவட்டத்தில் தமிழர்கள் பெயரில் சொந்தமாக ஒரு சென்ட் நிலம்கூட வாங்க முடியவில்லை. தமிழர்களுக்குப் பட்டாவும் தர மாட்டார்கள்; பத்திரமும் போட மாட்டார்கள். சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு தேவிகுளம் சார்பதிவாளர் எல்லையில் கொடுத்த மொத்தப் பட்டாக்கள் 56. வாங்கியது அத்தனையும் மலையாளிகள்.
பீர்மேடு, தேவிகுளம், உடுமஞ்சோலை மூன்று சட்டமன்ற தொகுதிகளிலும் தமிழர்கள் 60 சதவீதம் இருக்கிறார்கள். இங்கு தமிழர்கள்தான் எம்.எல்.ஏ-க்களாக வர முடியும். ஆனால், தேவிகுளம் தவிர மற்ற இரண்டு தொகுதிகளிலும் எந்தக் கட்சியும் தமிழனை வேட்பாளராக நிறுத்துவது இல்லை. கேரள அரசியல் கட்சிகள் இந்த விஷயத்திலும் ஒற்றுமையாக இருக்கிறார்கள்.
வரவிருக்கும் அபாயம்
இத்தனையும் போதாதென்று இன்னொரு நெருக்கடியும் இப்போது கேரளத் தமிழர்களை அச்சுறுத்துகிறது. தேவிகுளம் தாலுக்காவில் ஐந்து வனச் சரணாலயங்களையும் இரண்டு தேசிய சுற்றுச்சூழல் பூங்காக்களையும் அமைக்கும் முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறது மத்திய வனத்துறை அமைச்சகம். இந்தப் பகுதிகளில் தமிழர்கள் மட்டுமே வசிக்கிறார்கள். திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டால் தமிழர்கள் தெருவுக்கு வந்துவிடுவார்கள்.
கேரளத் தமிழர்கள் இத்தனை நெருக்கடியில் இருக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழ், தமிழர் என்று சொல்லியே பிழைப்பு நடத்தும் தமிழ்நாட்டுத் தலைவர்கள் யாரும் எங்களைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை. இதற்கு ஒரே தீர்வு, நேரியமங்களம் பாலத்திலிருந்து பீர்மேடு வரையிலான 224 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவைத் தனியாகப் பிரித்து எங்கள் பகுதிக்குத் தனி மாநில அந்தஸ்து கொடுக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால், நாங்களும் விரைவில் அகதிகளாகத் தமிழகம் வருவோம் “ என்று முடித்தார் பாலசிங்கம்.
அவரது குற்றச்சாட்டுகளை, ஆளும் கேரள காங்கிரஸ் கட்சியின் மாநிலத் துணைத் தலைவரான ஏ.கே.மணியிடம் அடுக்கினோம். “உங்களுக்கு வந்திருக்கும் தகவல்கள் அனைத்தும் ஒட்டுமொத்தமாகத் தவறு என்று சொல்ல மாட்டேன். ஆனால், கேரளத்தில் மொழிச் சிறுபான்மையினர் பாதுகாப்பாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.
மொழிவாரிப் பிரிவினைக்கு முன்பு யார் யார் எந்த மாநிலத்தில் இருந்தார்களோ அதற்கான அத்தாட்சியின் அடிப்படையில் சாதிச் சான்றிதழ் கொடுப்பதாகச் சொல்வதில் தவறு இல்லை. தமிழர்கள் இங்கேயும் தமிழகத்திலும் சான்றிதழ் வாங்கிக்கொண்டு அரசின் அனுகூலங்களை அனுபவிக்கிறார்கள். அதைத் தடுக்கத்தான் இந்தச் சட்டம். கேரளத்தில் மட்டுமில்லை, ஆந்திரம், கர்நாடகம், ஏன் தமிழகத்துலேயுமே இந்தச் சட்டம் அமலில் இருக்கு. மொழிவாரிப் பிரிவினைக்கு முன்பு, என்னோட தந்தையார் இங்கே கங்காணியாக இருந்தார். அதற்கான ஆதாரங்களைக் கொடுத்து எனது மகனுக்குச் சாதிச் சான்றிதழ் வாங்கினேன்.
