கருத்துகள்

judiciary லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

செவ்வாய், 1 ஜனவரி, 2013

Interference in Sri Lanka judiciary under international spotlight

[TamilNet, Monday, 31 December 2012, 19:22 GMT]
Gabriela Knaul, UN Special Rapporteur on the independence of judges and lawyers, warning that intimidation and the "dramatic increase" inattacks against judges and judicial officers in Sri Lanka may constitute a threat to the independence of the justice system, said, “The recent steps taken by the executive and legislative towards impeaching the Chief Justice appear to be the culminating point of a series of attacks against the judiciary for asserting its independence."

Gabriela Knaul, UN Special Rapporteur on the independence of judges and lawyers

“It is of high concern to me that the procedure for the removal of the Chief Justice of the Supreme Court is extremely politicized and characterized by lack of transparency, lack of clarity in the proceedings, as well as lack of respect for the fundamental guarantees of due process and fair trial,” Ms. Knaul said.

The procedure for the removal of judges of Sri Lanka's Supreme Court, set out in article 107 of the country's constitution, allows the Parliament to exercise considerable control over the judiciary – and is therefore incompatible with both the principle of separation of power and article 14 of the International Covenant on Civil and Political Rights, Ms Knaul further said.

To be compatible with both the principle of separation of powers and international human rights law norms, disciplinary proceedings against judges should be conducted by independent commissions and guarantee full respect for due process and fair trial,” Ms. Knaul concluded.

Tamils Against Genocide (TAG), a US-based rights group that seeks legal remedy to the war victims from Sri Lanka's war said, "while the highly politicized local legal institutions have proved ineffective in delivering legal justice to incarcerated Tamils many of whose habeus corpus rights have been routinely violated, we view as positive, the international attention being drawn to the legal imbroglio and to the despotic designs of the ruling family," TAG said.

Meanwhile, M.A. Sumanthiran, a national list parliamentarian of the Tamil National Alliance (TNA), has jumped into the fray suggesting that prorogation of SL Parliament could be a way out of the simmering dispute between the ruling coalition and an influential section of the judiciary. “The prorogation could pave the way for a fresh inquiry into allegations against Chief Justice," The Island reported Sumanthiran as saying.

Tamil political observers noted as interesting that, TNA, while struggling to close a credibility gap with the people it represents from the less than consistent messages delivered to the Sri Lankan parliament on the SL State's accountability for war-crimes, militarization, and colonization of the NorthEast, thought of itself as a credible peacemaker to the "fighting" Sinhala factions.

The Asian Human Rights Commission (AHRC), a HongKong-based rights watchdog, reinforced Ms Knaul's statement, saying, "The AHRC in several of its statements on the impeachment has stated that it is an attempt to destroy the independence of the judiciary and make it a branch of the executive. Under the principle of the separation of powers the judiciary is a separate branch of the government and is independent from the executive legislature. What is now happening is to end the character of the judiciary as a separate branch of the state and to subordinate it to the executive."

External Links:

Island:		Impeachment of CJ: TNA, too, favours prorogation Calls for new law to handle impeachment proceedings
AHRC:		Article 107 of the Constituti

செவ்வாய், 12 ஜூன், 2012

Emerging pattern of SL judicial proceedings needs perusal

[TamilNet, Monday, 11 June 2012, 19:26 GMT]
When gunmen killed the Changkaanai temple priest in 2010, the commander of the occupying Sinhala military in Jaffna, Maj. Gen. Hathurusinghe, first accused former LTTE cadres, later said SL Army gun borrowed from corrupt troops was used by former LTTE carders, and subsequently all the arrested - two SLA personnel and two alleged former militants were released by the courts. A pattern is now seen in producing cases in the courts related to the murder of two Eezham Tamils, a UK deportee and a Canadian citizen in Trincomalee and in Ki'linochchi. Media in Colombo is busy in highlighting the SL prosecution version of personal motivation, once again involving SL military personnel in one case and former militants in the other, to exclude the responsibility of top SL military command.

The anxiety seen in the SL prosecution to come out with a bundle of contradicting evidence and the agitation seen in the SL government-run or regime-supporting Colombo media in attacking alternative media that comes out with ground facts, are just because the cases involve two Western countries with the presence of a large Tamil diaspora.

It became important that the genocidal military establishment of Sri Lanka and the abetting establishments have to be exonerated.

Just a few days before the Ki'linochchi murder of the Canadian citizen, 28-year-old Sivarooban Sivagnanam, returning from Qatar was brutally slayed by a squad at Vathiri junction in Jaffna, very near to a SL military camp. May be because he was a West Asian returnee, no 'international' or Colombo media took any notice. The victim posthumously escaped from some woman coming into his case and some 'former LTTE cadres' also escaped from getting arrested.

Former SL Attorney General and current advisor to the regime, Mohan Peiris totally personalises the killings and other crimes and says that they are just signs of the return of 'normalcy' in a territory where for the last 29 years “there was no room for criminal activity by civilians.”

In the given context, the larger picture of what is achieved by the killings, terrorisation and other crimes only could lead to trace the culprits responsible.

