புதன், 18 ஜனவரி, 2012

Toronto declares January 2012 Tamil Heritage Month

Toronto declares January 2012 Tamil Heritage Month

[TamilNet, Tuesday, 17 January 2012, 04:11 GMT]
City Council of Toronto, Canada's largest city issued a proclamation declaring January 2012 "Tamil Heritage Month," providing the opportunity "to showcase and share the community's vibrant culture and traditions and longstanding history with Toronto residents and visitors." Toronto's Mayor Rob Ford signed the proclamation on behalf of the City Council.

Full text of the Toronto City Council's proclamation follows:

Tamil Heritage Month

January 2012

Rob Ford, Toronto Mayor
Rob Ford, Toronto Mayor
WHEREAS our city's Tamil community is committed to preserving its rich heritage and has contributed greatly to Toronto's diverse population.

Tamil Heritage Month provides the opportunity to showcase and share the community's vibrant culture and traditions and longstanding history with Toronto residents and visitors.

In Toronto, we encourage and welcome celebrations of our many cultural groups that work hard to preserve their heritage. These celebrations promote understanding and enrich our social and cultural development and the quality of life for many.

NOW THEREFORE, I, Mayor Rob Ford, on behalf of Toronto City Council, do hereby proclaim January 2012 as "Tamil Heritage Month" in the City of Toronto.

Mayor Rob Ford

‘Galle literary festival, backed by establishments, gives mask of normalcy to genocidal Sri Lanka’

‘Galle literary festival, backed by establishments, gives mask of normalcy to genocidal Sri Lanka’

[TamilNet, Tuesday, 17 January 2012, 06:49 GMT]
The Galle Literary Festival, which is scheduled to begin Wednesday is reported to involve diverse participants with the funding from a variety of corporate houses and Western embassies in Colombo. But the prevailing opinion in Eezham Tamil circles is that such occasions and the participation of high profile writers only serve the purpose of providing cultural and ideological legitimacy to the Sri Lankan state and the structural violence it imposes on the Tamil people. While the moral thing to do would be to boycott this literary festival that gives a mask of normalcy to a genocidal state, the least the socially and politically committed writers who are attending the event can do is to recognize that what Eezham Tamil nation has faced and is facing genocide, a Tamil academic in Colombo told TamilNet.

An article published on the Pakistan-based Expresss Tribune on Sunday claims that “the challenges posed by political violence, exile, tribes on verge of extinction, contradictions within the community and economic marginalisation in the South Asia region as well as in the global context, are predominant subjects that are likely to generate debate” in the festival.

Economic marginalization coupled with social and political violence, exile are issues that the Eezham Tamil nation is facing as a part of the protracted genocide that has been happening against them under the Sri Lankan state ever since 1948 which seeks to push the Tamil people into a near-state of ‘tribes of verge of extinction’ within a decade.

The Galle festival, which does not have even one event to address this issue and one of the worst and most successful massacres committed in the 21st century at Mul’l’ivaaikkaal, appears only as an apology for the Sri Lankan state.

The Express Tribune article adds that “GLF, which has often been described as a veritable elitist farce in nature, has also been marred by boycott and withdrawal in previous years due to Sri Lanka’s poor human rights record and non settlement of issues concerning freedom of expression.“

“Nevertheless, those at the helm of affairs at the festival maintain that they believe in the power of literature and creativity and they are committed to share their experience and exchange opinions for any social betterment.”

Prominent writers and intellectuals including Noam Chomsky, Tariq Ali, Arundhati Roy, and organizations Reporters without Borders and Journalists for Democracy in Sri Lanka, had appealed to progressive writers to boycott this festival last year.

Among the main attractions at this year’s festival will be the well known atheist author Richard Dawkins, whose book ‘The God Delusion’ has a cult following among rationalist circles. Whether he will speak up against Sinhala-Buddhist fundamentalism, which is an essential character of the unitary Sri Lankan state, remains to be seen.

According to the festival’s programme, among the speakers in the first event will be Dr. Izzeldin Abueilash, a nominee of the Nobel Peace Prize and author of the award winning memoir ‘I shall not hate: A Gaza Doctor’s Journey’. Dr. Abueilash, a Palestinian medical practitioner, lost his three young daughters in shelling by Israel in January 2009.

In the same period, leading up to May 2009, thousands of Tamil children were killed, injured and maimed for life when Sri Lanka intensified its genocidal war, with extensive bombing and usage of cluster bombs and chemical weapons.

If Dr. Abueilash can recognize and speak out against this at the event, it would be a genuine show of solidarity between the oppressed people of Palestine and Tamil Eelam.

He is to speak on ‘Forgiveness, reconciliation and responsibility in literature’ at the first event sponsored by the Royal Norwegian Embassy. It is hoped that this event doesn’t serve as an excuse to market the ‘reconciliation paradigm’ that the Sri Lankan government and its friends abroad are trying to set, the academic said.