வனச் சரணாலயத் திட்டங்களை அனைத்து மாநிலங்களிலும் அமல்படுத்தத்தான் போகிறார்கள். யாராக இருந்தாலும் ஆக்கிரமிப்பில் இருந்தால் அப்புறப்படுத்தத்தான் செய்வார்கள். அதற்காக ஒட்டுமொத்தமாகத் தமிழர்கள் விரட்டியடிக்கப்பட மாட்டார்கள். இடுக்கியில் தமிழர்களுக்குப் பட்டய பூமி இல்லை என்பதும் தவறு. எனக்கு இருக்கிறது. 'கே.டி.ஹெச். ஆக்ட்' என்ற விசேஷ சட்டம் அமலில் இருப்பதால் மூணாறு பகுதியில் யாரும் நிலம் வாங்க முடியாது. சில பேர், சட்ட விரோதமாக நிலங்களை ஆக்கிரமித்துக்கொண்டு பட்டயம் கேட்கிறார்கள். இது எப்படிச் சரியாகும்? பிறருடைய இடத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு 'தனி மாநிலம் கொடு' எனக் கேட்பது நியாயமா? தமிழ்நாட்டில் தமிழில்தானே மனு கொடுக்கிறோம். அதுபோல, கேரளத்தில் மலையாளத்தில் மனு கொடுங்கள என்று கேட்பதில் தவறில்லையே!” என்றார்.
தேவிகுளம் மார்க்சிஸ்ட் எம்.எல்.ஏ-வான ராஜேந்திரனிடமும் இதுகுறித்துப் பேசினோம். கொஞ்சம் காட்டமாகவே பேச ஆரம்பித்தவர், “நிலப் பட்டா, கல்வி, வேலைவாய்ப்பு இவை சம்பந்தமாக அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் பொதுவான ஒரு சட்டம் இருக்கு. இது மொழிவாரிப் பிரிவினைக்கு முந்தைய சட்டம். இந்தச் சட்டத்தில் திருத்தம் கொண்டுவரக் கோரி, சட்டமன்றத்திலும் நாடாளுமன்றத்திலும் நாங்கள் பேசியிருக்கிறோம்.
சில பேர் இங்கே தனி மாநிலம் கேட்டு ஊர்வலம் போனார்கள், சி.டி-க்களை வெளியிட்டார்கள், புத்தகங்களைப் போட்டார்கள். அதனால்தான் கேரள அரசாங்கம் சாதிச் சான்றிதழ் விவகாரத்தில் கெடுபிடிகளை அதிகமாக்கிருச்சு. இருப்பினும் இந்த விவகாரத்தை நாங்கள் உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு எடுத்துச்சென்றிருக்கிறோம். எங்களைப் பொறுத்தவரை, பிறப்புரிமை உள்ள மனிதனுக்கு இந்திய சுதந்திரச் சட்டத்தில் உள்ள உரிமைகள் எதுவும் மறுக்கப்படக் கூடாது என்பதில் தீர்க்கமாக இருக்கிறோம். ஆனால், சிலர் மொழிப் பிரச்சினையை முன்வைத்து, அரசியலாக்கி குளிர் காயப் பார்க்கிறார்கள். அவர்கள் எண்ணம் நிறைவேறாது” என்றார்.
தொடர்ந்து மேலும் பலரிடம் பேசியபோது, அவர்கள் சொன்ன விஷயங்களும் இதைப் போலவே இருந்தன. தமிழ்த் தொழிலாளிகள் முன்வைக்கும் தீர்வு ஏற்புடையதாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், அவர்கள் முன்வைக்கும் பிரச்சினைகளின் நியாயம் யாராலும் நிராகரிக்க முடியாதது. அரசு நடவடிக்கை எடுக்காதபட்சத்தில், ஒரு நாள் இடுக்கித் தமிழர்கள் அகதிகளாக வந்து நம் முன் நிற்கலாம்!
தொடர்புக்கு:mduedl@gmail.com