The Changkaanai priest was killed at a time when the Saiva temples were terrorised not to toll bells or remember the heroes laid down their lives to the cause of Eezham Tamils. Later, a series of killings took place related to singing 'national' anthem in Sinhala, students' movements, land grabs etc., besides simply for the purpose of terrorisation and silencing the masses. Now, the diaspora-returnee killings and their case-handling have deep purposes and messages.

Three weeks back TamilNet reported on the arrests made on the killing of the Canadian Tamil and on the efforts of the SL prosecution in 'fixing' the case.

SL Ministry of Defence and Colombo media last week attacked TamilNet for blaming the SL government and its security forces for the murder and said that the murder was carried out by an ex-LTTE cadre at the instance of his 'illicit lover' having the ambition of stealing the victim's money.

On the UK deportee's murder in Trincomalee, the SL defence website, once again attacking TamilNet, said that the wife of the victim [in UK] arranged the murder through her 'illicit lover' in Trincomalee who is a pilot.

There must be something wrong, if such killings bringing in larger results are carried out by former LTTE or corrupt SL military personnel as alleged, especially when the 'rehabilitation' of the former LTTE cadres is entirely left in the hands of the occupying SL military with the full blessings of the so-called international community and India.

In that case, the foremost action needed is liberating the former LTTE cadres from the clutches of the occupying Sinhala military and leaving their rehabilitation in the hands of the nation of Eezham Tamils.

But a careful pattern of the prosecution of the cases would show that while on one hand the occupying military and those who direct it achieve larger purposes of terrorisation, subjugation, land grab, structural genocide and total annihilation of the nation of Eezham Tamils through such crimes, on the other hand they demonstrate their ability of getting impunity and demonstrate with ridicule the futility of Tamils thinking of judicial remedy.

Last week, the occupying Sinhala military that has appropriated a Tamil village of 183 families in Ki'linochchi to build houses and settle ex-Sinhala military personnel and their families, has gone to intimidate all the Tamil families individually, to withdraw their case against appropriation.

TamilNet has always been pointing out top-level Sri Lanka military hands in the happenings of the North and East fully occupied by the military. The Sunday Observer of the Daily News group run by SL government and The Island supporting the genocidal Sinhala regime in Colombo, tried to discredit TamilNet last week, citing the SL prosecution in the murder cases and the version of the SL defence website.

Colombo is capable of twisting and denying even a whole genocide in which 150,000 Tamils went unaccounted. The world has seen how the Tamil doctors who served in the killing fields were made to give false evidence. The present murder cases are nothing for such a regime.

The impunity enjoyed by the top level of Sri Lanka military begins from the top echelons of the world establishments.

The US has led a resolution passed in the UNHRC for domestic investigation of war crimes in the island and India is one of the three countries elected by the UNHRC to monitor and report progress.

Last week, the top commander of the US military, Martin Dempsey and the Indian Defence Minister AK Anthony chose to privately meet the known war-crimes-accused Gotabhaya Rajapaksa in Singapore to militarily aid the naval project of the shark-petting SL defence secretary.

Guided by strategic interests, if impunity to the war crimes accused is implied at such a high level, how to expect justice in the judicial proceedings of seemingly petty but strategically calculated crimes, is the question of Eezham Tamils.

Chronology:

11.06.12 Emerging pattern of SL judicial proceedings needs ..

26.05.12 Colombo twists investigation of Canadian Tamil cit..

19.05.12 Photos show torture before killing Canadian Tamil ..

12.05.12 Colombo in full swing to cover up culprits of Cana..

09.05.12 Top SL military hand alleged in killing Canadian T..

05.05.12 Diaspora Tamil on visit to reclaim land killed in ..

Defence.lk:		Exposed: TamilNet allegation on the death of UK deportee!
The Island:		Ex-LTTE combatant, lover arrested, murder weapons found In the wake of allegations targeting Defence Secy
Sunday Observer:		Pro-Tiger media spin another yarn