Likewise, participants from India and Tamil Nadu also came under criticism from Tamil activists in the country. Githa Hariharan, a novelist who hails from Coimbatore, is to give a workshop on January 21st on ‘Writing Conflict’. The event is sponsored by the India-Sri Lanka Foundation, an organization established by a MoU between the two governments in 1998.

To what extent can the novelist speak out against the political agenda of the events sponsors, assuming she wants to genuinely use the platform to send out an honest message, is a question that the participant should answer on the 21st, sources in New Delhi told TamilNet.

French philosopher and novelist Jean-Paul Sartre, in his path breaking work ‘What is Literature?’ emphasised on the need for committed writing and the writer’s authentic involvement in grave social and political problems of the day. He had opined that the function of the writer was to call a spade a spade and that one is responsible for what one does not try to prevent.

In recent times, demonstrating such a spirit of recognizing crimes of states, Orhan Pamuk, Turkish novelist and Nobel Prize winner, acknowledged the massacres of Armenians and Kurds in Ottoman Turkey. Despite threats from Turkish chauvinists and legal pressures from the government, he stood by his views and reiterated them later on also.

It is to be seen at this literary festival and from the positions the writers take on the genocide of the Eezham Tamils whether the participants are really committed to literature as a means of honestly reflecting on reality or whether they are just acting out according to the interests of corporate capital and the existing power structures, Tamil literary circles said.

Chronology:


External Links:
Express Tribune: Galle Literary Festival: Calling all bookworms

Fishermen from South deployed in recent attacks on Tamil Nadu fishermen

Fishermen from South deployed in recent attacks on Tamil Nadu fishermen

[TamilNet, Tuesday, 17 January 2012, 22:34 GMT]
Five Sinhalese fishermen from South engaging in trawler fishing in the seas off Neduntheevu (Delf) in Jaffna arrested last week for attacking fishermen from Tamil Nadu, have been released together with the two Tamil Nadu fishermen by the Oorkaavattu'rai (Kayts) court. The latest episode has revealed the involvement of Sinhalese fishermen engaging in deep sea fishing in the Northern seas behind violent attacks on intruding fishermen from Tamil Nadu, legal sources in Kayts said. The two fishermen from Tamil Nadu narrated the courts how they were attacked by the Sri Lankan fishermen. In the meantime, informed sources in Jaffna said the latest episode was a diversion maneuver to hide the involvement of Sri Lanka Navy operated gangs in the attacks against Indian fishermen.

The fishermen from India said they had lost control of their boat amidst the rough seas on Thursday last week and had entered the seas off Neduntheevu where they were attacked by the Sinhalese. The Tamil Nadu fishermen said they thought the attackers were Sri Lanka Navy in civil.

Later, when the Sinhalese fishermen took the Tamil Nadu fishermen into their custody and brought them over to the Sri Lanka Navy, the Sinhalese were also handed over to the SL Police by the Sri Lanka Navy.

Both the Tamil Nadu and Sinhalese fishermen were released after the hearing at the Oorkaavaththu'rai court on Tuesday.

The Sinhalese fishermen have been brought to Vadamaraadchi East in large numbers after the Vanni war and are encouraged by the SL military to engage in deep sea fishing while Eezham Tamil fishermen are still deprived of deep sea fishing.

The Sinhalese encroachers, who engage in deep-sea fishing by using prohibited nets, also use dynamite for fishing, fisheries society representatives in Jaffna said.

If this practice is allowed to go on unchecked along with the encroachment by Indian trawlers that destroy the livelihood of Eezham fishermen by bottom-trawling, all the sea resources in Jaffna would be destroyed, they said.



திருவள்ளுவர் திருநாளை முன்னிட்டு, தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித்துறை சார்பில் நடந்த விழாவில் பேராசிரியர் மோகனுக்கு கி.ஆ.பெ. விஸ்வநாதம் விருதை நிதி அமைச்சர் பன்னீர்செல்வம் வழங்கினார்

"ஒழுக்கத்தில் கண்டிப்புடன் இருப்பேன்!'