சனி, 10 ஆகஸ்ட், 2013

ஆசுதிரேலியா தப்ப முயன்ற ஈழத்தமிழர்கள் 48 பேர் கைது


தத்தம் வாழ்வைத் தொலைத்து வந்துள்ள ஈழத்தமிழர்கள் அமைதியான நல வாழ்க்கை வாழ இங்கே வழியில்லை எனப் பிற நாட்டிற்குச் செல்கின்றனர்.  அவர்களைத் தளையிட்டுத் துன்புறுத்துவது மனித நேயம் அல்ல. வெளிநாடு செல்ல  விரும்புபவர்களை  விரும்பும் நாடுகளின் அரசுகளுடன் தொடர்பு கொண்டு அரசே அரசு செலவில் அனுப்பி வைக்கலாமே! இங்கு அவர்களைப் பேணுவதற்காகும் செலவை விட இப்  பயணச் செலவு குறைவாகத்தான் இருக்கும். இதனால் அரசின் நிதிச்சுமையும் குறையும்.  ஈழத்தமிழர்களுக்கும் விடிவு பிறக்கும். அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் /தமிழே விழி! தமிழா விழி! எழுத்தைக் காப்போம்! மொழியைக் காப்போம்! இனத்தைக் காப்போம்!/

ஆசுதிரேலியா தப்ப முயன்ற இலங்கை அகதிகள் 48 பேர் கைது

நாகை மாவட்டம், வேளாங்கண்ணியிலிருந்து கடல் வழியாக ஆஸ்திரேலியாவுக்கு தப்பிச் செல்ல முயன்ற இலங்கை அகதிகள் 48 பேர் வெள்ளிக்கிழமை கைது செய்யப்பட்டனர்.
நாகை மாவட்ட கியூ பிரிவு போலீஸாருக்குக் கிடைத்த ரகசிய தகவலின் பேரில், கியூ பிரிவு போலீஸார் வெள்ளிக்கிழமை காலை தீவிர கண்காணிப்பில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
அப்போது, வேளாங்கண்ணி பேராலயப் பகுதியில் சந்தேகப்படும் வகையில் சென்றுகொண்டிருந்த சிலரிடம் போலீஸார் விசாரணை மேற்கொண்டனர்.
விசாரணையில், அவர்கள் தமிழகத்தில் உள்ள அகதிகள் முகாமில் வசிக்கும் இலங்கை அகதிகள் என்பதும், கடல் வழியாக ஆஸ்திரேலியாவுக்குச் செல்லும் முயற்சியில் அவர்கள் ஈடுபட்டிருந்ததும் தெரியவந்தது.
இதையடுத்து, அவர்கள் அளித்த தகவலின் பேரில், ஆஸ்திரேலியாவுக்குத் தப்பிச் செல்வதற்காக வேளாங்கண்ணி மற்றும் சுற்றுப் பகுதிகளில் தங்கியிருந்த இலங்கை அகதிகள் 48 பேரையும் சென்னை, கீழ்க்கட்டளையைச் சேர்ந்த (தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர்) முகவர் டேவிட் என்பவரையும் கியூ பிரிவு போலீஸார் கைது செய்தனர்.

வியாழன், 20 ஜூன், 2013

உலக ஏதிலியர் நாள்

சொந்த நாட்டின் அகதிகள் : -இன்று உலக அகதிகள் தினம்

உலகில் போர், வன்முறை, வறுமை, வேலை இழப்பு போன்றவற்றால் உடமைகள், உரிமைகள், உறவுகள், இருப்பிடம் என அனைத்தையும் இழந்தவர்கள், அகதிகளாக உருவெடுக்கின்றனர். இவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டு, அச்சுறுத்தலில் வாழ்ந்துவரும், ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பு மற்றும் வாழ்வாதார வசதிகளை ஏற்படுத்தும் விதமாக, ஜூன் 20ம் தேதி, உலக அகதிகள் தினம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. இவர்களுக்கு உள்ள உரிமைகளை, திரும்ப அவர்களுக்கு வழங்கவேண்டும். அவர்களும் சமூகத்தில் மற்றவர்களைப் போல நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதை இத்தினம் வலியுறுத்துகிறது.

சொந்த நாட்டிலேயே அகதிகளாக:


2011ம் ஆண்டு கணக்கின் படி, உலகளவில் 1 கோடியே 52 லட்சம் பேர் அகதிகளாக வாழ்கின்றனர் என, யூ.என்.எச்.ஆர்.சி., ஆய்வில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. சொந்த நாட்டிலேயே அகதிகளாக ஆக்கப்பட்டவர்கள் பலர். இவ்வாறு அகதிகளாக உள்ளவர்களுக்கு, அந்தந்த நாடுகள் சிறப்பு திட்டங்கள் மூலம், மறுவாழ்வு அளிக்க வேண்டும். அகதிகள் சொந்த நாடுகளுக்கு திரும்புவதற்கு முயற்சி எடுக்க வேண்டும் என யூ.என்.எச்.ஆர்.சி., வலியுறுத்துகிறது.

