அகரமுதல130, சித்திரை 11, 2047 / ஏப்பிரல் 24, 2016

சிங்கள வதைமுகாம் கொடுமைகள் 03 – மரு.து.வரதராசா:செவ்வி இர.சிரீகந்தராசா

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்      24 ஏப்பிரல் 2016      கருத்திற்காக..

இர.சிறீகந்தராசா: நீங்கள் குறிப்பிட்ட அந்தக் கிளிநொச்சிக் கமுக்க (இரகசிய) முகாமில் உங்களிடம் என்ன விதமான கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன?

து.வரதராசா:: அங்கு வைத்து ஒரு கேள்வியும் என்னிடம் கேட்கப்படவில்லை. முதல் நாள் முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் இருந்த என்னை அவர்களுடைய ஊர்தியில் வவுனியா மருத்துவமனைக்குப் பண்டுவத்துக்காக அனுப்புவதாகத்தான் கூறியிருந்தார்கள். அன்று இரவு கிளிநொச்சியில் இறக்கி விடப்பட்டேன். அடுத்த நாள் அவர்களுடைய பேருந்திலே கண்ணைக் கட்டி ஏற்றினார்கள். அதில் வேறு யாரும் இருந்தார்களா, எத்தனை பேர் இருந்தார்கள் என்பதை என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. ஏற்றிய சிறிது நேரத்தில் திரும்பி இறக்கி விட்டார்கள். இறக்கும் பொழுது படை வீரர் ஒருவர் மற்றவரிடம் கேட்கிறார் “ஏன் இறக்குகின்றீர்கள்” என்று. அவர் சொன்னார், “சிறைக்குள் தள்ளச் சொல்லி ஆணை வந்திருக்கிறது” என்று. அதற்கு முதல் நாள் இரவு, அவர்களுடைய ஒரு முகாமில்தான் நான் தங்கியிருந்தேன் – படுக்க வைக்கப்பட்டிருந்தேன் – ஓர் அறையில்.

கம்பிக் கூடு ஒன்றுக்குள் விட்டிருந்தார்கள். அந்தக் கம்பிக் கூடு, தற்காலிகமாக ஓர் அறை. ஒரு வீட்டில் இருக்கின்ற அறைக்குள் மூன்று கம்பிக் கூடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன. மிகவும் ஒடுக்கமானது. அதற்குள் விடப்பட்டிருந்தேன். பின்பு நான் கவனித்தேன். அந்த வீடு – அந்த முகாம் – தமிழர் புனர்வாழ்வுக் கழகத்தினர் தங்களுடைய அலுவலகமாகப் பயன்படுத்தியது. சுவரில் ஒட்டப்பட்டிருந்த அடையாளங்கள் மூலம் இதை ஊகிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. அதிலிருந்து, எனக்குக் காவலுக்கு இருப்பவர்கள், தங்களுக்கு மேலிடத்து உத்தரவு வந்தால்தான் என்னை வவுனியாவுக்கு அனுப்ப முடியும் என்று அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வார்கள். ஏறத்தாழ ஒரு கிழமைக்கு மேல் நான் அங்கு தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தேன்.

கடைசி நாள் – 8ஆவது நாள் இரவு என நினைக்கிறேன் – படை அலுவலர் வந்து கடுமையான தொனியில் பேசினார். அவர்களுக்கு ஆகலும் சிக்கலாக இருந்தது அங்கே நடந்தவற்றைப் பன்னாட்டு ஊடகங்களுக்குத் தெரியப்படுத்தியதும், வெளிநாடுகளுக்குத் தெரியப்படுத்தியதும்தாம். அதுதான் எங்கள் மீதான சினத்திற்குக் காரணமாக இருந்தது. “அவர்களுடைய கதைகளை எல்லாம் ஏன் செவ்வியாகக் கொடுத்தீர்கள்? ஏன் சொன்னீர்கள்” – இந்தச் சினம்தான் அவர்களுக்கு இருந்தது. ஆயுதம் ஏந்திப் போராடியவர்களை விட, செய்தி ஊடகங்களுக்கு உண்மைகளைத் தெரியப்படுத்தியதுதான் தங்களுக்கு மிகவும் சிக்கலைத் தந்ததாக அவர் கூறியிருந்தார்.