திங்கள், 5 ஜூலை, 2010

பொய் சொல்லக் கூடாது

கே.எம். விஜயன்

First Published : 05 Jul 2010 12:06:00 AM IST

உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டையொட்டி, வழக்கறிஞர்களின் ஒரு சிறு பிரிவினர் உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழை வழக்காடு மொழியாக்கக் கோரி மதுரை உயர் நீதிமன்றக் கிளையில் உண்ணாவிரதம், நீதிமன்றப் புறக்கணிப்பில் தொடங்கி, அதை அரசியலாக்கினர். இப்போது அரசியல் கட்சித் தலைவர்கள் முதலாக, தமிழில் வாதாட வாய்மொழி உத்தரவாதம் அளித்த தலைமை நீதிபதி வரை, ஓர் அப்பட்டமான அரசியலமைப்புச் சட்டச் சிக்கலையும், தகுந்த கட்டமைப்பு இல்லாமல் இது சாத்தியம் இல்லை என்கிற உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் தீர்மானத்தையும் முற்றிலும் மறந்துவிட்டு, வெறும் தமிழுணர்வின் அடிப்படையில், அறிக்கைகள் மற்றும் போராட்டங்கள் நடத்தப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டவே இந்தக் கட்டுரை. இந்தக் கட்டுரை தமிழுணர்வுக்கு எதிரானது அல்ல; தமிழர்கள், சட்டத்தின் முன்பாக உண்மையறியாத அப்பாவிகளாக இருக்கிறார்களே என்கிற ஆதங்கமே இக்கட்டுரை. இந்தப் பிரச்னையின் அரசியலமைப்புச் சட்டச் சிக்கல்களைப் பற்றி அலசும் முன் சில அடிப்படை உண்மைகளைச் சொல்லியாக வேண்டும். உயர் நீதிமன்றம் தவிர, இதர கீழமை நீதிமன்றங்களில் 1976-ம் ஆண்டு முதல் அலுவல் மொழி சட்டத்தில் (Official Languages Act 1956.) .- திருத்தம் 4ஏ மற்றும் 4பி-ன் கீழ் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் கீழ் உள்ள எல்லா நீதிமன்றங்களிலும் தமிழ் வழக்காடு மொழியாக உத்தரவாதம் பெற்றும்கூட, அந்தச் சட்டத்தை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்தபோது சிக்கல் ஏற்பட்டது. ஒரு முன்சீப் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு தமிழில் எழுதப்பட்டபோது, அது சட்டப்படி தீர்ப்பே அல்ல என்று அந்த வழக்கில் (1978(2)MLJ 442 Ramayee Vs Muniyandi) தீர்ப்பு வந்த பிறகே 1982-p (Go Ms 9, 19th Jan 1982) சட்டம் அமலாகி கீழமை நீதிமன்றங்களில் தமிழ்மொழி வழக்காடு மொழியாக அந்தஸ்து பெற்றது. இருப்பினும், தமிழ் தெரியாத இதர மொழி பேசும் நீதிபதிகளுக்கு ஒரு சிறப்பு அனுமதி மூலம் ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பு எழுத ஓர் அனுமதி இருந்தது. அப்போது தமிழில் அவர்கள் பரிபாலனம் செய்யும் சட்டங்கள் இயற்றப்படாததாலும், அவர்களுக்குத் தமிழ் தெரியாத காரணத்தாலும் இருந்த இச்சிறப்பு அனுமதி, பின்னாளில், கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் சொந்த விருப்பத்தில் தமிழிலோ அல்லது ஆங்கிலத்திலோ தீர்ப்பு எழுதலாம் என்று அப்போது தலைமை நீதிபதியான கே.ஏ. சாமி சுற்றறிக்கையின் மூலம் தெரிவிக்கப்பட்டது. அலுவலக மொழிச் சட்டத் திருத்தத்துக்கு முரணான இந்தச் சுற்றறிக்கை இப்போதும் நிலுவையில் உள்ளது. இந்தச் சுற்றறிக்கை சட்டத்துக்குப் புறம்பானது. இதை இன்றுவரை யாரும் எதிர்த்து வழக்குப் போடவில்லை. அப்படி ஒன்று இருப்பதே தெரியாதவர்கள்தான் உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். இன்றுகூட 80 விழுக்காடு வழக்கறிஞர்கள் கீழமை நீதிமன்றங்களில் ஆங்கிலத்திலேயே மனு தாக்கல் செய்கிறார்கள், ஆங்கிலத்திலேயே வாதாடுகிறார்கள். ஒருவேளை அவ்வாறு செய்வது கட்சிக்காரர் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு தொழில் ரகசியமாகக் கூட இருக்கலாம். எனவே, ஏற்கெனவே கீழமை நீதிமன்றங்களில் தமிழ் வழக்காடு மொழியாகச் சட்டம் மூலம் கொண்டு வந்த திருத்தத்தையே இன்றுவரை 80 விழுக்காடு வழக்குரைஞர்கள் நடைமுறையில் கடைப்பிடிக்காதபோது, உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் என்று கேட்கும் வாதத்தில் உள்ள நடைமுறை ஓட்டைகளைப் பார்ப்போம். இந்திய அரசியல் சட்டத்தில் உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றப் பரிபாலன மொழி என்ன என்பது பற்றி அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவு 348-ல் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அரசியலமைப்புச் சட்டம் வருவதற்கு முன்னால், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் 214 (5) மற்றும் 227-ன் கீழ் இந்தியா முழுவதும் ஒரே மாதிரியான நிர்வாகம் மற்றும் நீதி பரிபாலனம் இருக்க வேண்டிய காரணத்தால், மாநிலங்கள் மற்றும் மத்திய அரசில் இயற்றப்படும் சட்டங்கள், ஆளுநர் மற்றும் அரசு உத்தரவு, அதைப் பரிசீலனை செய்து தீர்ப்பு அளிக்கும் உயர் நீதிமன்ற மற்றும் உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் ஆங்கிலத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று சட்டம் இருந்தது. இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு மாநிலமும் சட்டத்தீர்ப்பை தன் மொழியில் எழுதினால், சட்ட பரிபாலனத்தில் மொழி வேற்றுமை காரணத்தால், பல மொழி சட்டத்தில் பல தீர்ப்புகள் முரணாக அமையும். இதைப் போக்க வேண்டுமானால் அனைவரும் ஏற்கும் ஒரே மொழியில்தான் சட்டம் மற்றும் தீர்ப்புகள் தேசிய மற்றும் மாநில அளவில் இருக்க வேண்டும். இன்றுள்ள இந்திய அரசியல் பின்னணியில் "ஆங்கிலம்' ஒன்றே "ஓர் இணைப்பு மொழி'. ஹிந்தியோ, தமிழோ அல்லது மற்ற மொழிகளோ அல்ல. அரசியலமைப்புச் சட்டம் 348-வது பிரிவில் கூட முதல் பிரிவு இதையே வலியுறுத்துகிறது. ஆனால், இதற்கு மாற்றாக அல்லது விதிவிலக்காக 348(2)வது பிரிவில் ஒரு