முகவரி தொலைத்த முகங்கள் :


பிறந்து வளர்ந்த தேசத்தை விட்டு, பஞ்சத்தில் அடிபட்டு, தஞ்சம் அடைய இடம் தேடி, அகதிகள் என்ற முத்திரையோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அவலம். முகாம்களில், முகம் தெரியாமல், முகவரி தொலைத்து ஏங்கி தவிக்கும் உள்ளங்கள். வேற்று நாட்டவர்கள் என்ற கட்டுப்பாட்டில், திறந்த வெளியில் கைதிகளாக சிறைப்படுத்தப்படும் கொடுமை. துப்பாக்கி தோட்டாக்கள் துளைத்ததால் நிம்மதி இழந்த இவர்கள், நாடு கடத்தப்பட்டவர்கள் அல்ல; நலம் நாடி வந்தவர்கள். வன்முறையால் விரட்டப்பட்டவர்கள். போரில் உயிர் பிழைத்து, சொந்த நாட்டில் இருண்ட வாழ்க்கை வாழ்ந்து, அகதியாய் வந்த நாட்டிலும் உரிமைகள் இல்லை. என்றாவது ஒரு நாள் விடியும் என்ற நம்பிக்கையில் இவர்களது வாழ்க்கை, காலத்தின் போக்கில் கரைந்து கொண்டிருக்கிறது...

ஒர் அகதியின் உரிமைக் குரல்...:


நான் 17 வயதில், இலங்கையில் இருந்து அகதியாக நாடு விட்டு நாடு வந்தேன். அன்று முதல், இன்று 40 வயது வரை, மனிதர்களோடு மனிதர்களாக இல்லாமல் ஆதரவின்றி தனித்து, அகதிகளாக தான் நிற்கிறோம். "அகதி' என்று எங்களை யாரும் மதிப்பதில்லை. அரசு ரேஷன் கார்டுகள் கொடுத்துள்ளது. இருந்தும் எங்கள் பெயரில் சொந்தமாக வாகனங்கள்,சொத்துக்கள் வாங்கவும், வங்கி கணக்கு தொடங்கவும், ஆதாரத்திற்காக இந்த ரேஷன் கார்டுகள் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதில்லை. முகாம்களை விட்டு வெளியே, வேலைக்கு செல்லவும் அனுமதியில்லை. பிள்ளைகள் படித்தாலும் அரசு வேலையும் இல்லை. அரசு வழங்கும் உதவி தொகையை மட்டுமே வைத்து, தேவைகளை முழுமையாக பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. ஓட்டுரிமை இல்லை. எனவே குடியுரிமை வழங்கி, இந் நாட்டவர்களாக ஏற்றுக் கொள்ள, எங்களுக்காக யாரும் உரிமைக்குரல் எழுப்புவது இல்லை. நாங்கள் வசிக்கும் இந்த நாடு நிரந்தரமல்ல; அகதிகள் என்ற வார்த்தை மட்டுமே நிரந்தரமாக இருக்கிறது. இந்நாட்டு குடிமக்கள் போல நாங்களும் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும். இல்லையேல், எங்களை சொந்த நாட்டிற்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். இப்படி உணர்ச்சி போராட்டத்தில், காலம் காலமாக, அடிப்படை உரிமைகளுக்காக, இவர்களுக்குள் எரிந்து கொண்டிருக்கும் "அகத்தீ' யை அணைப்பது யாரோ...? இன்று(ஜூன்20) உலக அகதிகள் தினம்.