சொல்கிறார்கள்                                                                                                                                
 



ஸ்ரீ பாலாஜி கல்வி நிறுவனங்களின் தாளாளர் பாலசுப்ரமணியன்: மன்னார்குடி அருகே, கண்டிதம்பேட்டை கிராமத்தில் பிறந்து, ஏழ்மை காரணமாக, எட்டாம் வகுப்பு வரை படித்தேன். அதற்குப் பின், என் அப்பா என்னை மாடு மேய்க்க அனுப்பினார். அது பிடிக்காததால், வீட்டை விட்டு வெளியேறி, அனாதை இல்லத்தில் சேர்ந்து, பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்தேன்; அதற்கு மேல் படிக்க காசில்லை. அதன் பின், ராணுவத்தில் சேர்ந்தேன். ராணுவப் பொறுப்புகளுக்கிடையேயும், வறுமை சூழ்நிலையிலும், எம்.ஏ., பட்டதாரியானேன். ராணுவத்திலிருந்து, 28 ஆண்டுகளுக்குப் பின், ஓய்வு பெற்று, புனேயில் குடியேறினேன். "சிம்பயாசிஸ்' கல்லூரிக் குழுமத்தில் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அப்போது, எனக்கு வழங்கப்பட்ட ஊதியம், மூவாயிரம் ரூபாய். அங்கு சிறிது காலம் பணியாற்றிவிட்டு, "ஸ்ரீ பாலாஜி சொசைட்டி' எனும், இன்றைய நிர்வாகக் கல்லூரிகளின் குழுமத்தை ஆரம்பித்தேன். அப்போது, என் கையில் பணம் இல்லை; நம்பிக்கை மட்டுமே இருந்தது. மாணவர்களின் விடுதியிலேயே தங்கி, அவர்களுடனேயே இருப்பதால், அனைவருக்கும் நெருக்கமானவனாக இருக்கிறேன். ஆனால், ஒழுக்கத்தில் மிகவும் கண்டிப்புடன் இருப்பேன். என் சேவையை பாராட்டிய ஜனாதிபதி, எனக்கு கவுரவ கர்னல் பதவியை வழங்கினார். சுற்று வட்டார கிராமங்களில் உள்ள பல பள்ளிகளுக்கு, நான் நன்கொடைகளை வழங்கியுள்ளேன். மேலும், பல மாணவர்களுக்கு என் கல்லூரியில், இலவசமாக படிப்பளித்து, வேலையும் வாங்கித் தருகிறேன். ஒழுக்கம், அர்ப்பணிப்பு, கொள்கையில் உறுதி ஆகியவை இருந்தால், வாழ்வில் ஜெயிக்கலாம்.

யாரும் பெண் கொடுக்க முன் வரவில்லை!

ஞாயிறு கொண்டாட்டம்
யாரும் பெண் கொடுக்க முன் வரவில்லை!