மாநிலத்தின் ஆளுநர், குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலின் பேரில் அந்த மாநிலத்தில் இயற்றப்படும் சட்டம் மற்றும் உயர் நீதிமன்ற நடவடிக்கை (வழக்காடு மொழி) அந்த மாநிலத்தின் அலுவல் மொழியாக இருக்கலாம் என்று வழிவகை செய்கிறது. அதேநேரத்தில் உயர் நீதிமன்றத்தின் வழக்காடு மொழி தமிழில் இருந்தாலும் தீர்ப்பு ஆங்கிலத்தில்தான் இருக்க முடியும், தமிழில் அல்ல. மேலும் அரசு சட்டங்கள் கூட தமிழில் இயற்றினாலும் அதனுடைய அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக்கம் ஆங்கிலத்திலும் இருக்க வேண்டும். அவ்வாறு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட ஷரத்துகளே அதிகாரப்பூர்வ சட்டமாகும் என்று உள்ளது. இதன் ஒட்டுமொத்த விளைவு என்னவென்றால் உயர்நீதி மன்றத்தில் தமிழில் வழக்காடினாலும் அதன் தீர்ப்பு தமிழில் இருக்காது. ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே இருக்கும். அப்படியானால், தமிழில் வாதாடி, ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பா? ஒரேமொழி ஒழுங்காகத் தெரிந்தவர்களே குறைவு என்கிறபோது, தமிழில் பேசி ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பு எழுதும்போது வரும் "இடைவெளி மாற்றம், புரிதல் இதற்கெல்லாம் யார் பொறுப்பு? நான், தமிழில் என்ன பேசினேன் என்பது ஆங்கிலத் தீர்ப்பாக வரும்போது மொழிபெயர்க்கும் (ஆங்கிலத் தீர்ப்பு எழுதும்) நீதிபதி சரியாக மொழி இடைவெளி இல்லாமல் புரிந்துகொண்டார் என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்?÷இதுமட்டுமல்ல, உயர் நீதிமன்றங்கள் மாநில வரம்புக்குள் இருந்தாலும் உச்ச நீதிமன்றம் இந்தியா முழுவதற்கும் ஒன்றே. ஆனால் 21 மொழிகள் அலுவலக மொழி என்று அட்டவணை 8-ல் உள்ளபோது, 21 அட்டவணை மொழிகளும் உயர் நீதிமன்றத்தின் மொழியானால் அதை மொழிமாற்றம் செய்து ஒரே மொழியான ஆங்கிலத்தில் பரிபாலனம் செய்வது தேவையா? நேரம், பொருள், நிதி விரயம் இல்லையா?÷அப்படியானால் அலாகாபாத், ராஜஸ்தான் மாநில உயர் நீதிமன்றத்தில் ஹிந்தி வழக்காடு மொழியாக இருக்கிறதே என்ற வாதத்துக்கு அங்கு கூட ஒரு நீதிபதி ஹிந்தியில் போடும் மனுக்கள் போன்றவைக்கு ஆங்கில மொழியாக்கம் பெற நிர்பந்திக்கலாம். மேலும் தீர்ப்புகள் ஆங்கிலத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறது. ஏற்கெனவே நீதிமன்ற நடவடிக்கை தாமதம் ஆகும் இவ்வேளையில், மொழியாக்க நேரம், செலவு தேவைதானா? அது விரயம் இல்லையா? தமிழில் வாதாடினால் சட்டம் தெரியும் என்று அர்த்தம் அல்ல. மொழி வேறு, ஒரு பிரிவில் பாண்டித்யம் என்பது வேறு. சட்டம் தெரியாமல் தமிழ் தெரிந்தவர்கள் எவ்வளவு பேர்?÷இந்தியா போல பல மொழி பேசும் மாநிலங்களின் கூட்டாக ஒரு தேசம் இருக்கையில் இணைப்பு மொழியாக ஆங்கிலத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் நல்லதல்ல. அது இந்தியாவுக்கு மட்டுமல்ல, இதர நாடுகளின் பரிவர்த்தனைக்கும்! இன்று 80 நாடுகளில் புலம் பெயர்ந்துள்ள தமிழர்கள் ஆங்கில அறிவு இல்லாதிருந்தால் இன்று அவர்களுக்கு ஜீவாதாரமே இல்லை.÷இந்தியராய் எந்த மாநிலத்திலும் தங்கி, உயிர் வாழ்ந்து, தொழில் செய்யும் உரிமை, அடிப்படை உரிமையாக இருக்கும்போது, ஒரு மாநிலத்தின் ஆட்சிமொழி ஓர் அளவுக்கு மேல் இந்த அடிப்படை உரிமையைப் பாதிக்காததாக இருக்க வேண்டும். தமிழ் வழக்காடு மொழியாவதற்கு முன், தேவையாக உள் கட்டமைப்பு ""எல்லா சட்டங்களின் தமிழாக்கம், தீர்ப்புகளின் தமிழாக்கம், தமிழ் சட்டமொழி, மொழியாக்கத்தில் வல்லுநர்களாக உள்ளோரின் தேர்வு இவை அனைத்தையும் செய்யாமல் வழக்காடு மொழியாக தமிழை அறிவிப்பது அரிசி இல்லாமல் வெறும் பாத்திரத்தில் சோறு வடிப்பதைப் போன்றது! சிலர் அரசியலாக்குகிறார்கள் என்பதால், ஒரு உடனடி தீர்வு கேட்டுப் போராடுவது பேதைமை.÷இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்கு இணங்க கொண்டு வரப்படும் ஒரு சட்ட அதிகாரத்தில், சட்டத்தில் உரிமையே இல்லாத தலைமை நீதிபதியும் மற்றும் சில நீதிபதிகளும் ""வாய்மொழி உத்தரவாக உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழில் வாதாடலாம்'' என்று கூறியிருப்பதுதான். இது, இப்போராட்டத்துக்கு நீதிபதிகளும் சேர்ந்து பொதுவான ஒரு குருட்டு நம்பிக்கைக்கு ஒத்தடம் கொடுப்பதைப் போன்றது. நீதிபதிகளுக்கு இந்தப் பிரச்னையில் தீர்வுகூறும் உரிமையில்லை. முழு நீதிமன்றத்தின் தீர்மானத்துக்கு உள்பட்டே இதை நடைமுறைப்படுத்த முடியும். இந்த உண்மையைச் சொல்ல ஏன் தயக்கம்? உண்மை பேசத் துணிவில்லாத பயத்தினால் பொய்யர்கள் தங்களின் போராட்டத்தை பெருமையாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். பொய்யுடை ஒருவன் சொல்வன்மையினால் மெய் போலும்மே மெய்போலும்மே!இதனுடைய பின்விளைவால் பாதிக்கப்படப்போவது பொதுமக்கள்தான் என்பதை நாம் உணர வேண்டும். கீழமை நீதிமன்றங்களிலேயே தமிழ் முழுமையாக வழக்காடு மொழியாகாத நிலையில், உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் வழக்காடு மொழி என்பது எப்படி சாத்தியம்? இதனால் ஏற்படும் குழப்பங்களால் பாதிக்கப்பட இருப்பது வழக்கறிஞர்களோ, அரசியல்வாதிகளோ அல்ல. பொதுமக்கள்தான். நீதித்துறையில் அரசியலைப் புகுத்தாதீர்கள். பொய்வாதம் எல்லா நேரங்களிலும் எடுபடுவதில்லை. அப்படியே பொய்வாதம் வெற்றி பெற்றால், தோல்வியடைவது நீதி என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது. உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் வழக்காடு மொழி என்பது பொய்வாதம்!