வியாழன், 4 ஜூன், 2009

இலங்கை முகாமில் உணவு, குடிநீர் இன்றி அகதிகள் தவிப்பு



ராமேசுவரம், ஜூன் 3: இலங்கை முகாமில் உள்ள அகதிகள் உணவு, குடிநீர், மருந்து இன்றி தவித்து வருவதாக புதன்கிழமை தனுஷ்கோடி வந்த அகதிகள் கண்ணீர் மல்க தெரிவித்தனர். இலங்கையில் விடுதலைப் புலிகளுக்கும், ராணுவத்துக்கும் நடைபெற்ற சண்டையில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். சுமார் 3 லட்சம் தமிழர்கள் வவுனியா, கிளிநொச்சி, மன்னார் ஆகிய இடங்களில் உள்ள ராணுவ முகாமில் தங்கியுள்ளனர். இந் நிலையில் முல்லைத் தீவு புதுக்குடியிருப்பைச் சேர்ந்த தங்கராஜ் (80), இவரது மனைவி சிவமணி (69), மருமகன் கிறிஸ்டின் ராஜ்குமார் (31), இவரது மனைவி சந்திரகலா (31), பேரன் இளங்கதிர் (3) ஆகிய 5 பேரும் தலைமன்னார் கடற்கரையில் இருந்து ராமேசுவரத்திற்கு படகில் புறப்பட்டனர். இவர்கள் மே 31-ம் தேதி இரவு தனுஷ்கோடியில் இருந்து 8 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள 5-ம் தீடையில் இறக்கிவிடப்பட்டனர். 3 தினங்களாக உணவு, குடிநீர் இன்றி தீடையில் பரிதவித்த இவர்களை இந்தியக் கடற்படையினர் ஜூன் 3-ம் தேதி காலை மீட்டனர். இதேபோல் ஜூன் 3-ம் தேதி மாலை இத்தீடையில் இருந்த 7 ஆண்கள், 3 பெண்கள், 4 சிறுவர்-சிறுமிகள் ஆகிய 14 பேரையும் இந்தியக் கடற்படையினர் மீட்டு தனுஷ்கோடி போலீஸôரிடம் ஒப்படைத்தனர். இலங்கை நிலவரம் குறித்து அகதி கிறிஸ்டின் செய்தியாளர்களிடம் கூறியது: முல்லைத் தீவு, வவுனியா, கிளிநொச்சி ஆகிய பகுதிகளில் நடந்த போரில் வீடுகள், கடைகள், உள்ளிட்ட அனைத்துக் கட்டடங்கள் இடிந்து தரைமட்டமாயின. இதை சீரமைக்க அரசு நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. போரில் காயம் அடைந்த தமிழர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்க மருந்து இன்றி ஏராளமானோர் உயிரிழந்து வருகின்றனர். முகாமில் போதிய இடவசதி இன்றி வெயிலில் பலர் தங்கி உள்ளனர். முகாமில் போதிய குடிநீர் இல்லாமல், பசி, பட்டினியால் பரிதவித்து வருகின்றனர். இனிமேல் அங்கு வாழ முடியாத நிலையில் பல ஆயிரம் தமிழர்கள் அகதியாக தனுஷ்கோடி வருவதற்கு காத்திருக்கின்றனர். அவர்களை இலங்கை ராணுவம் தடுத்து வருகிறது. நாங்கள் யாருக்கும் தெரியாமல் இரவில் புறப்பட்டு வந்தோம் எனக் கண்ணீர் மல்கத் தெரிவித்தார்.

ஈழத்தமிழர்களே! பாவிகளாகிய எங்களை மன்னியுங்கள்! சூடு சொரணை, உணர்ச்சி அற்ற அடிமைகள் நாங்கள்! இந்தியர்கள் துன்புற்றால் உடனடியாக முதல்உதவி எங்களிடம் இருந்துதான் செல்லும். ஆனால் தமிழர்கள் அல்லலுறும் பொழுது நாங்கள் வாய்மூடி அமைதியாகத்தான் இருப்போம். ஏனெனில் நாங்கள் எங்களுக்கு எதிரான இந்தியர்களை மட்டுமே போற்றுவோம்! அவர்களுக்கு மட்டுமே உதவுவோம்! தமிழர்களுக்கு உதவுவதைப் பாவச் செயலாகக் கருதுவோம்! பொழுது போகாமல் யாரும் வீர உரை ஆற்றினால் நம்பாதீர்கள்! எங்களை நம்பி இதுவரை நீங்கள் அழிந்தது போதும்! இனியேனும் விழித்து எழுங்கள்! எங்களை நம்பும் நேரத்தில் மனித நேயம் மிக்க அமைப்புகளையும் நாடுகளையும் ஆர்வலர்களையும் நம்பினால் சிறிதாவது பயன் கிடைக்கும். இப்படிக்கு அடிமைத் தமிழர்களில் ஒருவனான


இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

By Ilakkuvanar Thiruvalluvan
6/4/2009 4:34:00 AM