First Published : 15 Jan 2012 12:00:00 AM IST


கல்யாண வேலைகள் நடந்துக்கிட்டிருக்கு. எதிர்பார்த்த இடத்தில இருந்து பணம் கிடைக்கலை. தாலி வாங்கணும். அதுக்குப் பணமில்லை. இப்ப என்ன செய்றதுன்னே தெரியலை''தன் எதிரே நின்று கண் கலங்கப் பேசிக் கொண்டிருந்தவரின் தோள்களைத் தட்டி, அமைதியாக இருக்கச் சொல்கிறார், சோமயாஜுலு. வீட்டுக்கு வந்து தன் இக்கட்டானநிலையைச் சொல்லி உதவி கேட்டவருக்கு எப்படியும் உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணம். ஆனால் சோமயாஜுலுவிடம் அப்போது பணம் இல்லை. வீட்டின் உள்ளே சமையலறையில் இருந்த மனைவி மீனாட்சி அம்மாளை அழைக்கிறார். எதற்காகக் கூப்பிடுகிறார் என்று தெரியாமல் மரியாதையோடு வந்து நின்ற மனைவியிடம், ""தாலியைக் கழட்டிக் குடு. அதுக்குப் பதிலாக மஞ்சள் கயிறைக் கட்டிக்கோ'' என்கிறார். ஏன்? எதற்கு? என்று கேட்காமல் கழட்டிக் கொடுக்கிறார் மீனாட்சி அம்மாள்.இது கதையல்ல. உண்மை நிகழ்ச்சி. சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் எஸ்.என்.சோமயாஜுலுவின் வாழ்வில் நடந்த ஒரு சம்பவம்தான் இது.மதுரை டவுன்ஹால் ரோடு - மேலமாசி வீதி சந்திப்பு. 1927 ஆம் ஆண்டு. ஆறு, ஏழு பேர் கறுப்புச் சட்டை அணிந்து கொண்டு கையில் நீளமான வாள்களை ஏந்திக் கொண்டு ஊர்வலமாக வருகிறார்கள். அப்போது ஆண்ட பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம், இந்தியர்கள் 6 அல்லது 8 அங்குல அளவுதான் கத்தி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதற்கு மேல் வைத்திருக்கக் கூடாது என்று தடை உத்தரவு போட்டிருந்தது. அதை எதிர்த்துத்தான் அந்த ஊர்வலம். ஊர்வலமாக வந்தவர்களில் சோமயாஜுலுவும் ஒருவர்.அதே ஆண்டு. சென்னையில் இன்று ஸ்பென்சர் பிளாசா இருக்குமிடத்துக்கு எதிரே ஒரு சிலை பிரிட்டிஷாரால் வைக்கப்பட்டது. அது 1857 முதல் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட வீரர்களைக் கொன்ற கர்னல் நீலன் என்பவரின் சிலை. அந்தச் சிலையை உடைக்கத் திட்டமிட்டார் சோமயாஜுலு. சிலையின் மேலே இருவர் ஏறி அதை உடைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது, துப்பாக்கியைத் தூக்கிக் கொண்டு காவல்துறையினர் வந்துவிடுகின்றனர். "சுடத்தானே வந்தாய், சுடு' நெஞ்சைத் திறந்து காட்டுகிறார் சோமயாஜுலு.1931 ஆம் ஆண்டு. கள்ளுக்கடை மறியல் போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருந்தன. கோவில்பட்டியில் சோமயாஜுலு நடத்திய கள்ளுக்கடை மறியல் போராட்டம் நாட்டின் கவனத்தைக் கவர்ந்த ஒன்று.தூத்துக்குடி சோமயாஜுலுவும்தொண்டர் சுப்பையாவும் பேசிவரசாத்துக்குடி பழச்சாறு போலே சனங்கள்உள்ளத்தில் வீறு வரஎன்று சோமயாஜுலுவின் பேச்சுத் திறனைப் பற்றி ஒரு பாடலே உள்ளது.சோமயாஜுலு இப்போது இல்லை. 1990 இல் மறைந்துவிட்டார். உயிரைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் நாட்டுக்காகப் போராடிய சோமயாஜுலு போன்ற தியாகிகளை இந்த நாடு எந்த அளவுக்கு நினைவில் வைத்திருக்கிறது? கேள்விகள் மனதைக் கனக்க வைக்க, சென்னை கொரட்டூர் உள்ள சோமயாஜுலுவின் மகள் ராஜம் ராமகிருஷ்ணனைச் சந்தித்துப் பேசினோம்:""அப்பாவின் சொந்த ஊர் திருச்செந்தூருக்கு அருகே உள்ள ஆத்தூர். சோமசுந்தரம், சீதையம்மாள் தம்பதியின் மகன். 1902 இல் பிறந்தார். சிறுவயதிலேயே சுதந்திரப் போராட்டத்தில் அப்பா ஈடுபட்டு விட்டார். எப்போது பார்த்தாலும் போராட்டம் நடத்திக் கொண்டு, சிறைக்குச் சென்று கொண்டிருந்த அவருக்கு யாரும் பெண் கொடுக்க முன்வரவில்லை. அவருடைய 42 ஆம் வயதில்தான் திருமணம் நடந்திருக்கிறது. என்னையும் சேர்த்து மொத்தம் ஆறு பேர் பிறந்தோம். அதில் சீதா மூத்தவர். அண்ணன் சோமசுந்தரம், நான், தங்கைகள் கோமதி, விஜயா, தம்பி ராமகிருஷ்ணகுமார் ஆகிய அறுவரில் சீதாவும், ராமகிருஷ்ணகுமாரும் மறைந்துவிட்டனர். நாங்கள் நால்வர் மட்டுமே இப்போது இருக்கிறோம்.சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகளுக்காக அரசு வழங்கிய இரண்டு ஏக்கர் நிலத்தை அப்பா வாங்க மறுத்துவிட்டார். நான் நாட்டுக்காக உழைத்ததற்கு விலை தேவையில்லை என்று சொன்னார் அப்பா. ஆனால் அகில இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் சங்கம் சார்பாகவும், தமிழகச் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் சங்கம் சார்பாகவும் ஆயிரக்கணக்கான சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களுக்கு பென்ஷன் வாங்கிக் கொடுக்க அப்பா தவறவில்லை.