புதன், 3 மார்ச், 2010

இதுதானே சட்டத்தின் ஆட்சி!

பழ. கருப்பையா

First Published : 01 Mar 2010 12:00:00 AM IST

வள்ளைக்காரன் நமக்குச் செய்த நன்மைகளில் தலையாயது அவன் நமக்கு வழங்கிய "சட்டத்தின் ஆட்சி முறை' என்று சொல்வார்கள். எழுதி வைக்கப்பட்ட சட்டம் என்றால் எல்லோருக்கும் ஒன்றுதான் என்பதால் அந்தச் சட்டத்தின்படி தீர்ப்புச் சொல்லும்போது இன்னார் இனியார் என்னும் பாகுபாடு அற்றுப் போகிறது என்றும் அதைப் புகழ்வார்கள்.குற்றம் செய்கிறவர்கள் யார்? அவர்கள் ஆட்சியாளர்களின் குடும்பமா? பெரும் பண வசதி உடையவர்களா? இவை குறித்து நீதிதேவதை அறிந்து கொள்ள விரும்புவதில்லை என்பதனாலேயே அவள் தன் கண்களைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறாள் என்றும் பாராட்டுவார்கள்.நீதியும் நிர்வாகமும் பிரிக்கப்பட்டதன் நோக்கமே நீதி பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதால்தான் என்பது அவர்களின் உச்சகட்டப் பாராட்டு.ஆனால் காரல் மார்க்ஸ் இவற்றுக்கு நேர்மாறாகச் சொல்லுவார். ஒரு முதலாளித்துவச் சமூகத்தில் சட்டம் என்பது வசதியுடையவர்களின் பாதுகாப்பு அரண். மேட்டுக்குடியினருக்குக் கைகட்டிச் சேவகம் செய்வதுதான் சட்டத்தின் தலையாய பணி. நீதி, சட்டம், காவல், ஆட்சி என்று எல்லாமே ஒற்றை நோக்கமுடையவைதாம் என்பார் பேரறிஞர் மார்க்ஸ்.வசதியுடையவர்கள் கொலை செய்து விட்டால், காவல்துறையை வளைத்துக் கொள்ளலாம். அதற்கு அடுத்த கட்டமாகத் தேவைப்பட்டால், அரசு வழக்கறிஞரை வளைத்துக் கொள்ளலாம். கொலை செய்யப்பட்டவர் பெரிய ஆளாக இருந்து, பெரிய அளவில் கூச்சல் எழுமானால், அந்த வேகம் தணிகிறவரை காத்திருந்து ஆட்சியாளரையே வளைத்துக் கொள்ளலாம். நீதிபதிகளை வளைப்பவர்களும் உண்டு; ஆனால், நீதித்துறை மற்றவற்றின் அளவுக்கு மோசமாகப் போய்விடவில்லை.தா. கிருட்டிணன் ஓர் அமைச்சராய் இருந்தவர்; உள்கட்சி விவகாரத்தால் கொலை செய்யப்பட்டார் என்று கூறப்பட்டது. முன்னாள் முதலமைச்சர் மகன் கைது செய்யப்பட்டார். காவல்துறை முனைப்பாகச் செயல்பட்டது. கொலைத் திட்டம் தீட்டியவர்கள்; அதனை நடைமுறைப்படுத்திய கூலிக் கொலையாளிகள்; அந்தக் கொலை யாருடைய தூண்டுதலின் பேரில் அரங்கேற்றப்பட்டதோ, அவர்கள்! இப்படி யாருமே விட்டுவைக்கப்படவில்லை. குற்றப் பத்திரிகை தயாரானது; ஏறத்தாழ எண்பது சாட்சிகள் சேர்க்கப்பட்டிருந்தார்கள்.ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டது; முன்னாள் முதலமைச்சர் இந்நாள் முதலமைச்சரானார். அவருடைய ஆட்சி எல்லைக்கு வெளியிலுள்ள நீதிமன்றத்துக்கு வழக்கு மாற்றப்பட்டது. இவையெல்லாம் ஆட்சியாளரின் அதிகாரத்துக்கு உள்பட்டதன்று நீதி என்று காட்டுவதற்காகத்தான்.வழக்கு அடுத்தடுத்த நாளில் துரிதகதியில் நடத்தப்பட்டது. ஏறத்தாழ எண்பது சாட்சிகளில் ஒரே ஒரு சாட்சி நீங்கலாக, மற்ற சாட்சிகள் 79 பேரும் பல்டி அடித்துவிட்டார்கள். பிறழ் சாட்சிகளாய் மாறியவர்களில் தா. கிருட்டிணன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் உண்டு. இறந்தவர் இறந்து போய்விட்டார்; வாழ்கிறவர்கள் வாழ வேண்டுமே என்பது காலம் கற்பித்த ஒரு புதிய தத்துவம்.அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர் வழக்கைத் தகுந்த சாட்சியங்களுடன் மெய்ப்பிக்கத் தவறி விட்டார் என்று அந்த ஆந்திர நீதிபதி வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்து விட்டார். கொலையாளிகள் என்று வரிசைப்படுத்தப்பட்ட பதினாறு, பதினேழு பேரும் ஒருவர் பாக்கி இல்லாமல் விடுதலை ஆகிவிட்டார்கள்.