இர.சிறீகந்தராசா: நீங்கள் கூண்டு என்று குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். அஃது எவ்வளவு – ஆள் ஒருவர் இருந்து, படுத்துறங்கக் கூடிய அளவா, அல்லது விலங்குகளை அடைத்து வைத்திருப்பது போன்ற கூண்டா?

து.வரதராசா: ஓர் அறையில் மூன்று கூடு என்றால், ஏறத்தாழ மூன்று அடி அகலம், ஏழு அடி நீளம், நிற்கக்கூடிய அளவுக்கு உயரம். அதற்குள் போய்ப் படுக்கத்தான் முடியும் – படுத்து எழும்பி வர முடியும். அதற்குள் இருந்து வேறு வேலைகளைச் செய்யக்கூடிய மாதிரி இருக்காது. கம்பிக் கூட்டுக்குக் கீழாகச் சாப்பாட்டுத் தட்டை அனுப்பக் கூடிய மாதிரி ஓர் இடைவெளி இருந்தது. அதற்குக்குள்ளாகச் சாப்பாடு வரும்; சாப்பிடலாம். மற்றைய தேவைகளுக்காகக் கதவைத் திறந்து அழைத்துச் செல்வார்கள். முகம் கழுவுவதற்கு, குளிப்பதற்கு எல்லாம் அவர்கள் அந்தந்த நேரம் ஒதுக்கியிருப்பார்கள். அந்த நேரத்திற்குள் போய் எல்லாம் செய்ய வேண்டும்.

இர.சிறீகந்தராசா: உங்களுக்குத் திடீரென ஏதாவது உடல் தொந்தரவுகள் – எடுத்துக்காட்டாக இயற்கைக் கடன் கழிக்க வேண்டிய தேவை வந்தால் என்ன செய்வார்கள்?

து.வரதராசா: சொன்னால் கூட்டிக் கொண்டு போவார்கள்.

இர.சிறீகந்தராசா: இந்தக் கூண்டில் உங்களை அடைத்து வைத்ததன் நோக்கம் என்ன? அதாவது, நான் கேட்பது, உங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டை இல்லை. உங்கள் மன உறுதியை உடைத்து, தங்களுக்குச் சார்பாக நீங்கள் கதைக்க வேண்டும், இல்லாவிட்டால் இப்படித்தான் உங்கள் நிலைமை இருக்கப் போகின்றது என்று உணர்த்துவதற்காகச் செய்தார்கள் என்று நினைப்பீர்களா இதை?

து.வரதராசா: கிளிநொச்சியில் அடைத்து வைத்திருந்த பொழுது அவர்களுடைய நோக்கங்கள் எனக்கு முதலில் ஒன்றும் புரியவில்லை. கடைசியாக, 8ஆம் நாள் வந்து கதைத்த அலுவலரின் கதையில் இருந்து நான் அறிந்து கொண்டது – அவர் சொன்னார் ஒரு கட்டத்தில், “உன் நல்ல காலம், சண்டை முடிந்தது. இல்லாவிட்டால் தெரிந்திருக்கும்” என்று. அப்பொழுதுதான் நான் புரிந்து கொண்டேன். சில வேளை அவர்கள் பேசியபொழுது, இந்தச் சண்டை முடியாமல் இருந்திருந்தால் என்னைச் சுட்டிருப்பார்கள் என்ற தொனி அவர்களுடைய பேச்சில் இருந்தது. எடுத்துக்காட்டாக, அலைவரிசை-4இல் காட்டியது போல் (Channel-4) ஆட்களைக் கொண்டு போய்ச் சுடுகிற ஒரு நேரத்தில் என்னையும் கொண்டு போய்ச் சுட்டிருப்பார்கள் என்ற தொனி அவரது பேச்சில் இருந்தது. அதனைத்தான் என்னால் ஊகிக்கக் கூடியதாக இருந்தது. சண்டை முடிந்ததால் அவர்களுடைய இந்த முடிவை மாற்றிக் கொண்டார்கள் என நினைக்கின்றேன்.