அப்பா சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட காலத்தில் சுப்பிரமணிய சிவாவிடம் நெருக்கமான பழக்கம். சுப்பிரமணியசிவாவின் நாடகங்களிலும் நடித்திருக்கிறார். அதில் "தேசிங்கு ராஜா' நாடகத்தில் பெண் வேடம். தானே "இராஜ சுகுணா' என்ற நாடகத்தை எழுதி இயக்கியுமிருக்கிறார்.அப்பா படித்தது வெறும் பத்தாம் வகுப்புதான். ஆனால் ஆங்கில மொழி அறிவு மிகவும் அதிகம். ஒருமுறை சங்கரன் கோவிலுக்கு நேரு வந்திருந்தார். கூட்டத்தில் அவர் பேசும்போது மொழி தெரியாததால் மக்கள் அவ்வளவாக ரசிக்கவில்லை. அதற்குப் பின்பு நேரு பேசியதை அப்பா தமிழில் மொழிபெயர்த்துச் சொல்லியிருக்கிறார். கூட்டத்தினர் மத்தியில் அவ்வளவு மகிழ்ச்சி. கைதட்டல். நேரு, வியந்து போயிருக்கிறார்.சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதற்காகப் பலமுறை சிறை சென்றிருக்கிறார் அப்பா. நீலன் சிலையை உடைக்க முயன்றதற்காக 19 மாதம் சிறைத் தண்டனை. கோவில்பட்டியில் கள்ளுக் கடை மறியலுக்காகக் கைது. 124 ஏ, 153 பிரிவின் கீழ் ராஜ துவேஷ வழக்குப் போட்டனர் வெள்ளைக்காரர்கள். அப்பாவுக்கு ஆதரவாக நீதிமன்றத்தில் வாதாடியவர்கள் யார் தெரியுமா? வ.உ.சி., சோமசுந்தரபாரதியார், கிருஷ்ணசாமி பாரதி ஆகியோர்.பாரதியாருடன் நெருங்கிப் பழகிய அப்பா, அவர் பாடல்கள் என்றால் பைத்தியமாக இருந்திருக்கிறார்.போகிற இடங்களில் எல்லாம் பாரதியாரின் பாடல்களைப் பாட எல்லாருக்கும் கற்றுக் கொடுத்தார். அதுமட்டுமல்ல, எட்டயபுரத்தில் பாரதி மணி மண்டபத் திறப்பு விழாவை முன்னின்று நடத்தியிருக்கிறார். இதைப் பற்றி கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி ஒரு கட்டுரையே எழுதியிருக்கிறார்.சுதந்திரத்துக்குப் பின்பு நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் அப்பா 1952 -57 காலகட்டத்தில் திருநெல்வேலி எம்.எல்.ஏ.வாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அதற்குப் பின்பு நடைபெற்ற தேர்தல்களில் அவர் ஏனோ போட்டியிடவில்லை.காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் முற்போக்கான எண்ணம் கொண்டவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களில் என் அப்பாவும் ஒருவர். தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் சோசலிஸ்ட் கட்சியின் திருநெல்வேலி மாவட்டப் பொதுச் செயலாளராக இருந்திருக்கிறார். அப்போது ஜீவானந்தம், பி.ராமமூர்த்தி, பி.சீனிவாசராவ் போன்றவர்களும் அப்பாவுடன் அந்த அமைப்பில் இருந்தனர்.அதுமட்டுமல்ல, தாழையூத்தில் உள்ள இந்தியா சிமெண்ட் தொழிலாளர் சங்கத்தில் தலைவராகவும் இருந்திருக்கிறார்.அப்பாவுக்கு ஆண், பெண் வித்தியாசமெல்லாம் கிடையாது. என் சகோதரர்களைப் போலவே என்னையும் சம உரிமை கொடுத்து வளர்த்தார். பெண் பிள்ளைகள் எல்லாம் வீட்டை விட்டுப் போகக் கூடாது என்று கருத்து நிலவிய அந்தக் காலத்தில், என்னைக் கோவையில் ஹாஸ்டலில் தங்கிப் படிக்க அனுமதித்தார். தான் அதிகம் படிக்கவில்லை என்றாலும் தன்னுடைய பிள்ளைகள் அதிகம் படிக்க வேண்டும் என்று நினைத்து எல்லாரையும் படிக்க வைத்தார். நாங்கள் எல்லாரும் படித்திருந்தாலும், அரசாங்கத்தில் உள்ள பலர் அப்பாவுக்குத் தெரிந்திருந்தாலும், எங்களை அரசு வேலையில் சேர்த்துவிட அவர் முயலவில்லை. யாரிடமும் சிபாரிசுக்காகக் கெஞ்சுவது அவருக்குப் பிடிக்காத ஒன்று. "நீங்களாகவே வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும்' என்று எங்களிடம் சொல்வார். அதனால் நாங்கள் யாருமே அரசுப் பணிக்குச் செல்ல முடியவில்லை. அப்பாவின் 82 ஆவது வயதில் மகாராஷ்டிரா கவர்னராக அவரை நியமிக்க ஆர்.வெங்கட்ராமன் நினைத்தபோது, வேண்டாம் என்று மறுத்துவிட்டார்.அப்பா குறைவாகப் படித்திருந்தாலும் நிறையப் புத்தகங்களை எழுதியிருக்கிறார். "நெல்லை மாவட்ட சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு', "மதுரை மாவட்ட சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு', "விசுவாமித்திரர்' ஆகிய நூல்களை எழுதியிருக்கிறார். அவர் ஒரு பத்திரிகையாளரும் கூட. "விஜயா', "நெல்லைச் செய்தி' ஆகிய பத்திரிகைகளை நடத்தியிருக்கிறார்.அப்பாவின் புத்தகங்களை தமிழக அரசு அரசுடமையாக்கி வாரிசுகளுக்கு நிதியுதவி தர வேண்டும். அந்த நிதியைக் கொண்டு அப்பா பெயரில் அறக்கட்டளை ஒன்றைத் தொடங்கி ஏழை மாணவர்கள் கல்வி கற்க உதவ வேண்டும் என்பதே எங்களுடைய விருப்பம்'' என்றார் ராஜம் ராமகிருஷ்ணன்.