இவர்கள் கொலையாளிகள் இல்லை என்று சொல்வதோடு நீதிமன்றத்தின் வேலை முடிந்துவிட்டது. ஒருவேளை தா. கிருட்டிணன் தன்னைத்தானே வெட்டிக் கொண்டு செத்தாரா என்பதை ஆராய்வது நீதிமன்றத்தின் வேலையில்லை.நீதிதேவதை கண்ணைக் கட்டிக் கொண்டிருப்பது நியாயமானதுதானே! இந்தக் கொடுமைகளை எல்லாம் நீதிமன்றத்தில் நின்று கொண்டு நேருக்கு நேர் ஏன் பார்க்க வேண்டும்?நீதியையும் நிர்வாகத்தையும் பிரித்து விடுவதனாலேயே நீதி மேலோங்கி விட முடியுமா? அறத்தின் ஆட்சி நடைபெற்றபோது அரசன் தன்னைத்தானே தண்டித்துக் கொண்ட வரலாறுகள் உண்டு. சட்டத்தின் ஆட்சியில் பெருமைப்பட என்ன இருக்கிறது?காவல்துறைதானே புலன் விசாரணை செய்ய வேண்டும்; சாட்சியங்களைக் கண்டறிய வேண்டும். அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர்தான் அவற்றை வைத்து வழக்கை முன்னின்று நடத்த வேண்டும்.இவர்களை எல்லாம் பதவியில் நியமிக்கவும், அரசின் விருப்பத்துக்கு மாறாக நடந்தால் அவர்களை இடமாற்றம் செய்து தூக்கி வீசவும் வல்லது அரசுதானே!ஆட்சியாளருக்கு அந்தக் குறிப்பிட்ட வழக்கில் சுயநோக்கம் எதுவும் இல்லை என்றால் ஒருவேளை நீதி பிழைத்துக் கொள்ளவும் கூடும்.இப்போதைய அமைச்சர் கோ.சி. மணிமீது மாற்றுக் கட்சி ஆட்சியில் ஊழல் வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது. சொந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்ததும், அந்த வழக்கு நீதிமன்றத்தில் தள்ளுபடி ஆனது. அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர் மெய்ப்பிக்கத் தவறிவிட்டதுதான் காரணம் என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது!முன்னாள் அமைச்சர் செல்வகணபதியின் சுடுகாட்டுக் கொட்டகை ஊழல் வழக்கு அவர் ஆளுங்கட்சிக்கு மாறியவுடன் ஊற்றி மூடப்பட்டது. அரசு வழக்கறிஞர் மெய்ப்பிக்கத் தவறி விடுவது வாடிக்கைதானே!அதேபோல் முன்னாள் அமைச்சர் இந்திர குமரி ஆளுங்கட்சிக்கு மாறி ஊழல் வழக்கிலிருந்து விடுதலையாகி விட்டார். அனிதா ராதாகிருஷ்ணன் ஆளுங்கட்சிக்கு மாறியதற்கும் அதுதான் காரணம் என்று பரவலாகப் பேசப்படுகிறது.இதிலே மிகப்பெரிய வியப்பு என்னவென்றால், இவர்களெல்லாம் விடுதலையானவுடன், "நீதி வென்றது' என்று வேறு சொல்லிக் கொண்டார்கள். நீதிதேவதை தன்னுடைய கண்ணை மறைக்கும் துணிக்குக் கூடுதலாக இன்னொரு முடிச்சு போட்டுக் கொண்டிருப்பாள்!மதுரையில் ஒரு பத்திரிகை அலுவலகத்தில் அந்த உரிமையாளர்மீது கொண்ட கோபம் காரணமாக அங்கே வேலைபார்க்கும் மூன்று பேரை உயிருடன் எரித்துக் கொன்று விட்டார்கள். காவல்துறை அதிகாரிகள் அந்தக் கொடுஞ்செயல் எந்தவிதத் தொந்தரவும் இல்லாமல் நிறைவேறுவதற்குப் பாதுகாப்பு வேறு வழங்கினார்கள்.அந்தப் பத்திரிகை உரிமையாளர் மத்திய அமைச்சர் என்பதால் அவர் குடியரசுத் தலைவரிடம் போகப் போவதாகச் சூளுரைத்தார். மறுநாள் அவருடைய அமைச்சர் பதவி பறிக்கப்பட்டது. அமைச்சர் பதவியின் மகிமை மூன்று உயிர்களைவிடக் கூடுதலானது என்பது அவருக்கு உணர்த்தப்பட்டது. அவருடைய கேபிள் நிறுவனத்துக்கு எதிராக அரசு கேபிள் நிறுவனம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. அவ்வளவுதான்; இன்னும் பத்துப் பேரைத் தன்னுடைய செய்தி அலுவலகத்தில் காவு கொண்டாலும் தகும் என்ற முடிவுக்கு அவர் வந்துவிட்டார். அதன்பிறகு அவர் வாயை மூடிக் கொண்டுவிட்டார்.ஆனால், இதிலே ஒரு பெரிய வியப்பு அந்த மூவர் எரிப்பு வழக்கும் முறைப்படி விசாரிக்கப்பட்டது. நம்முடைய காவல்துறை அரசுக்குக் கட்டுப்பட்டது என்று மத்திய புலனாய்வுத் துறையினர் விசாரிக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைக்கப்பட்டது. மத்திய புலனாய்வுத் துறை இந்திரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வந்ததா? அதுவும் ஓர் அரசுக்குக் கீழேதானே இருக்கிறது.