இர.சிறீகந்தராசா: ஆனால், சண்டை முடிந்த பின்னரும் பலரைப் படுகொலை செய்தார்கள். அதாவது, உடனடித் தண்டனை (summary execution) எனச் சொல்லும் வகையில் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். உங்களை – அதாவது, இவ்வளவு உண்மைகளை வெளிப்படுத்திய உங்களை – ஏன் அவர்கள் சுடவில்லை என நினைக்கின்றீர்கள்?

து.வரதராசா: அதற்கு இரண்டு, மூன்று காரணங்கள் இருக்கின்றன. நான் காயமடைந்த பின்பு என்னால் நடக்க முடியாமல் இருந்தது. என்னைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்த என்னுடைய மருத்துவ நண்பர்களும் ஊழியர்களும் படையினரிடம் கையளித்த பின்பு அதனைப் பல இடங்களில் சொல்லியிருக்கின்றார்கள். தாங்கள் காயமடைந்த என்னைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்து படையினரிடம் ஒப்படைத்திருக்கிறோம் என்ற செய்தியைச் சொல்லியிருந்தார்கள். அதே நேரம், வன்னியில் வேலை செய்த மருத்துவர்களை இலங்கை அரசு உசாவலுக்காகத் தடுத்து வைத்திருக்கின்றது என்ற செய்தி உலகத்திற்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. அவர்களுடைய அழுத்தங்கள் கூட ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால், என்னைக் கிளிநொச்சியில் ஒரு கிழமைக்கு மேல் தடுத்து வைத்திருந்தபொழுது, நான் அங்கே இருக்கின்றேன், அவர்களுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கின்றேன் என்ற செய்தியை இலங்கை அரசு யாருக்குமே சொல்லவில்லை – எங்களது குடும்பத்தினருக்கும் சரி, பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும் சரி, தெரியப்படுத்தவில்லை. போர் முடியாமல் இருந்திருந்தால், அல்லது அவர்களுடைய முடிவில் மாற்றம் வராமல் இருந்திருந்தால், என்னை அவர்கள் சுட்டுவிட்டு, காயத்தால் இறந்து விட்டார் என்றோ, அல்லது கொண்டு வரும்பொழுது போரின் அடிப்படையில் இரண்டு பேருக்குமான சண்டையில் இறந்திருப்பேன் என்றோ ஒரு பொய்யை அவர்கள் சொல்லியிருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன்.

(நான்காம் மாடிக்கு மாற்றப்பட்ட பொழுது தான் எதிர்கொண்ட துயரங்களை அடுத்த இதழில் விளக்குகின்றார் மருத்துவர் து.வரதராசா).

:

                      நன்றி: ஈழமுரசு

https://it-it.facebook.com/1706337189599614/videos/1789730747926924/

தரவு: பதிவு

http://www.tamilarul.com/?p=23541

Sivaram's world contribution is holistic exposure of ‘counterinsurgency’: Bashana

[TamilNet, Friday, 29 April 2016, 11:34 GMT]
The political, geo-political, sociological and anthropological dimensions of the counterinsurgency (COIN) warfare have gained more significance than its military dimension, especially in the post-2009 context. To grasp this, one has to understand the enormous wealth of knowledge that was left behind by the late Sivaram Dharmeratnam alias Taraki, who was a popular political and military analyst and a senior editor of TamilNet. Exiled Sinhala journalist Bashana Abeywardane, explains the significance of Sivaram’s knowledge system, not only in the context of post-2009 Tamil struggle, but also in a wider perspective to all resisting peoples and nations. It is extremely important to understand how the COIN techniques of pacification, containment and the engineering of ‘false polarizations’ operate in the current context, as part of the ‘political COIN’, Bashana says.
 


Mr Abeywardane, who has been studying Sivaram’s writings since 1991 and who was very close to Sivaram since 2001 to the fateful day of his assassination in 2005, illustrates with examples on the modus operandi of the ‘political COIN’ applying the fundamentals of Sivaram’s knowledge system, from the 2002 peace process to the Geneva-centric discourse between 2009 and 2016.