பாரதி வருகிறார்!




ஞாயிறு கொண்டாட்டம்
பாரதி வருகிறார்!

First Published : 15 Jan 2012 12:00:00 AM IST

திருச்சி அருகே சமயபுரத்திலுள்ள எஸ்ஆர்வி மெட்ரிக் மேல்நிலைப் பள்ளியில் அண்மையில் நடைபெற்ற ஆண்டு விழாவின் கலை நிகழ்ச்சிகளுக்கிடையே அரங்கேறிய முப்பது நிமிஷ நாடகம் சமூக அவலங்களை அம்பலப்படுத்திக் காட்டியது."பாரதி வருகிறார்' இதுதான் நாடகத்தின் தலைப்பு. மாணவ, மாணவிகளே நடித்த இந்த நாடகத்தை இயக்கியவர் பார்த்திபராஜா. திருப்பத்தூர் கல்லூரிப் பேராசிரியர்.பாரதியாரும், செல்லம்மாளும் உயிர் பெற்று சுதந்திரமடைந்த இந்த தேசத்தைக் காண வருகின்றனர். ஆசை ஆசையாய் இந்த மண்ணில் கால் வைத்த அவர்கள் இங்கு நடைபெறும் நிகழ்வுகளால் படும்பாடுதான் நாடகத்தின் கரு."காற்று வெளியிடைக் கண்ணம்மா நின்றன் காதலை எண்ணிக் களிக்கின்றேன்...' பாடல் பின்னணியில் பாரதியும், செல்லம்மாளும் வருகின்றனர்.""மறைந்து வெகுகாலம் ஆகிய பிறகு நம் தாய்த் தமிழ் நாட்டைப் பார்க்கக் கிடைத்த வாய்ப்பு, நல்ல வாய்ப்புதானே...'' என்கிறார் பாரதி.""ஆமாம்... ஆமாம்...' என ஆமோதிக்கிறார் செல்லம்மாள்.இருவருக்கும் தாகம் எடுக்கிறது. தொலைவில் தெரியும் அடிபம்பில் தண்ணீர் குடிக்க ஆர்வத்துடன் வருகின்றனர். பாரதி குழாயை அடிக்க செல்லம்மாள் தண்ணீர் குடிக்க முற்படுகிறார். தண்ணீர் வரவில்லை; காற்றுதான் வருகிறது. இருவரும் மாறி மாறி அடித்துப் பார்க்கின்றனர்.அந்த வழியே "இஞ்சி இடுப்பழகி...' பாட்டைப் பாடிக் கொண்டே செல்லும் ஓர் இளைஞன், இந்த இருவரையும் பார்த்துவிட்டு "யாருய்யா நீங்க, கார்ப்பரேஷன் குழாயைக் கழட்டிட்டுப் போக பார்க்குறீங்களா?' என அதட்டுகிறார்."இல்லை இல்லை, குழாயில் தண்ணீர் வரவில்லை' என்கிறார் பாரதி.""அடப்பாவி, என்னிக்குயா கார்ப்பரேஷன் குழாயில தண்ணீர் வந்திருக்கு?'' என்கிறார் வழிப்போக்கன்.ஒரு வழியாக பெட்டிக் கடைக்கு வழிகாட்டிவிட்டார் அவர். பெட்டிக் கடைக்காரரிடம் "அய்யா வணக்கம்' என்கிறார் பாரதி. செல்லம்மாளை தன் மனைவியென அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார். "இருக்கட்டும் இருக்கட்டும்... என்ன வேணும்?' என்கிறார் சாவகாசமாய் பெட்டிக் கடைக்காரர்.""குடிப்பதற்கு...'' என்று பாரதி சொல்லி முடிப்பதற்குள், "அக்வாபினா' வழங்கப்பட்டது. குடித்துவிட்டு காலி பாட்டிலை பத்திரமாக கடைக்காரரிடம் கொடுக்கிறார் பாரதி. அப்போதே கடைக்காரருக்கு ஏதோ புரிந்துவிட்டது.""மிக்க நன்றி அய்யா, சென்று வருகிறோம்'' என்று கூறிவிட்டு விடைபெறுகிறார்கள் பாரதியும், செல்லம்மாளும்!கழுத்தில் கிடந்த துண்டைப் போட்டு மடக்கினார் பெட்டிக் கடைக்காரர்.""தண்ணி பாட்டிலுக்கு பதினாறு ரூபாய் எண்ணி வெச்சிட்டு நடையைக் கட்டுங்க... இல்லேன்னா இங்கேருந்து போவமுடியாது...'' என்கிறார்.பாரதி இதை எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.""பார்த்தாயா செல்லம்மா, தண்ணீரும் விலையாகிவிட்டது. காற்றுக்கும் விலை வைத்துவிடுவார்கள் போலிருக்கிறதே... அவமானம், அவமானம், வெட்கக்கேடு..'' என்கிறார் பாரதி.""பணம் இல்லை...'' என்றார் பாரதி.""