நாய்களில் வேறுபாடு இல்லை; வளர்ப்பவன் அரசனா, ஆண்டியா என்பதற்குத் தக அதன் பழக்கவழக்கங்கள் அமைகின்றன.ஆட்சியாளர்கள், அதிகாரிகள், நீதிபதிகள் மூவரும் இணைந்து செயல்பட்டால்தான் நீதி நிலை பெற முடியும். ஆட்சியாளர்கள் தவறானவர்களாக இருந்தால், தவறான அதிகாரிகளே முன்னிலைப்படுத்தப்படுவார்கள். இவர்கள் இருவரும் கூட்டணி சேர்ந்துவிட்டால், நீதி தனித்திருந்து செய்யப்போவது என்ன?ஒரு கட்டடம் கட்டுவதற்கு விதிமுறைகள் இருக்கின்றன. அந்த விதிமுறைகள் பின்பற்றப்படவில்லை என்றால் அவற்றை நகராட்சியினரே இடித்து விடுவார்கள்.சென்னை தி.நகரில் ஒரு வணிக நிறுவனம் ஒரு சின்னஞ்சிறிய சந்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதற்கு மேல் இரண்டு மாடி கூடுதலாகக் கட்டி, அக் கட்டடத்தில் தீப்பிடித்து, தீயணைப்பு வண்டி உள்ளே செல்ல முடியாத நிலை ஏற்பட்டு, அங்கு வேலை பார்ப்பவர் இறந்து, அதற்குப் பின்பு நீதிமன்றம் சட்டமீறல் பகுதிகளை இடிக்கச் சொல்லி ஆணையிட்டது.நம் வீட்டுக்கு முன்னால் மணல் கொட்டப்பட்டிருந்தால் நகர்மன்ற உறுப்பினரும், நகர்மன்ற அலுவலரும் காசு வாங்க வந்து விடுகிறபோது, இரண்டு மாடி ஊருக்கு நடுவில் விதிமுறை மீறிக் கட்டப்பட்டிருப்பது தொடர்புடைய அதிகாரிகளுக்குத் தெரியாமலா இருக்கும்?இதுபோன்ற செல்வச் சீமான்களின் விதி மீறிய கட்டடங்கள் சென்னை முழுவதும் விரவிக் கிடக்கின்றன. தீப்பிடித்த பிறகும், 2 பேர் கதிமோட்சம் அடைந்த பிறகும், நீதிமன்றம் குறுக்கிட்டு இடிக்கச் சொன்ன பிறகும்கூட, பிற விதி மீறிய கட்டடங்களை நீதிமன்றக் குறுக்கீட்டிலிருந்து காப்பதற்காக, நாம் தவமிருந்து பெற்ற அரசு 2007-க்கு முன்பு விதிமீறிக் கட்டப்பட்ட கட்டடங்களைக் காப்பதற்காக ஓர் அவசரச் சட்டம் பிறப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இனி நீதிமன்றம் குறுக்கிட முடியாது. எவ்வளவு அசிங்கமான முடிவுகள் வெளிப்படையாகவே எடுக்கப்படுகின்றன பாருங்கள்.கிழக்குக் கடற்கரையில் 500 மீட்டருக்குள் எந்தக் கட்டடமும் கட்டக் கூடாது என்பது விதி. அது காற்றைத் தடுக்கும் என்பதனால் மட்டுமன்று; ஆழிப் பேரலை வந்து தாக்கினால் பேரழிவு ஏற்படும் என்பதுங்கூட! கண்ணுள்ளவர்களுக்கெல்லாம் கிழக்குக் கடற்கரை கான்கிரீட் காடுகளாகிவிட்டது தெரியாதா?உதகமண்டலத்தில் விதிமீறிக் கட்டப்பட்ட கட்டடங்கள்தாம் வெள்ளத்தை அதன் போக்கில் ஓடவிடாமல் தடுத்து, பெரிய நிலச்சரிவை உண்டாக்கி ஏராளமான ஏழைபாழைகள் இறந்து போனார்கள்!ஒவ்வொரு முறையும் இதுபோன்ற மனித அழிவுகள் நிகழும்போது, தொடர்புடைய அமைச்சர், அதிகாரிகள் ஆகியோர் நீதியின் முன் நிறுத்தப்பட்டுத் தண்டிக்கப்பட்டால் அறிவு வரும். ஆனால் இதற்கு முன்பு எவரைத் தண்டித்திருக்கிறது நீதி? இவர்களைத் தண்டிப்பதற்கு!விதி மீறிய கட்டடங்களிலிருந்து படுகொலைகள் வரை, அனைத்துமே அரசியலின் ஒரு பகுதி என்று சாதாரணமாக நினைப்பவர்கள் ஆட்சிக் கட்டிலில் இருக்கும்போது, நீதியும் நிர்வாகமும் பிரிந்திருந்தாலென்ன? சேர்ந்திருந்தாலென்ன? நிர்வாகம் அனுமதித்தால்தானே நீதி மூச்சுவிட முடிகிறது!சட்டத்தின் ஆட்சி என்பது என்ன? அரச குடும்பத்தில் பிறந்தவர்கள், அரசின் கையை நனைப்பவர்கள், அரசுக்கு ஆதரவாய்த் திகழ்கிறவர்கள் மட்டும் சட்டத்தை வளைத்துக் கொள்ளலாம் என்பது சட்டத்தின் ஆட்சி!அப்படியானால், சாமானியனுக்கு நீதி எப்படி, எப்போது கிடைக்கும்? சாமானியன் கையில் ஆட்சி, அதிகாரம் வந்துவிட்டால் கிடைக்கும் என்கிற நம்பிக்கையும் பொய்த்துவிட்ட நிலையில், நீதி தேவதையின் கண்கள் கட்டப்பட்டிருப்பதன் காரணம் புரிகிறது...!