Sivaram had identified the wider political implications of the militarily conceived COIN technique of ‘pacification’ as the ‘closure of political space’, Bashana says.

The exiled journalist explains how the real polarizations were concealed through engineering false polarizations such as the LLRC-based Geneva discourse, where victims had no influence on the outcome compared to the recognition accorded to the oppressor State.

It is important to understand how these false binaries are created in order to close political spaces of the resisting people and their genuine sympathizers. Eventually they are forced into a situation to take sides even though they perfectly know that these ‘polarizations’ do not reflect the reality.

Bashana Abeywardane coordinates the Journalists for Democracy in Sri Lanka (JDS) from exile.

Chronology:

29.04.16  Sivaram's world contribution is holistic exposure ..

11.05.15  CMPC in Tamil Nadu pays tribute to Eezham Tamil Jo..

04.05.15  Sivaram uplifted standard of journalists in North-..

02.05.15  Sivaram, Wigneswaran saw futility in convincing Si..

01.05.15  New generation of organic intellectuals needed to ..

30.04.15  Sivaram commemorated in Tamil Nadu on 10th anniver..

29.04.15  Constitutionally recognise Tamil homeland to prove..

வெட்டிப் பதிவர் குழுமம் நடத்தும் சிறுகதைப் போட்டி – 2016

அகரமுதல 130, சித்திரை 11, 2047/ ஏப்பிரல்24, 2016

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்      24 ஏப்பிரல் 2016      கருத்திற்காக..

வெட்டிப் பதிவர் குழுமம் நடத்தும் சிறுகதைப் போட்டி – 2016

வணக்கம் வலைப்பதிவர்களே!

  ‘வெட்டிப் பதிவர் முகநூல் குழுமம்’ வலைப்பதிவர்களுக்கென்று கடந்த 2014இல் சிறுகதைப் போட்டியை முதல் முறையாக நடத்தியது. அதனைத் தொடர்ந்து இரண்டாம் முறையாக இந்த ஆண்டும் சிறுகதைப் போட்டி நடத்த முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

  வலைப்பதிவு நண்பர்களே, உங்கள் படைப்பாற்றல் திறனுக்குச் சிறந்த வாய்ப்பு ஒன்றை நாங்கள் ஏற்படுத்தியுள்ளோம். உங்களுடைய திறமையைக் குடத்திலிட்ட விளக்காக அல்லாமல் குன்றிலிட்ட விளக்காக இந்த உலகத்துக்குப் பறைசாற்ற இஃது அருமையான ஒரு வாய்ப்பு. உங்கள் சிறுகதைகள் புகழ் பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர்கள், திரை இயக்குநர்கள், பதிப்பகத்தார்கள் என அனைவரின் பார்வையில் தென்பட இருக்கின்றது என்பதை மட்டும் கவனத்தில் கொண்டு எழுதுங்கள்!! வெல்லுங்கள்!!!

பரிசுத் தொகை

முதல் பரிசு உரூ. 8000
இரண்டாம் பரிசு உரூ. 5000
மூன்றாம் பரிசு உரூ. 2500
சிறப்புப் பரிசு உரூ. 750 – ஆறு படைப்பாளிகளுக்கு

நெறிமுறைகள்:

1. வலைப்பதிவர்கள் மட்டும்தாம் (வலைப்பதிவு தொடங்கினால் போதுமானது) கலந்து கொள்ள வேண்டும்.
   
2. ஒருவர் மூன்று கதைகள் வரை அனுப்பலாம்.
3. இதுவரை எங்கும் வெளியாகாத கதைகளாக இருத்தல் வேண்டும்.
4. கதை இரண்டாயிரம் சொற்களுக்கு மிகாமல் இருத்தல் வேண்டும்.
5. கதைக்களம் தந்தையைப் பற்றி இருக்க வேண்டும். முடிந்த வரை, தற்கால மொழிநடை வழக்கில் எழுத்துப் பிழையின்றி இருத்தல் நலம்!
6. நடுவர்கள் தீர்ப்பே இறுதியானது! வெட்டிப் பதிவர் இயக்குநர்கள் (admins), நடுவர்கள் கலந்து கொள்ளக் கூடாது!
   