போய்த்தொலை...'' என்று விட்டுவிடுகிறார் அந்த நல்ல மனதுக் கடைக்காரர்!வழியில் அரசியல்வாதிகள் நடத்தும் பாரதி விழா. ஓரமாக நின்று பார்க்கின்றனர். முன்னுரைகள் முடிந்து பேசத் தொடங்குகிறார் அந்தத் தலைவர்.""பாரதியார் ஒரு தொழிலதிபர்..' என்றதும் ஏகக் கைத்தட்டல். (உண்மையில் நாடகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மாணவர்களிடமிருந்தும்)"இந்தியாவில் எத்தனையோ தொழிற்சாலைகளை நிறுவியிருக்கிறார் பாரதி. அவர் தொடங்காத தொழில் இல்லை. நான் அனில் அம்பானியையும், முகேஷ் அம்பானியையும் கேட்கிறேன்... இன்று பாரதி இருந்திருந்தால்... அவரோடு உங்களால் போட்டி போட்டிருக்க முடியுமா?'' - முழங்குகிறார் அரசியல்வாதி.வெறுத்துப் போன பாரதி, கூட்டத்தில் குறுக்கே நுழைந்தே விட்டார்."கூட்டத்தில் எதிர்க்கட்சிக்காரன் நுழைந்துவிட்டான், அவனை கல்லால் அடிக்க வேண்டாம், சோடா பாட்டில் வீச வேண்டாம்' என அந்தத் தலைவர் சொல்லச் சொல்ல, அத்தனையும் பாரதிக்கு நடக்கிறது.அங்கே பரிதாபமாக காவல் பணியில் இருந்த காவலர்கள் பாரதியையும், செல்லம்மாளையும் விசாரிக்கின்றனர்.""யார் நீ, என்ன பண்ற?''""நான் பாரதி. இது என் மனைவி செல்லம்மாள். நமக்குத் தொழில் கவிதை, நாட்டுக்கு உழைத்தல், இமைப்பொழுதும் சோராதிருத்தல்'' என்கிறார் பாரதி.இருவரையும் காவல் நிலையத்துக்கு அழைத்துச் சென்றுவிடுகின்றனர். பாரதியிடம் விசாரணை நடந்து கொண்டிருக்கிறது.அப்போது வந்த ஒருவர் தனது கவிதையை யாரோ திருடிவிட்டதாகப் புகார் கூறுகிறார். என்ன கவிதை என்று கேட்டதற்கு, "ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே...' என அந்தக் கவிஞர் மெல்லத் தொடங்க, பாரதி முழுவதுமாகப் பாடி முடிக்கிறார்.இதனால் கவிதையைத் திருடியவர் பாரதி என்று முடிவு செய்கின்றனர். "இது என் கவிதை அய்யா' என்று விளக்கம் தருகிறார் பாரதி. வழக்கம்போல போலீஸார் சில விசாரணைகளைச் செய்து, பாரதி போலிக் கவிஞன் என்று முடிவுக்கு வந்துவிடுகின்றனர்.காவல் துறை அதிகாரி மிரட்டுகிறார். வெறுப்பின் உச்சத்தில் வெளியேறுகின்றனர் பாரதியும், செல்லம்மாளும். வெளியே அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருக்கிறார் பாரதி. அந்த வழியே சென்ற குழந்தைகளிடம் ""நான் யாரென்று தெரிகிறதா?'' என்று கேட்கிறார்.""அய்யோ பூச்சாண்டி..'' என்கின்றனர்.""குழந்தைகளே நான் பாரதி'' என்கிறார்.""நிச்சயமாக நீ பாரதியாக இருக்க முடியாது, எங்கள் பாரதி அழமாட்டார், வீரமாகப் பாடியவர்'' என்று குழந்தைகள் சொன்னதும், குழந்தைகளை அணைத்துக் கொள்கிறார் பாரதி.""குழந்தைகள் என்னை மனதில் கொண்டிருக்கிறார்கள். எதிர்கால இந்தியா நன்றாகவே இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை பிறக்கிறது'' என்கிறார் பாரதி.""பாரதின்னா துடிப்பு, பாரதின்னா வேகம், பாரதின்னா சத்தியம், பாரதின்னா அறிவுத் தீட்சண்யம்.... இங்கே அப்படியான பாரதிகள் ஏராளம் உண்டு... பத்தாய், நூறாய், ஆயிரமாய், லட்சமாய்... இதோ... இதோ...'' எனச் சொல்லச் சொல்ல, பாரதி வேஷமிட்ட ஏராளமான குழந்தைகள் மேடையில் ஏறுகின்றனர். நாடகம் நிறைவு பெறுகிறது.