கருத்துக்கள்

இன்னார்,இனியார் (வேண்டியவர், வேண்டாதவர்) என்ற பாகுபாடின்றி அறம் வழங்கும் முறை பழந்தமிழகத்தில இருந்தது; இப்பொழுது மடிந்து போனது. எனவேதான் மேற்குறித்த நிகழ்வுகள் நடைபெறுகின்றன. ஒரு வழக்கில் போதிய ஆதாரமின்மையால் அவ்வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டால் அதற்குரிய தீர்ப்புரையிலேயே உரிய ஆதாரங்களளைத் தரவேண்டிய கடமையைச் செய்யத் தவறிய காவல்துறையினர், தக்க முறையில் வாதிடாத அரசு வழக்குரைஞர் ஆகியோருக்கும் தண்டனை வழங்க வழி இருக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் நீதி நிலைக்க வழி பிறக்கும்.அது சரி! ஏன் பழ.கருப்பையா அவர்கள் பரத்தமை கொலை வழக்குக் குற்றவாளியான மடத்தலைவர் பற்றி ஒன்றும குறிப்பிடவில்லை. குறை கூறுவதிலும் நேர்மை வேண்டுமல்லவா? அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

By Ilakkuvanar Thiruvalluvan
3/3/2010 5:55:00 AM

கண்ணீர் வழிகிறது.

By பாலா
3/3/2010 4:00:00 AM

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள் *