7. மின்னூல் (PDF) / வேர்டு (MS WORD) / குறிப்பேடு (NOTEPAD) ஆகியவற்றிலோ பிற வடிவிலோ இணைப்பாக அனுப்ப வேண்டா! ஒருங்குகுறி(Unicode) முறையில் கணியச்சிட்டு(type) மின்னஞ்சலில் மட்டுமே அனுப்புங்கள்!

கடைசி நாளும் சில தகவல்களும்:

உங்களுடைய கதைகளை உங்கள் பெயர், வலைப்பூ முகவரி, உங்கள் தொடர்பு எண் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டு vettiblogger2014@gmail.com என்கின்ற முகவரிக்கு  01-06-2016 இரவு 12.00க்குள் கிடைக்கும் வகையில் அனுப்ப வேண்டும்.

கதையாசிரியரின் பெயர், தொடர்பு எண்கள் பொது வெளியில் வெளியிடப்படா. போட்டி முடிந்த பின் அவர்களின் பெயர்கள் வெளியிடப்படும்.

நடுவர்களுக்கே யார் எழுதியது எனத் தெரிவிக்கப்பட மாட்டாது!

போட்டி முடிந்த பிறகு உங்கள் வலைப்பூவில் வெளியிடலாம். அதுவரை எங்கும் வெளியிடக்கூடாது!

கதைகள் http://vettibloggerstories.blogspot.in/ தளத்தில் மட்டுமே வெளியிடப்படும்.

நடுவர்கள்:

முதல் சுற்று:

செங்கோவி

பால கணேசு

குடந்தை ஆர்.வி சரவணன்

சதீசு செல்லத்துரை

இரகீம் கசாலி

‘வீடு’ சுரேசுகுமார்

ஏ.சி.சிவகுமார் (மெட்ராசு பவன்)

கோவை ஆவி (ஆனந்த விசயராகவன்)

‘தமிழ்வாசி’ பிரகாசு

அரசன்

இரண்டாம் சுற்று:

பிச்சைக்காரன்

இராச இராசேந்திரன்

கார்த்திக்கு புகழேந்தி

இறுதிச் சுற்று:

வா.மு.கோமு

செல்லமுத்து குப்புசாமி

    ஏதேனும் ஐயம் எனில் vettiblogger2014@gmail.com என்ற முகவரிக்கு மின்மடல் வரைக.

 தரவு:

தமிழர்கள் எழுவரையும் காப்புவிடுப்பில்(parole)விடுவிக்கப் பழ.நெடுமாறன் வேண்டுகோள்!

அகரமுதல130, சித்திரை 11, 2047 / ஏப்பிரல் 24, 2016

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்      24 ஏப்பிரல் 2016      கருத்திற்காக..

தமிழர் தேசிய முன்னணியின் தலைவர் பழ.நெடுமாறன் இராசீவு கொலையில் குற்றம்சாட்டப்பட்டுள்ள தமிழர்கள் ஏழு பேர் விடுதலை குறித்து  விடுத்துள்ள அறிக்கை!

  

இராசீவுகாந்தி கொலை வழக்கில் வாழ்நாள் சிறைத்தண்டனை பெற்ற ஏழு பேர் தொடர்பான வழக்கு உச்சநீதிமன்றத்தில் இருப்பதால் அவர்களை விடுதலை செய்ய முடியாது என்று மத்திய அரசு தமிழக அரசுக்குத் தெரிவித்து இருக்கிறது.

  கடந்த 24 ஆண்டுக் காலமாக 7 பேரும் சிறையில் சொல்லொண்ணாத மனத் துன்பத்திற்கு ஆளாகி வாடுகிறார்கள். மனிதநேய அடிப்படையில் இவர்களை விடுதலை செய்வது என்று 2014ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசு செய்த முடிவுக்கு எதிராக மத்திய அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் முறையிட்டது. அந்த வழக்கு இன்னமும் உசாவலுக்கு (விசாரணைக்கு) எடுக்கப்படாமல் இழுபறியாக நீடிக்கிறது.