உள்ளாடை தூய்மை

உள்ளாடை தூய்மை

First Published : 15 Jan 2012 12:00:00 AM IST


* உள்ளாடைகள் தன் மிருதுத்தன்மையை இழந்து, சொரசொரப்பாக மாறும்வரை சிலர் உபயோகிக்கின்றனர். உள்ளேதானே போடுகிறோம். கிழிந்திருந்தாலோ, சாயம் போனதாக இருந்தாலோ யார் பார்க்கப் போகிறார்கள் என அலட்சியம் செய்யாமல், குறிப்பிட்ட மாத இடைவெளியில் உள்ளாடைகளைப் புதிதாக மாற்றிவிடுவது ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது.* நமக்கு ஏற்ற அளவிலான உள்ளாடைகளில் கவனம் தேவை. சாதாரணமான நிலையில் மட்டுமல்லாது, உட்காரும்போதும், உள்ளாடைகள் சற்று தளர்வாகத்தான் இருக்க வேண்டும். மிகவும் இறுக்கமான எலாஸ்டிக் தோலில் அலர்ஜியை ஏற்படுத்தும்.* இப்போது விதவிதமான கலர் மற்றும் சின்தடிக் வகை உள்ளாடைகள் ஏராளம் கிடைக்கின்றன. ஆனால்அவற்றை உபயோகிக்கும்போது கவனம் தேவை. உள்ளாடைகள் காட்டன் துணியிலானதாகவும், மிருதுவானதாகவும் இருப்பது நல்லது.* உள்ளாடைகளை சற்று வெயில்படும்படி உலர்த்துவது நல்லது. உள்ளாடைகளை எப்போதும் நன்கு உலர்ந்த பிறகே அணிய வேண்டும். சற்று ஈரமான நிலையில் அணிந்தால் பூஞ்சைத் தொற்று ஏற்படும்.* உள்ளாடைகளை வாஷிங்மெஷினில் துவைப்பவர்கள், மெஷினில் இருந்து எடுத்த பிறகு, குறைந்தது மூன்று முறையாவது சுத்தமான தண்ணீரில் அலச வேண்டும்.* அதிக சோப் பொடியில் ஊற வைத்து துவைக்கும்போது ஐந்து அல்லது ஆறு முறை நன்கு அலச வேண்டும்.* சூடான தண்ணீரில் குறைந்த அளவு சோப் பொடி போட்டு, பத்து நிமிடங்கள் ஊற வைத்து, துவைத்து, நன்கு அலசுவதே சிறந்தது.* பெண்கள் உள்பாவாடைகளைத் துவைக்கும்போது உள்பக்கமாக மாற்றி எடுத்து நன்கு பிரஷ் செய்து அலச வேண்டும். ஆண்களின் உள்பனியனுக்கும் இதே முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும்.* வெளியூர், சுற்றுலா செல்லும்போது கழிவறையில் உபயோகிப்பதற்கு வைத்திருக்கும் தண்ணீர் முற்றிலும் பாதுகாப்பானதுதானா என உறுதி செய்துவிட்டு உபயோகித்தால், பல சிக்கல்களிலிருந்தும் தப்பித்துவிடலாம்

இதிலும் புதுமையா?

இதிலும் புதுமையா?

First Published : 15 Jan 2012 12:00:00 AM IST


ஆப்பிரிக்காவிலுள்ள கானா நாட்டைச் சேர்ந்த சவப்பெட்டி செய்யும் கலைஞர் அண்மையில் இங்கிலாந்தில் நடத்திய கண்காட்சி உலகப் புகழ் பெற்றுவிட்டது. சவப்பெட்டியில் அப்படி என்ன புகழ் என்று கேட்கிறீர்களா? நமக்கு அதிகம் விருப்பமான விமானம், செல்போன், அன்னாசிப்பழம், திமிங்கலம், கார், குளிர்பான பாட்டில்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு உருவங்களைப் போன்று சவப்பெட்டியை இவர் தயாரித்து காட்சிக்கு வைத்திருந்தார். ""1950-ம் ஆண்டில் இருந்து இந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளேன். நான் இதுபோன்று பல உருவங்களில் சவப்பெட்டியைச் செய்வதால், எங்கள் பழங்குடியின இனத்தில் இறப்பு, பண்டிகை போன்று கொண்டாடப்படுகிறது. விமானம்தான் நான் முதலில் செய்த உருவம். அதை வாங்கிச் சென்றவர் "இதுவரைக்கும் விமானப்பயணம் எனக்கு வாய்க்கவில்லை. நான் இறந்த பின்பாவது இந்த விமானத்தில் பயணிக்கிறேன்' என்று சொல்லி வாங்கிச் சென்றார்'' என்கிறார் அந்தக் கலைஞர். இங்கிலாந்தில் நடைபெற்ற கண்காட்சியில் இவருக்கு எக்கச்சக்க ஆர்டர்கள் குவிந்துவிட்டனவாம். வாழைப்பழம், ரோபோ போன்ற உருவங்களுக்கான ஆர்டர்கள்தான் அதிகமாக குவிகிறதாம் இவருக்கு.
உங்கள் நண்பன் என்னும் காவல்துறை முழக்கத்தை நண்பன் என மாற்றி உள்ளதால்  நண்பன் திரைப்படத்திற்குக் காவல்துறை செய்யும் விளம்பரமாக உள்ளது. எனவே இதனை மாற்ற வேண்டும் அல்லது அகற்ற வேண்டும். உங்கள் நண்பன் என நமக்குச் சொல்வதை விடக் காவல்துறையினருக்கு மக்களின் நண்பன் என்னும் முழக்கத்தைக் கற்றுத் தர வேண்டும். அப்பொழுதுதான் காவல்துறையின் வன் முறைகளும் அடக்குமுறைகளும் குறையும்.
அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் / தமிழே விழி! தமிழா விழி! எழுத்தைக் காப்போம்! மொழியைக் காப்போம்! இனத்தைக் காப்போம்! /
 
ஃபோட்டூன்
நண்பேன் டா

First Published : 16 Jan 2012 11:50:44 PM IST