  இராசீவு கொலையில் புலன் உசாவல் (விசாரணை) சரியாக நடக்கவில்லை என செயின் ஆணையம் குற்றம் சாட்டியதன் விளைவாகப் பன்னோக்குப் புலனாய்வுக்குழு ஒன்றை மத்திய அரசு அமைத்தது. 19 ஆண்டுக் காலமாகியும் கூட இந்தக் குழு தனது அறிக்கையை இன்னும் கொடுக்கவில்லை. எப்பொழுது கொடுக்கும் என்பதும் யாருக்கும் தெரியாது. இந்தக் குழுவின் அறிக்கை வெளிவந்தால்தான் உண்மையான குற்றவாளிகள் யார் என்பது தெரிய வரும். ஆனால், வேண்டுமெனவே இக்குழுவின் உசாவல் நீட்டிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. இதன் விளைவாக இந்த ஏழு பேரும் பெரும் பாதிப்புக்குள்ளாகியிருக்கிறார்கள்.

  புலனாய்வுக் குழுவின் அறிக்கையோ, உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்போ வெளிவரும்வரை தமிழக அரசு காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. தமிழக முதல்வருக்குள்ள உரிமையைப் பயன்படுத்தி இந்த ஏழு பேருக்கும் காப்புவிடுப்பு(பரோல்) அளிக்கலாம். இதற்கு எடுத்துக்காட்டும் இருக்கிறது.

  மதுரையில் மாநகராட்சி உறுப்பினராக இருந்த இலீலாவதி கொலை வழக்கில் வாழ்நாள் சிறைத் தண்டனை பெற்ற ஒருவருக்கு அப்பொழுதைய முதலமைச்சராக இருந்த கருணாநிதி அவர்கள் ஒரு மாதக் காப்புவிடுப்பு கொடுத்து, அது முடிந்து சிறைக்குத் திரும்பியதும் மறுநாளே மீண்டும் ஒரு மாதக் காப்புவிடுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. இவ்வாறு 7 ஆண்டுக் காலம் அவருக்குக் காப்புவிடுப்பு நீட்டிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தது. பிறகு 7 ஆண்டுக் காலம் சிறையில் இருந்த வாழ்நாள் சிறைத் தண்டனைக் கைதிகள் அனைவரையும் விடுதலை செய்தபொழுது இவரும் விடுதலை செய்யப்பட்டார். இந்த முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி, தமிழக முதல்வர் உடனடியாக இந்த ஏழு பேருக்கும் சிறை விடுமுறை கொடுக்க வேண்டும் என வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

           

– பழ.நெடுமாறன்.

தரவு :

பின் குறிப்பு : அப்பாவிகள் எழுவரையும் விடுதலை செய்யும் வரை, காப்பு விடுப்பில் அனுப்பி வைக்குமாறு தமிழ்க்காப்புக்கழகத்தின் சார்பில்  தமிழக முதல்வருக்கு முன்னரே முறையீடு அளிக்கப்பட்டது. இம்மடல் சிறைத்துறைத்தலைவருக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டதும் அவர் மறுத்துவிட்டார். ஆனால் தமிழ்க்காப்புக்கழகத்தின் வேண்டுதலைக் கருதிப்பார்க்குமாறு அவருக்கு முதல்வர் அலுவலகத்தில் இருந்து மடல் அனுப்பப்பட்டது. அதற்கு வழக்கு நிலுவையில் இருக்கும் பொழுது காப்பு விடுப்பில் அனுப்ப  விதிகளில் இடமி்ல்லை என மறுத்துச் சிறைத்துறை சார்பில்  மறுமொழி  வந்தது.

விதிகள் அரசின் வரம்பிற்கு உட்பட்டனவே! எனவே, தமிழ்நாடு அரசு எழுவரையும் உடன் காப்பு விடுப்பில் விடுவிக்க வேண்டும்.